संजय उवाच । (१।१)

ते किरन्तः शरव्रातान् सर्वे यत्ताः प्रहारिणः । (१।२)

त्वरमाणा महाराज युयुधानम् अयोधयन् ॥ (१।३)

तं द्रोणः सप्तसप्तत्या जघान निशितैः शरैः । (२।१)

दुर्मर्षणो द्वादशभिर् दुःसहो दशभिः शरैः ॥ (२।२)

विकर्णश्चापि निशितैस् त्रिंशद्भिः कङ्कपत्रिभिः । (३।१)

विव्याध सव्ये पार्श्वे तु स्तनाभ्याम् अन्तरे तथा ॥ (३।२)

दुर्मुखो दशभिर् बाणैस्तथा दुःशासनो ऽष्टभिः । (४।१)

चित्रसेनश्च शैनेयं द्वाभ्यां विव्याध मारिष ॥ (४।२)

दुर्योधनश्च महता शरवर्षेण माधवम् । (५।१)

अपीडयद् रणे राजञ् शूराश्चान्ये महारथाः ॥ (५।२)

सर्वतः प्रतिविद्धस्तु तव पुत्रैर् महारथैः । (६।१)

तान् प्रत्यविध्यच्छैनेयः पृथक् पृथग् अजिह्मगैः ॥ (६।२)

भारद्वाजं त्रिभिर् बाणैर् दुःसहं नवभिस्तथा । (७।१)

विकर्णं पञ्चविंशत्या चित्रसेनं च सप्तभिः ॥ (७।२)

दुर्मर्षणं द्वादशभिश्चतुर्भिश्च विविंशतिम् । (८।१)

सत्यव्रतं च नवभिर् विजयं दशभिः शरैः ॥ (८।२)

ततो रुक्माङ्गदं चापं विधुन्वानो महारथः । (९।१)

अभ्ययात् सात्यकिस्तूर्णं पुत्रं तव महारथम् ॥ (९।२)

राजानं सर्वलोकस्य सर्वशस्त्रभृतां वरम् । (१०।१)

शरैर् अभ्याहनद् गाढं ततो युद्धम् अभूत् तयोः ॥ (१०।२)

विमुञ्चन्तौ शरांस्तीक्ष्णान् संदधानौ च सायकान् । (११।१)

अदृश्यं समरे ऽन्योन्यं चक्रतुस्तौ महारथौ ॥ (११।२)

सात्यकिः कुरुराजेन निर्विद्धो बह्वशोभत । (१२।१)

अस्रवद् रुधिरं भूरि स्वरसं चन्दनो यथा ॥ (१२।२)

सात्वतेन च बाणौघैर् निर्विद्धस्तनयस्तव । (१३।१)

शातकुम्भमयापीडो बभौ यूप इवोच्छ्रितः ॥ (१३।२)

माधवस्तु रणे राजन् कुरुराजस्य धन्विनः । (१४।१)

धनुश्चिछेद सहसा क्षुरप्रेण हसन्न् इव । (१४।२)

अथैनं छिन्नधन्वानं शरैर् बहुभिर् आचिनोत् ॥ (१४।३)

निर्भिन्नश्च शरैस्तेन द्विषता क्षिप्रकारिणा । (१५।१)

नामृष्यत रणे राजा शत्रोर् विजयलक्षणम् ॥ (१५।२)

अथान्यद् धनुर् आदाय हेमपृष्ठं दुरासदम् । (१६।१)

विव्याध सात्यकिं तूर्णं सायकानां शतेन ह ॥ (१६।२)

सो ऽतिविद्धो बलवता पुत्रेण तव धन्विना । (१७।१)

अमर्षवशम् आपन्नस्तव पुत्रम् अपीडयत् ॥ (१७।२)

पीडितं नृपतिं दृष्ट्वा तव पुत्रा महारथाः । (१८।१)

सात्वतं शरवर्षेण छादयामासुर् अञ्जसा ॥ (१८।२)

स छाद्यमानो बहुभिस्तव पुत्रैर् महारथैः । (१९।१)

एकैकं पञ्चभिर् विद्ध्वा पुनर् विव्याध सप्तभिः ॥ (१९।२)

दुर्योधनं च त्वरितो विव्याधाष्टभिर् आशुगैः । (२०।१)

प्रहसंश्चास्य चिछेद कार्मुकं रिपुभीषणम् ॥ (२०।२)

नागं मणिमयं चैव शरैर् ध्वजम् अपातयत् । (२१।१)

हत्वा तु चतुरो वाहांश्चतुर्भिर् निशितैः शरैः । (२१।२)

सारथिं पातयामास क्षुरप्रेण महायशाः ॥ (२१।३)

एतस्मिन्न् अन्तरे चैव कुरुराजं महारथम् । (२२।१)

अवाकिरच्छरैर् हृष्टो बहुभिर् मर्मभेदिभिः ॥ (२२।२)

