युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

असंशयं संजय सत्यम् एतद् धर्मो वरः कर्मणां यत् त्वम् आत्थ । (१।२)

ज्ञात्वा तु मां संजय गर्हयेस्त्वं यदि धर्मं यद्यधर्मं चरामि ॥ (१।३)

यत्राधर्मो धर्मरूपाणि बिभ्रद् धर्मः कृत्स्नो दृश्यते ऽधर्मरूपः । (२।१)

तथा धर्मो धारयन् धर्मरूपं विद्वांसस्तं सम्प्रपश्यन्ति बुद्ध्या ॥ (२।२)

एवम् एतावापदि लिङ्गम् एतद् धर्माधर्मौ वृत्तिनित्यौ भजेताम् । (३।१)

आद्यं लिङ्गं यस्य तस्य प्रमाणम् आपद्धर्मं संजय तं निबोध ॥ (३।२)

लुप्तायां तु प्रकृतौ येन कर्म निष्पादयेत् तत् परीप्सेद् विहीनः । (४।१)

प्रकृतिस्थश्चापदि वर्तमान उभौ गर्ह्यौ भवतः संजयैतौ ॥ (४।२)

अविलोपम् इच्छतां ब्राह्मणानां प्रायश्चित्तं विहितं यद् विधात्रा । (५।१)

आपद्यथाकर्मसु वर्तमानान् विकर्मस्थान् संजय गर्हयेत ॥ (५।२)

मनीषिणां तत्त्वविच्छेदनाय विधीयते सत्सु वृत्तिः सदैव । (६।१)

अब्राह्मणाः सन्ति तु ये न वैद्याः सर्वोच्छेदं साधु मन्येत तेभ्यः ॥ (६।२)

तदर्था नः पितरो ये च पूर्वे पितामहा ये च तेभ्यः परे ऽन्ये । (७।१)

प्रज्ञैषिणो ये च हि कर्म चक्रुर् नास्त्यन्ततो नास्ति नास्तीति मन्ये ॥ (७।२)

यत् किंचिद् एतद् वित्तम् अस्यां पृथिव्यां यद् देवानां त्रिदशानां परत्र । (८।१)

प्राजापत्यं त्रिदिवं ब्रह्मलोकं नाधर्मतः संजय कामये तत् ॥ (८।२)

धर्मेश्वरः कुशलो नीतिमांश्चाप्य् उपासिता ब्राह्मणानां मनीषी । (९।१)

नानाविधांश्चैव महाबलांश्च राजन्यभोजान् अनुशास्ति कृष्णः ॥ (९।२)

यदि ह्यहं विसृजन् स्याम् अगर्ह्यो युध्यमानो यदि जह्यां स्वधर्मम् । (१०।१)

महायशाः केशवस्तद् ब्रवीतु वासुदेवस्तूभयोर् अर्थकामः ॥ (१०।२)

शैनेया हि चैत्रकाश्चान्धकाश्च वार्ष्णेयभोजाः कौकुराः सृञ्जयाश्च । (११।१)

उपासीना वासुदेवस्य बुद्धिं निगृह्य शत्रून् सुहृदो नन्दयन्ति ॥ (११।२)

वृष्ण्यन्धका ह्युग्रसेनादयो वै कृष्णप्रणीताः सर्व एवेन्द्रकल्पाः । (१२।१)

मनस्विनः सत्यपराक्रमाश्च महाबला यादवा भोगवन्तः ॥ (१२।२)

काश्यो बभ्रुः श्रियम् उत्तमां गतो लब्ध्वा कृष्णं भ्रातरम् ईशितारम् । (१३।१)

यस्मै कामान् वर्षति वासुदेवो ग्रीष्मात्यये मेघ इव प्रजाभ्यः ॥ (१३।२)

ईदृशो ऽयं केशवस्तात भूयो विद्मो ह्येनं कर्मणां निश्चयज्ञम् । (१४।१)

प्रियश्च नः साधुतमश्च कृष्णो नातिक्रमे वचनं केशवस्य ॥ (१४।२)