वैशंपायन उवाच । (१।१)

एवं सा रजनी तेषाम् आश्रमे पुण्यकर्मणाम् । (१।२)

शिवा नक्षत्रसम्पन्ना सा व्यतीयाय भारत ॥ (१।३)

तत्र तत्र कथाश्चासंस्तेषां धर्मार्थलक्षणाः । (२।१)

विचित्रपदसंचारा नानाश्रुतिभिर् अन्विताः ॥ (२।२)

पाण्डवास्त्वभितो मातुर् धरण्यां सुषुपुस्तदा । (३।१)

उत्सृज्य सुमहार्हाणि शयनानि नराधिप ॥ (३।२)

यदाहारो ऽभवद् राजा धृतराष्ट्रो महामनाः । (४।१)

तदाहारा नृवीरास्ते न्यवसंस्तां निशां तदा ॥ (४।२)

व्यतीतायां तु शर्वर्यां कृतपूर्वाह्णिकक्रियः । (५।१)

भ्रातृभिः सह कौन्तेयो ददर्शाश्रममण्डलम् ॥ (५।२)

सान्तःपुरपरीवारः सभृत्यः सपुरोहितः । (६।१)

यथासुखं यथोद्देशं धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञया ॥ (६।२)

ददर्श तत्र वेदीश्च सम्प्रज्वलितपावकाः । (७।१)

कृताभिषेकैर् मुनिभिर् हुताग्निभिर् उपस्थिताः ॥ (७।२)

वानेयपुष्पनिकरैर् आज्यधूमोद्गमैर् अपि । (८।१)

ब्राह्मेण वपुषा युक्ता युक्ता मुनिगणैश्च ताः ॥ (८।२)

मृगयूथैर् अनुद्विग्नैस्तत्र तत्र समाश्रितैः । (९।१)

अशङ्कितैः पक्षिगणैः प्रगीतैर् इव च प्रभो ॥ (९।२)

केकाभिर् नीलकण्ठानां दात्यूहानां च कूजितैः । (१०।१)

कोकिलानां च कुहरैः शुभैः श्रुतिमनोहरैः ॥ (१०।२)

प्राधीतद्विजघोषैश्च क्वचित् क्वचिद् अलंकृतम् । (११।१)

फलमूलसमुद्वाहैर् महद्भिश्चोपशोभितम् ॥ (११।२)

ततः स राजा प्रददौ तापसार्थम् उपाहृतान् । (१२।१)

कलशान् काञ्चनान् राजंस्तथैवौदुम्बरान् अपि ॥ (१२।२)

अजिनानि प्रवेणीश्च स्रुक्स्रुवं च महीपतिः । (१३।१)

कमण्डलूंस्तथा स्थालीः पिठराणि च भारत ॥ (१३।२)

भाजनानि च लौहानि पात्रीश्च विविधा नृप । (१४।१)

यद् यद् इच्छति यावच्च यद् अन्यद् अपि काङ्क्षितम् ॥ (१४।२)

एवं स राजा धर्मात्मा परीत्याश्रममण्डलम् । (१५।१)

वसु विश्राण्य तत् सर्वं पुनर् आयान्महीपतिः ॥ (१५।२)

कृताह्निकं च राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् । (१६।१)

ददर्शासीनम् अव्यग्रं गान्धारीसहितं तदा ॥ (१६।२)

मातरं चाविदूरस्थां शिष्यवत् प्रणतां स्थिताम् । (१७।१)

कुन्तीं ददर्श धर्मात्मा सततं धर्मचारिणीम् ॥ (१७।२)

स तम् अभ्यर्च्य राजानं नाम संश्राव्य चात्मनः । (१८।१)

निषीदेत्यभ्यनुज्ञातो बृस्याम् उपविवेश ह ॥ (१८।२)

भीमसेनादयश्चैव पाण्डवाः कौरवर्षभम् । (१९।१)

अभिवाद्योपसंगृह्य निषेदुः पार्थिवाज्ञया ॥ (१९।२)

स तैः परिवृतो राजा शुशुभे ऽतीव कौरवः । (२०।१)

बिभ्रद् ब्राह्मीं श्रियं दीप्तां देवैर् इव बृहस्पतिः ॥ (२०।२)

तथा तेषूपविष्टेषु समाजग्मुर् महर्षयः । (२१।१)

शतयूपप्रभृतयः कुरुक्षेत्रनिवासिनः ॥ (२१।२)

व्यासश्च भगवान् विप्रो देवर्षिगणपूजितः । (२२।१)

वृतः शिष्यैर् महातेजा दर्शयामास तं नृपम् ॥ (२२।२)

ततः स राजा कौरव्यः कुन्तीपुत्रश्च वीर्यवान् । (२३।१)

भीमसेनादयश्चैव समुत्थायाभ्यपूजयन् ॥ (२३।२)

समागतस्ततो व्यासः शतयूपादिभिर् वृतः । (२४।१)

धृतराष्ट्रं महीपालम् आस्यताम् इत्यभाषत ॥ (२४।२)

नवं तु विष्टरं कौश्यं कृष्णाजिनकुशोत्तरम् । (२५।१)

प्रतिपेदे तदा व्यासस्तदर्थम् उपकल्पितम् ॥ (२५।२)

ते च सर्वे द्विजश्रेष्ठा विष्टरेषु समन्ततः । (२६।१)

द्वैपायनाभ्यनुज्ञाता निषेदुर् विपुलौजसः ॥ (२६।२)