स वध्यमानः समरे शैनेयस्य शरोत्तमैः । (२३।१)

प्राद्रवत् सहसा राजन् पुत्रो दुर्योधनस्तव । (२३।२)

आप्लुतश्च ततो यानं चित्रसेनस्य धन्विनः ॥ (२३।३)

हाहाभूतं जगच्चासीद् दृष्ट्वा राजानम् आहवे । (२४।१)

ग्रस्यमानं सात्यकिना खे सोमम् इव राहुणा ॥ (२४।२)

तं तु शब्दं महच्छ्रुत्वा कृतवर्मा महारथः । (२५।१)

अभ्ययात् सहसा तत्र यत्रास्ते माधवः प्रभुः ॥ (२५।२)

विधुन्वानो धनुःश्रेष्ठं चोदयंश्चैव वाजिनः । (२६।१)

भर्त्सयन् सारथिं चोग्रं याहि याहीति सत्वरः ॥ (२६।२)

तम् आपतन्तं सम्प्रेक्ष्य व्यादितास्यम् इवान्तकम् । (२७।१)

युयुधानो महाराज यन्तारम् इदम् अब्रवीत् ॥ (२७।२)

कृतवर्मा रथेनैष द्रुतम् आपतते शरी । (२८।१)

प्रत्युद्याहि रथेनैनं प्रवरं सर्वधन्विनाम् ॥ (२८।२)

ततः प्रजविताश्वेन विधिवत् कल्पितेन च । (२९।१)

आससाद रणे भोजं प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ (२९।२)

ततः परमसंक्रुद्धौ ज्वलन्ताविव पावकौ । (३०।१)

समेयातां नरव्याघ्रौ व्याघ्राविव तरस्विनौ ॥ (३०।२)

कृतवर्मा तु शैनेयं षड्विंशत्या समार्पयत् । (३१।१)

निशितैः सायकैस्तीक्ष्णैर् यन्तारं चास्य सप्तभिः ॥ (३१।२)

चतुरश्च हयोदारांश्चतुर्भिः परमेषुभिः । (३२।१)

अविध्यत् साधुदान्तान् वै सैन्धवान् सात्वतस्य ह ॥ (३२।२)

रुक्मध्वजो रुक्मपृष्ठं महद् विस्फार्य कार्मुकम् । (३३।१)

रुक्माङ्गदी रुक्मवर्मा रुक्मपुङ्खान् अवाकिरत् ॥ (३३।२)

ततो ऽशीतिं शिनेः पौत्रः सायकान् कृतवर्मणे । (३४।१)

प्राहिणोत् त्वरया युक्तो द्रष्टुकामो धनंजयम् ॥ (३४।२)

सो ऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुतापनः । (३५।१)

समकम्पत दुर्धर्षः क्षितिकम्पे यथाचलः ॥ (३५।२)

त्रिषष्ट्या चतुरो ऽस्याश्वान् सप्तभिः सारथिं शरैः । (३६।१)

विव्याध निशितैस्तूर्णं सात्यकिः कृतवर्मणः ॥ (३६।२)

सुवर्णपुङ्खं विशिखं समाधाय स सात्यकिः । (३७।१)

व्यसृजत् तं महाज्वालं संक्रुद्धम् इव पन्नगम् ॥ (३७।२)

सो ऽविशत् कृतवर्माणं यमदण्डोपमः शरः । (३८।१)

जाम्बूनदविचित्रं च वर्म निर्भिद्य भानुमत् । (३८।२)

अभ्यगाद् धरणीम् उग्रो रुधिरेण समुक्षितः ॥ (३८।३)

संजातरुधिरश्चाजौ सात्वतेषुभिर् अर्दितः । (३९।१)

प्रचलन् धनुर् उत्सृज्य न्यपतत् स्यन्दनोत्तमे ॥ (३९।२)

स सिंहदंष्ट्रो जानुभ्याम् आपन्नो ऽमितविक्रमः । (४०।१)

शरार्दितः सात्यकिना रथोपस्थे नरर्षभः ॥ (४०।२)

सहस्रबाहोः सदृशम् अक्षोभ्यम् इव सागरम् । (४१।१)

निवार्य कृतवर्माणं सात्यकिः प्रययौ ततः ॥ (४१।२)

खड्गशक्तिधनुःकीर्णां गजाश्वरथसंकुलाम् । (४२।१)

प्रवर्तितोग्ररुधिरां शतशः क्षत्रियर्षभैः ॥ (४२।२)

प्रेक्षतां सर्वसैन्यानां मध्येन शिनिपुंगवः । (४३।१)

अभ्यगाद् वाहिनीं भित्त्वा वृत्रहेवासुरीं चमूम् ॥ (४३।२)

समाश्वास्य च हार्दिक्यो गृह्य चान्यन्महद् धनुः । (४४।१)

तस्थौ तत्रैव बलवान् वारयन् युधि पाण्डवान् ॥ (४४।२)