नारद उवाच । (१।१)

उत्सवे वृत्तमात्रे तु त्रैलोक्याकाङ्क्षिणावुभौ । (१।२)

मन्त्रयित्वा ततः सेनां तावाज्ञापयतां तदा ॥ (१।३)

सुहृद्भिर् अभ्यनुज्ञातौ दैत्यवृद्धैश्च मन्त्रिभिः । (२।१)

कृत्वा प्रास्थानिकं रात्रौ मघासु ययतुस्तदा ॥ (२।२)

गदापट्टिशधारिण्या शूलमुद्गरहस्तया । (३।१)

प्रस्थितौ सहधर्मिण्या महत्या दैत्यसेनया ॥ (३।२)

मङ्गलैः स्तुतिभिश्चापि विजयप्रतिसंहितैः । (४।१)

चारणैः स्तूयमानौ तु जग्मतुः परया मुदा ॥ (४।२)

तावन्तरिक्षम् उत्पत्य दैत्यौ कामगमावुभौ । (५।१)

देवानाम् एव भवनं जग्मतुर् युद्धदुर्मदौ ॥ (५।२)

तयोर् आगमनं ज्ञात्वा वरदानं च तत् प्रभोः । (६।१)

हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर् ब्रह्मलोकं ततः सुराः ॥ (६।२)

ताविन्द्रलोकं निर्जित्य यक्षरक्षोगणांस्तथा । (७।१)

खेचराण्यपि भूतानि जिग्यतुस्तीव्रविक्रमौ ॥ (७।२)

अन्तर्भूमिगतान् नागाञ् जित्वा तौ च महासुरौ । (८।१)

समुद्रवासिनः सर्वान् म्लेच्छजातीन् विजिग्यतुः ॥ (८।२)

ततः सर्वां महीं जेतुम् आरब्धावुग्रशासनौ । (९।१)

सैनिकांश्च समाहूय सुतीक्ष्णां वाचम् ऊचतुः ॥ (९।२)

राजर्षयो महायज्ञैर् हव्यकव्यैर् द्विजातयः । (१०।१)

तेजो बलं च देवानां वर्धयन्ति श्रियं तथा ॥ (१०।२)

तेषाम् एवं प्रवृद्धानां सर्वेषाम् असुरद्विषाम् । (११।१)

सम्भूय सर्वैर् अस्माभिः कार्यः सर्वात्मना वधः ॥ (११।२)

एवं सर्वान् समादिश्य पूर्वतीरे महोदधेः । (१२।१)

क्रूरां मतिं समास्थाय जग्मतुः सर्वतोमुखम् ॥ (१२।२)

यज्ञैर् यजन्ते ये केचिद् याजयन्ति च ये द्विजाः । (१३।१)

तान् सर्वान् प्रसभं दृष्ट्वा बलिनौ जघ्नतुस्तदा ॥ (१३।२)

आश्रमेष्वग्निहोत्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् । (१४।१)

गृहीत्वा प्रक्षिपन्त्य् अप्सु विश्रब्धाः सैनिकास्तयोः ॥ (१४।२)

तपोधनैश्च ये शापाः क्रुद्धैर् उक्ता महात्मभिः । (१५।१)

नाक्रामन्ति तयोस्ते ऽपि वरदानेन जृम्भतोः ॥ (१५।२)

नाक्रामन्ति यदा शापा बाणा मुक्ताः शिलास्विव । (१६।१)

नियमांस्तदा परित्यज्य व्यद्रवन्त द्विजातयः ॥ (१६।२)

पृथिव्यां ये तपःसिद्धा दान्ताः शमपरायणाः । (१७।१)

तयोर् भयाद् दुद्रुवुस्ते वैनतेयाद् इवोरगाः ॥ (१७।२)

मथितैर् आश्रमैर् भग्नैर् विकीर्णकलशस्रुवैः । (१८।१)

शून्यम् आसीज्जगत् सर्वं कालेनेव हतं यथा ॥ (१८।२)

राजर्षिभिर् अदृश्यद्भिर् ऋषिभिश्च महासुरौ । (१९।१)

उभौ विनिश्चयं कृत्वा विकुर्वाते वधैषिणौ ॥ (१९।२)

प्रभिन्नकरटौ मत्तौ भूत्वा कुञ्जररूपिणौ । (२०।१)

संलीनान् अपि दुर्गेषु निन्यतुर् यमसादनम् ॥ (२०।२)

सिंहौ भूत्वा पुनर् व्याघ्रौ पुनश्चान्तर्हितावुभौ । (२१।१)

तैस्तैर् उपायैस्तौ क्रूराव् ऋषीन् दृष्ट्वा निजघ्नतुः ॥ (२१।२)

निवृत्तयज्ञस्वाध्याया प्रणष्टनृपतिद्विजा । (२२।१)

उत्सन्नोत्सवयज्ञा च बभूव वसुधा तदा ॥ (२२।२)

हाहाभूता भयार्ता च निवृत्तविपणापणा । (२३।१)

निवृत्तदेवकार्या च पुण्योद्वाहविवर्जिता ॥ (२३।२)

निवृत्तकृषिगोरक्षा विध्वस्तनगराश्रमा । (२४।१)

अस्थिकङ्कालसंकीर्णा भूर् बभूवोग्रदर्शना ॥ (२४।२)

निवृत्तपितृकार्यं च निर्वषट्कारमङ्गलम् । (२५।१)

जगत् प्रतिभयाकारं दुष्प्रेक्ष्यम् अभवत् तदा ॥ (२५।२)

चन्द्रादित्यौ ग्रहास्तारा नक्षत्राणि दिवौकसः । (२६।१)

जग्मुर् विषादं तत् कर्म दृष्ट्वा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ (२६।२)

एवं सर्वा दिशो दैत्यौ जित्वा क्रूरेण कर्मणा । (२७।१)

निःसपत्नौ कुरुक्षेत्रे निवेशम् अभिचक्रतुः ॥ (२७।२)