भीष्म उवाच । (१।१)

ततो ऽहं समनुज्ञाप्य कालीं सत्यवतीं तदा । (१।२)

मन्त्रिणश्च द्विजांश्चैव तथैव च पुरोहितान् । (१।३)

समनुज्ञासिषं कन्यां ज्येष्ठाम् अम्बां नराधिप ॥ (१।४)

अनुज्ञाता ययौ सा तु कन्या शाल्वपतेः पुरम् । (२।१)

वृद्धैर् द्विजातिभिर् गुप्ता धात्र्या चानुगता तदा । (२।२)

अतीत्य च तम् अध्वानम् आससाद नराधिपम् ॥ (२।३)

सा तम् आसाद्य राजानं शाल्वं वचनम् अब्रवीत् । (३।१)

आगताहं महाबाहो त्वाम् उद्दिश्य महाद्युते ॥ (३।२)

ताम् अब्रवीच्छाल्वपतिः स्मयन्न् इव विशां पते । (४।१)

त्वयान्यपूर्वया नाहं भार्यार्थी वरवर्णिनि ॥ (४।२)

गच्छ भद्रे पुनस्तत्र सकाशं भारतस्य वै । (५।१)

नाहम् इच्छामि भीष्मेण गृहीतां त्वां प्रसह्य वै ॥ (५।२)

त्वं हि निर्जित्य भीष्मेण नीता प्रीतिमती तदा । (६।१)

परामृश्य महायुद्धे निर्जित्य पृथिवीपतीन् । (६।२)

नाहं त्वय्यन्यपूर्वायां भार्यार्थी वरवर्णिनि ॥ (६।३)

कथम् अस्मद्विधो राजा परपूर्वां प्रवेशयेत् । (७।१)

नारीं विदितविज्ञानः परेषां धर्मम् आदिशन् । (७।२)

यथेष्टं गम्यतां भद्रे मा ते कालो ऽत्यगाद् अयम् ॥ (७।३)

अम्बा तम् अब्रवीद् राजन्न् अनङ्गशरपीडिता । (८।१)

मैवं वद महीपाल नैतद् एवं कथंचन ॥ (८।२)

नास्मि प्रीतिमती नीता भीष्मेणामित्रकर्शन । (९।१)

बलान्नीतास्मि रुदती विद्राव्य पृथिवीपतीन् ॥ (९।२)

भजस्व मां शाल्वपते भक्तां बालाम् अनागसम् । (१०।१)

भक्तानां हि परित्यागो न धर्मेषु प्रशस्यते ॥ (१०।२)

साहम् आमन्त्र्य गाङ्गेयं समरेष्वनिवर्तिनम् । (११।१)

अनुज्ञाता च तेनैव तवैव गृहम् आगता ॥ (११।२)

न स भीष्मो महाबाहुर् माम् इच्छति विशां पते । (१२।१)

भ्रातृहेतोः समारम्भो भीष्मस्येति श्रुतं मया ॥ (१२।२)

भगिन्यौ मम ये नीते अम्बिकाम्बालिके नृप । (१३।१)

प्रादाद् विचित्रवीर्याय गाङ्गेयो हि यवीयसे ॥ (१३।२)

यथा शाल्वपते नान्यं नरं ध्यामि कथंचन । (१४।१)

त्वाम् ऋते पुरुषव्याघ्र तथा मूर्धानम् आलभे ॥ (१४।२)

न चान्यपूर्वा राजेन्द्र त्वाम् अहं समुपस्थिता । (१५।१)

सत्यं ब्रवीमि शाल्वैतत् सत्येनात्मानम् आलभे ॥ (१५।२)

भजस्व मां विशालाक्ष स्वयं कन्याम् उपस्थिताम् । (१६।१)

अनन्यपूर्वां राजेन्द्र त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षिणीम् ॥ (१६।२)

ताम् एवं भाषमाणां तु शाल्वः काशिपतेः सुताम् । (१७।१)

अत्यजद् भरतश्रेष्ठ त्वचं जीर्णाम् इवोरगः ॥ (१७।२)

एवं बहुविधैर् वाक्यैर् याच्यमानस्तयानघ । (१८।१)

नाश्रद्दधच्छाल्वपतिः कन्याया भरतर्षभ ॥ (१८।२)

ततः सा मन्युनाविष्टा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता । (१९।१)

अब्रवीत् साश्रुनयना बाष्पविह्वलया गिरा ॥ (१९।२)

त्वया त्यक्ता गमिष्यामि यत्र यत्र विशां पते । (२०।१)

तत्र मे सन्तु गतयः सन्तः सत्यं यथाब्रुवम् ॥ (२०।२)

एवं सम्भाषमाणां तु नृशंसः शाल्वराट् तदा । (२१।१)

पर्यत्यजत कौरव्य करुणं परिदेवतीम् ॥ (२१।२)

गच्छ गच्छेति तां शाल्वः पुनः पुनर् अभाषत । (२२।१)

बिभेमि भीष्मात् सुश्रोणि त्वं च भीष्मपरिग्रहः ॥ (२२।२)

एवम् उक्ता तु सा तेन शाल्वेनादीर्घदर्शिना । (२३।१)

निश्चक्राम पुराद् दीना रुदती कुररी यथा ॥ (२३।२)