वैशंपायन उवाच । (१।१)

ततः शांतनवो भीष्मो भरतानां पितामहः । (१।२)

श्रुतवान् देशकालज्ञस्तत्त्वज्ञः सर्वधर्मवित् ॥ (१।३)

आचार्यवाक्योपरमे तद् वाक्यम् अभिसंदधत् । (२।१)

हितार्थं स उवाचेमां भारतीं भारतान् प्रति ॥ (२।२)

युधिष्ठिरे समासक्तां धर्मज्ञे धर्मसंश्रिताम् । (३।१)

असत्सु दुर्लभां नित्यं सतां चाभिमतां सदा । (३।२)

भीष्मः समवदत् तत्र गिरं साधुभिर् अर्चिताम् ॥ (३।३)

यथैष ब्राह्मणः प्राह द्रोणः सर्वार्थतत्त्ववित् । (४।१)

सर्वलक्षणसम्पन्ना नाशं नार्हन्ति पाण्डवाः ॥ (४।२)

श्रुतवृत्तोपसंपन्नाः साधुव्रतसमन्विताः । (५।१)

वृद्धानुशासने मग्नाः सत्यव्रतपरायणाः ॥ (५।२)

समयं समयज्ञास्ते पालयन्तः शुचिव्रताः । (६।१)

नावसीदितुम् अर्हन्ति उद्वहन्तः सतां धुरम् ॥ (६।२)

धर्मतश्चैव गुप्तास्ते स्ववीर्येण च पाण्डवाः । (७।१)

न नाशम् अधिगच्छेयुर् इति मे धीयते मतिः ॥ (७।२)

तत्र बुद्धिं प्रणेष्यामि पाण्डवान् प्रति भारत । (८।१)

न तु नीतिः सुनीतस्य शक्यते ऽन्वेषितुं परैः ॥ (८।२)

यत् तु शक्यम् इहास्माभिस्तान् वै संचिन्त्य पाण्डवान् । (९।१)

बुद्ध्या प्रवक्तुं न द्रोहात् प्रवक्ष्यामि निबोध तत् ॥ (९।२)

सा त्वियं साधु वक्तव्या न त्वनीतिः कथंचन । (१०।१)

वृद्धानुशासने तात तिष्ठतः सत्यशीलिनः ॥ (१०।२)

अवश्यं त्विह धीरेण सतां मध्ये विवक्षता । (११।१)

यथामति विवक्तव्यं सर्वशो धर्मलिप्सया ॥ (११।२)

तत्र नाहं तथा मन्ये यथायम् इतरो जनः । (१२।१)

पुरे जनपदे वापि यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ (१२।२)

नासूयको न चापीर्षुर् नातिवादी न मत्सरी । (१३।१)

भविष्यति जनस्तत्र स्वं स्वं धर्मम् अनुव्रतः ॥ (१३।२)

ब्रह्मघोषाश्च भूयांसः पूर्णाहुत्यस्तथैव च । (१४।१)

क्रतवश्च भविष्यन्ति भूयांसो भूरिदक्षिणाः ॥ (१४।२)

सदा च तत्र पर्जन्यः सम्यग् वर्षी न संशयः । (१५।१)

सम्पन्नसस्या च मही निरीतीका भविष्यति ॥ (१५।२)

रसवन्ति च धान्यानि गुणवन्ति फलानि च । (१६।१)

गन्धवन्ति च माल्यानि शुभशब्दा च भारती ॥ (१६।२)

वायुश्च सुखसंस्पर्शो निष्प्रतीपं च दर्शनम् । (१७।१)

भयं नाभ्याविशेत् तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ (१७।२)

गावश्च बहुलास्तत्र न कृशा न च दुर्दुहाः । (१८।१)

पयांसि दधिसर्पींषि रसवन्ति हितानि च ॥ (१८।२)

गुणवन्ति च पानानि भोज्यानि रसवन्ति च । (१९।१)

तत्र देशे भविष्यन्ति यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ (१९।२)

रसाः स्पर्शाश्च गन्धाश्च शब्दाश्चापि गुणान्विताः । (२०।१)

दृश्यानि च प्रसन्नानि यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ (२०।२)

स्वैः स्वैर् गुणैः सुसंयुक्तास्तस्मिन् वर्षे त्रयोदशे । (२१।१)

देशे तस्मिन् भविष्यन्ति तात पाण्डवसंयुते ॥ (२१।२)

सम्प्रीतिमाञ् जनस्तत्र संतुष्टः शुचिर् अव्ययः । (२२।१)

देवतातिथिपूजासु सर्वभूतानुरागवान् ॥ (२२।२)

इष्टदानो महोत्साहः शश्वद् धर्मपरायणः । (२३।१)

अशुभद्विट् शुभप्रेप्सुर् नित्ययज्ञः शुभव्रतः । (२३।२)

भविष्यति जनस्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ (२३।३)

त्यक्तवाक्यानृतस्तात शुभकल्याणमङ्गलः । (२४।१)

शुभार्थेप्सुः शुभमतिर् यत्र राजा युधिष्ठिरः । (२४।२)

भविष्यति जनस्तत्र नित्यं चेष्टप्रियव्रतः ॥ (२४।३)

धर्मात्मा स तदादृश्यः सो ऽपि तात द्विजातिभिः । (२५।१)

किं पुनः प्राकृतैः पार्थः शक्यो विज्ञातुम् अन्ततः ॥ (२५।२)

यस्मिन् सत्यं धृतिर् दानं परा शान्तिर् ध्रुवा क्षमा । (२६।१)

ह्रीः श्रीः कीर्तिः परं तेज आनृशंस्यम् अथार्जवम् ॥ (२६।२)

तस्मात् तत्र निवासं तु छन्नं सत्रेण धीमतः । (२७।१)

गतिं वा परमां तस्य नोत्सहे वक्तुम् अन्यथा ॥ (२७।२)

एवम् एतत् तु संचिन्त्य यत्कृतं मन्यसे हितम् । (२८।१)

तत् क्षिप्रं कुरु कौरव्य यद्येवं श्रद्दधासि मे ॥ (२८।२)