वैशंपायन उवाच । (१।१)

प्राग्ज्योतिषम् अथाभ्येत्य व्यचरत् स हयोत्तमः । (१।२)

भगदत्तात्मजस्तत्र निर्ययौ रणकर्कशः ॥ (१।३)

स हयं पाण्डुपुत्रस्य विषयान्तम् उपागतम् । (२।१)

युयुधे भरतश्रेष्ठ वज्रदत्तो महीपतिः ॥ (२।२)

सो ऽभिनिर्याय नगराद् भगदत्तसुतो नृपः । (३।१)

अश्वम् आयान्तम् उन्मथ्य नगराभिमुखो ययौ ॥ (३।२)

तम् आलक्ष्य महाबाहुः कुरूणाम् ऋषभस्तदा । (४।१)

गाण्डीवं विक्षिपंस्तूर्णं सहसा समुपाद्रवत् ॥ (४।२)

ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैर् इषुभिर् मोहितो नृपः । (५।१)

हयम् उत्सृज्य तं वीरस्ततः पार्थम् उपाद्रवत् ॥ (५।२)

पुनः प्रविश्य नगरं दंशितः स नृपोत्तमः । (६।१)

आरुह्य नागप्रवरं निर्ययौ युद्धकाङ्क्षया ॥ (६।२)

पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि । (७।१)

दोधूयता चामरेण श्वेतेन च महारथः ॥ (७।२)

ततः पार्थं समासाद्य पाण्डवानां महारथम् । (८।१)

आह्वयामास कौरव्यं बाल्यान्मोहाच्च संयुगे ॥ (८।२)

स वारणं नगप्रख्यं प्रभिन्नकरटामुखम् । (९।१)

प्रेषयामास संक्रुद्धस्ततः श्वेतहयं प्रति ॥ (९।२)

विक्षरन्तं यथा मेघं परवारणवारणम् । (१०।१)

शास्त्रवत् कल्पितं संख्ये त्रिसाहं युद्धदुर्मदम् ॥ (१०।२)

प्रचोद्यमानः स गजस्तेन राज्ञा महाबलः । (११।१)

तदाङ्कुशेन विबभावुत्पतिष्यन्न् इवाम्बरम् ॥ (११।२)

तम् आपतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धो राजन् धनंजयः । (१२।१)

भूमिष्ठो वारणगतं योधयामास भारत ॥ (१२।२)

वज्रदत्तस्तु संक्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये । (१३।१)

तोमरान् अग्निसंकाशाञ् शलभान् इव वेगितान् ॥ (१३।२)

अर्जुनस्तान् असंप्राप्तान् गाण्डीवप्रेषितैः शरैः । (१४।१)

द्विधा त्रिधा च चिछेद ख एव खगमैस्तदा ॥ (१४।२)

स तान् दृष्ट्वा तथा छिन्नांस्तोमरान् भगदत्तजः । (१५।१)

इषून् असक्तांस्त्वरितः प्राहिणोत् पाण्डवं प्रति ॥ (१५।२)

ततो ऽर्जुनस्तूर्णतरं रुक्मपुङ्खान् अजिह्मगान् । (१६।१)

प्रेषयामास संक्रुद्धो भगदत्तात्मजं प्रति ॥ (१६।२)

स तैर् विद्धो महातेजा वज्रदत्तो महाहवे । (१७।१)

भृशाहतः पपातोर्व्यां न त्वेनम् अजहात् स्मृतिः ॥ (१७।२)

ततः स पुनर् आरुह्य वारणप्रवरं रणे । (१८।१)

अव्यग्रः प्रेषयामास जयार्थी विजयं प्रति ॥ (१८।२)

तस्मै बाणांस्ततो जिष्णुर् निर्मुक्ताशीविषोपमान् । (१९।१)

प्रेषयामास संक्रुद्धो ज्वलितान् इव पावकान् ॥ (१९।२)

स तैर् विद्धो महानागो विस्रवन् रुधिरं बभौ । (२०।१)

हिमवान् इव शैलेन्द्रो बहुप्रस्रवणस्तदा ॥ (२०।२)