संजय उवाच । (१।१)

तथा तस्मिन् प्रवृत्ते तु संग्रामे लोमहर्षणे । (१।२)

कौरवेयांस्त्रिधाभूतान् पाण्डवाः समुपाद्रवन् ॥ (१।३)

जलसंधं महाबाहुर् भीमसेनो न्यवारयत् । (२।१)

युधिष्ठिरः सहानीकः कृतवर्माणम् आहवे ॥ (२।२)

किरन्तं शरवर्षाणि रोचमान इवांशुमान् । (३।१)

धृष्टद्युम्नो महाराज द्रोणम् अभ्यद्रवद् रणे ॥ (३।२)

ततः प्रववृते युद्धं त्वरतां सर्वधन्विनाम् । (४।१)

कुरूणां सोमकानां च संक्रुद्धानां परस्परम् ॥ (४।२)

संक्षये तु तथा भूते वर्तमाने महाभये । (५।१)

द्वन्द्वीभूतेषु सैन्येषु युध्यमानेष्वभीतवत् ॥ (५।२)

द्रोणः पाञ्चालपुत्रेण बली बलवता सह । (६।१)

विचिक्षेप पृषत्कौघांस्तद् अद्भुतम् इवाभवत् ॥ (६।२)

पुण्डरीकवनानीव विध्वस्तानि समन्ततः । (७।१)

चक्राते द्रोणपाञ्चाल्यौ नृणां शीर्षाण्यनेकशः ॥ (७।२)

विनिकीर्णानि वीराणाम् अनीकेषु समन्ततः । (८।१)

वस्त्राभरणशस्त्राणि ध्वजवर्मायुधानि च ॥ (८।२)

तपनीयविचित्राङ्गाः संसिक्ता रुधिरेण च । (९।१)

संसक्ता इव दृश्यन्ते मेघसंघाः सविद्युतः ॥ (९।२)

कुञ्जराश्वनरान् संख्ये पातयन्तः पतत्रिभिः । (१०।१)

तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महारथाः ॥ (१०।२)

असिचर्माणि चापानि शिरांसि कवचानि च । (११।१)

विप्रकीर्यन्त शूराणां संप्रहारे महात्मनाम् ॥ (११।२)

उत्थितान्यगणेयानि कबन्धानि समन्ततः । (१२।१)

अदृश्यन्त महाराज तस्मिन् परमसंकुले ॥ (१२।२)

गृध्राः कङ्का वडाः श्येना वायसा जम्बुकास्तथा । (१३।१)

बहवः पिशिताशाश्च तत्रादृश्यन्त मारिष ॥ (१३।२)

भक्षयन्तः स्म मांसानि पिबन्तश्चापि शोणितम् । (१४।१)

विलुम्पन्तः स्म केशांश्च मज्जाश्च बहुधा नृप ॥ (१४।२)

आकर्षन्तः शरीराणि शरीरावयवांस्तथा । (१५।१)

नराश्वगजसंघानां शिरांसि च ततस्ततः ॥ (१५।२)

कृतास्त्रा रणदीक्षाभिर् दीक्षिताः शरधारिणः । (१६।१)

रणे जयं प्रार्थयन्तो भृशं युयुधिरे तदा ॥ (१६।२)

असिमार्गान् बहुविधान् विचेरुस्तावका रणे । (१७।१)

ऋष्टिभिः शक्तिभिः प्रासैः शूलतोमरपट्टिशैः ॥ (१७।२)

गदाभिः परिघैश्चान्ये व्यायुधाश्च भुजैर् अपि । (१८।१)

अन्योन्यं जघ्निरे क्रुद्धा युद्धरङ्गगता नराः ॥ (१८।२)

रथिनो रथिभिः सार्धम् अश्वारोहाश्च सादिभिः । (१९।१)

मातङ्गा वरमातङ्गैः पदाताश्च पदातिभिः ॥ (१९।२)

क्षीबा इवान्ये चोन्मत्ता रङ्गेष्विव च चारणाः । (२०।१)

उच्चुक्रुशुस्तथान्योन्यं जघ्नुर् अन्योन्यम् आहवे ॥ (२०।२)

वर्तमाने तथा युद्धे निर्मर्यादे विशां पते । (२१।१)

धृष्टद्युम्नो हयान् अश्वैर् द्रोणस्य व्यत्यमिश्रयत् ॥ (२१।२)

ते हयाः साध्वशोभन्त विमिश्रा वातरंहसः । (२२।१)

पारावतसवर्णाश्च रक्तशोणाश्च संयुगे । (२२।२)

हयाः शुशुभिरे राजन्मेघा इव सविद्युतः ॥ (२२।३)

धृष्टद्युम्नश्च सम्प्रेक्ष्य द्रोणम् अभ्याशम् आगतम् । (२३।१)

असिचर्माददे वीरो धनुर् उत्सृज्य भारत ॥ (२३।२)

चिकीर्षुर् दुष्करं कर्म पार्षतः परवीरहा । (२४।१)

ईषया समतिक्रम्य द्रोणस्य रथम् आविशत् ॥ (२४।२)

अतिष्ठद् युगमध्ये स युगसंनहनेषु च । (२५।१)

जघानार्धेषु चाश्वानां तत् सैन्यान्यभ्यपूजयन् ॥ (२५।२)

खड्गेन चरतस्तस्य शोणाश्वान् अधितिष्ठतः । (२६।१)

न ददर्शान्तरं द्रोणस्तद् अद्भुतम् इवाभवत् ॥ (२६।२)

यथा श्येनस्य पतनं वनेष्वामिषगृद्धिनः । (२७।१)

तथैवासीद् अभीसारस्तस्य द्रोणं जिघांसतः ॥ (२७।२)

ततः शरशतेनास्य शतचन्द्रं समाक्षिपत् । (२८।१)

द्रोणो द्रुपदपुत्रस्य खड्गं च दशभिः शरैः ॥ (२८।२)

हयांश्चैव चतुःषष्ट्या शराणां जघ्निवान् बली । (२९।१)

ध्वजं छत्रं च भल्लाभ्यां तथोभौ पार्ष्णिसारथी ॥ (२९।२)

अथास्मै त्वरितो बाणम् अपरं जीवितान्तकम् । (३०।१)

आकर्णपूर्णं चिक्षेप वज्रं वज्रधरो यथा ॥ (३०।२)

तं चतुर्दशभिर् बाणैर् बाणं चिछेद सात्यकिः । (३१।१)

ग्रस्तम् आचार्यमुख्येन धृष्टद्युम्नम् अमोचयत् ॥ (३१।२)

सिंहेनेव मृगं ग्रस्तं नरसिंहेन मारिष । (३२।१)

द्रोणेन मोचयामास पाञ्चाल्यं शिनिपुंगवः ॥ (३२।२)

सात्यकिं प्रेक्ष्य गोप्तारं पाञ्चाल्यस्य महाहवे । (३३।१)

शराणां त्वरितो द्रोणः षड्विंशत्या समर्पयत् ॥ (३३।२)

ततो द्रोणं शिनेः पौत्रो ग्रसन्तम् इव सृञ्जयान् । (३४।१)

प्रत्यविध्यच्छितैर् बाणैः षड्विंशत्या स्तनान्तरे ॥ (३४।२)

ततः सर्वे रथास्तूर्णं पाञ्चाला जयगृद्धिनः । (३५।१)

सात्वताभिसृते द्रोणे धृष्टद्युम्नम् अमोचयन् ॥ (३५।२)