जनमेजय उवाच । (१।१)

भगवञ्श्रोतुम् इच्छामि पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः । (१।२)

विस्तरेण कथाम् एतां यथास्त्राण्युपलब्धवान् ॥ (१।३)

कथं स पुरुषव्याघ्रो दीर्घबाहुर् धनंजयः । (२।१)

वनं प्रविष्टस् तेजस्वी निर्मनुष्यम् अभीतवत् ॥ (२।२)

किं च तेन कृतं तत्र वसता ब्रह्मवित्तम । (३।१)

कथं च भगवान् स्थाणुर् देवराजश् च तोषितः ॥ (३।२)

एतद् इच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्प्रसादाद् द्विजोत्तम । (४।१)

त्वं हि सर्वज्ञ दिव्यं च मानुषं चैव वेत्थ ह ॥ (४।२)

अत्यद्भुतं महाप्राज्ञ रोमहर्षणम् अर्जुनः । (५।१)

भवेन सह संग्रामं चकाराप्रतिमं किल । (५।२)

पुरा प्रहरतां श्रेष्ठः संग्रामेष्वपराजितः ॥ (५।३)

यच्छ्रुत्वा नरसिंहानां दैन्यहर्षातिविस्मयात् । (६।१)

शूराणाम् अपि पार्थानां हृदयानि चकम्पिरे ॥ (६।२)

यद् यच्च कृतवान् अन्यत् पार्थस् तद् अखिलं वद । (७।१)

न ह्यस्य निन्दितं जिष्णोः सुसूक्ष्मम् अपि लक्षये । (७।२)

चरितं तस्य शूरस्य तन् मे सर्वं प्रकीर्तय ॥ (७।३)

वैशम्पायन उवाच । (८।१)

कथयिष्यामि ते तात कथाम् एतां महात्मनः । (८।२)

दिव्यां कौरवशार्दूल महतीम् अद्भुतोपमाम् ॥ (८।३)

गात्रसंस्पर्शसम्बन्धं त्र्यम्बकेण सहानघ । (९।१)

पार्थस्य देवदेवेन शृणु सम्यक् समागमम् ॥ (९।२)

युधिष्ठिरनियोगात् स जगामामितविक्रमः । (१०।१)

शक्रं सुरेश्वरं द्रष्टुं देवदेवं च शंकरम् ॥ (१०।२)

दिव्यं तद् धनुर् आदाय खड्गं च पुरुषर्षभः । (११।१)

महाबलो महाबाहुर् अर्जुनः कार्यसिद्धये । (११।२)

दिशं ह्युदीचीं कौरव्यो हिमवच्छिखरं प्रति ॥ (११।३)

ऐन्द्रिः स्थिरमना राजन् सर्वलोकमहारथः । (१२।१)

त्वरया परया युक्तस् तपसे धृतनिश्चयः । (१२।२)

वनं कण्टकितं घोरम् एक एवान्वपद्यत ॥ (१२।३)

नानापुष्पफलोपेतं नानापक्षिनिषेवितम् । (१३।१)

नानामृगगणाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ (१३।२)

ततः प्रयाते कौन्तेये वनं मानुषवर्जितम् । (१४।१)

शङ्खानां पटहानां च शब्दः समभवद् दिवि ॥ (१४।२)

पुष्पवर्षं च सुमहन् निपपात महीतले । (१५।१)

मेघजालं च विततं छादयामास सर्वतः ॥ (१५।२)

अतीत्य वनदुर्गाणि संनिकर्षे महागिरेः । (१६।१)

शुशुभे हिमवत्पृष्ठे वसमानो ऽर्जुनस् तदा ॥ (१६।२)

तत्रापश्यद् द्रुमान् फुल्लान् विहगैर् वल्गुनादितान् । (१७।१)

नदीश् च बहुलावर्ता नीलवैडूर्यसंनिभाः ॥ (१७।२)

हंसकारण्डवोद्गीताः सारसाभिरुतास् तथा । (१८।१)

पुंस्कोकिलरुताश् चैव क्रौञ्चबर्हिणनादिताः ॥ (१८।२)

मनोहरवनोपेतास् तस्मिन्न् अतिरथो ऽर्जुनः । (१९।१)

पुण्यशीतामलजलाः पश्यन् प्रीतमनाभवत् ॥ (१९।२)

रमणीये वनोद्देशे रममाणो ऽर्जुनस् तदा । (२०।१)

तपस्युग्रे वर्तमान उग्रतेजा महामनाः ॥ (२०।२)

दर्भचीरं निवस्याथ दण्डाजिनविभूषितः । (२१।१)

पूर्णे पूर्णे त्रिरात्रे तु मासम् एकं फलाशनः । (२१।२)

द्विगुणेनैव कालेन द्वितीयं मासम् अत्यगात् ॥ (२१।३)

तृतीयम् अपि मासं स पक्षेणाहारम् आचरन् । (२२।१)

शीर्णं च पतितं भूमौ पर्णं समुपयुक्तवान् ॥ (२२।२)

चतुर्थे त्वथ सम्प्राप्ते मासि पूर्णे ततः परम् । (२३।१)

वायुभक्षो महाबाहुर् अभवत् पाण्डुनन्दनः । (२३।२)

ऊर्ध्वबाहुर् निरालम्बः पादाङ्गुष्ठाग्रविष्ठितः ॥ (२३।३)

सदोपस्पर्शनाच्चास्य बभूवुर् अमितौजसः । (२४।१)

विद्युदम्भोरुहनिभा जटास् तस्य महात्मनः ॥ (२४।२)

ततो महर्षयः सर्वे जग्मुर् देवं पिनाकिनम् । (२५।१)

शितिकण्ठं महाभागं प्रणिपत्य प्रसाद्य च । (२५।२)

सर्वे निवेदयामासुः कर्म तत् फल्गुनस्य ह ॥ (२५।३)

एष पार्थो महातेजा हिमवत्पृष्ठम् आश्रितः । (२६।१)

उग्रे तपसि दुष्पारे स्थितो धूमाययन् दिशः ॥ (२६।२)

तस्य देवेश न वयं विद्मः सर्वे चिकीर्षितम् । (२७।१)

संतापयति नः सर्वान् असौ साधु निवार्यताम् ॥ (२७।२)

महेश्वर उवाच । (२८।१)

शीघ्रं गच्छत संहृष्टा यथागतम् अतन्द्रिताः । (२८।२)

अहम् अस्य विजानामि संकल्पं मनसि स्थितम् ॥ (२८।३)

नास्य स्वर्गस्पृहा काचिन् नैश्वर्यस्य न चायुषः । (२९।१)

यत् त्वस्य काङ्क्षितं सर्वं तत् करिष्ये ऽहम् अद्य वै ॥ (२९।२)

वैशम्पायन उवाच । (३०।१)

ते श्रुत्वा शर्ववचनम् ऋषयः सत्यवादिनः । (३०।२)

प्रहृष्टमनसो जग्मुर् यथास्वं पुनर् आश्रमान् ॥ (३०।३)