वैशंपायन उवाच । (१।१)

जामदग्न्यवचः श्रुत्वा कण्वो ऽपि भगवान् ऋषिः । (१।२)

दुर्योधनम् इदं वाक्यम् अब्रवीत् कुरुसंसदि ॥ (१।३)

अक्षयश्चाव्ययश्चैव ब्रह्मा लोकपितामहः । (२।१)

तथैव भगवन्तौ तौ नरनारायणाव् ऋषी ॥ (२।२)

आदित्यानां हि सर्वेषां विष्णुर् एकः सनातनः । (३।१)

अजय्यश्चाव्ययश्चैव शाश्वतः प्रभुर् ईश्वरः ॥ (३।२)

निमित्तमरणास्त्वन्ये चन्द्रसूर्यौ मही जलम् । (४।१)

वायुर् अग्निस्तथाकाशं ग्रहास्तारागणास्तथा ॥ (४।२)

ते च क्षयान्ते जगतो हित्वा लोकत्रयं सदा । (५।१)

क्षयं गच्छन्ति वै सर्वे सृज्यन्ते च पुनः पुनः ॥ (५।२)

मुहूर्तमरणास्त्वन्ये मानुषा मृगपक्षिणः । (६।१)

तिर्यग्योन्यश्च ये चान्ये जीवलोकचराः स्मृताः ॥ (६।२)

भूयिष्ठेन तु राजानः श्रियं भुक्त्वायुषः क्षये । (७।१)

मरणं प्रतिगच्छन्ति भोक्तुं सुकृतदुष्कृतम् ॥ (७।२)

स भवान् धर्मपुत्रेण शमं कर्तुम् इहार्हति । (८।१)

पाण्डवाः कुरवश्चैव पालयन्तु वसुंधराम् ॥ (८।२)

बलवान् अहम् इत्येव न मन्तव्यं सुयोधन । (९।१)

बलवन्तो हि बलिभिर् दृश्यन्ते पुरुषर्षभ ॥ (९।२)

न बलं बलिनां मध्ये बलं भवति कौरव । (१०।१)

बलवन्तो हि ते सर्वे पाण्डवा देवविक्रमाः ॥ (१०।२)

अत्राप्युदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (११।१)

मातलेर् दातुकामस्य कन्यां मृगयतो वरम् ॥ (११।२)

मतस्त्रैलोक्यराजस्य मातलिर् नाम सारथिः । (१२।१)

तस्यैकैव कुले कन्या रूपतो लोकविश्रुता ॥ (१२।२)

गुणकेशीति विख्याता नाम्ना सा देवरूपिणी । (१३।१)

श्रिया च वपुषा चैव स्त्रियो ऽन्याः सातिरिच्यते ॥ (१३।२)

तस्याः प्रदानसमयं मातलिः सह भार्यया । (१४।१)

ज्ञात्वा विममृशे राजंस्तत्परः परिचिन्तयन् ॥ (१४।२)

धिक् खल्वलघुशीलानाम् उच्छ्रितानां यशस्विनाम् । (१५।१)

नराणाम् ऋद्धसत्त्वानां कुले कन्याप्ररोहणम् ॥ (१५।२)

मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते । (१६।१)

कुलत्रयं संशयितं कुरुते कन्यका सताम् ॥ (१६।२)

देवमानुषलोकौ द्वौ मानसेनैव चक्षुषा । (१७।१)

अवगाह्यैव विचितौ न च मे रोचते वरः ॥ (१७।२)

न देवान्नैव दितिजान्न गन्धर्वान्न मानुषान् । (१८।१)

अरोचयं वरकृते तथैव बहुलान् ऋषीन् ॥ (१८।२)

भार्यया तु स संमन्त्र्य सह रात्रौ सुधर्मया । (१९।१)

मातलिर् नागलोकाय चकार गमने मतिम् ॥ (१९।२)

न मे देवमनुष्येषु गुणकेश्याः समो वरः । (२०।१)

रूपतो दृश्यते कश्चिन्नागेषु भविता ध्रुवम् ॥ (२०।२)

इत्यामन्त्र्य सुधर्मां स कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् । (२१।१)

कन्यां शिरस्युपाघ्राय प्रविवेश महीतलम् ॥ (२१।२)