युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

यद् इदं सहधर्मेति प्रोच्यते भरतर्षभ । (१।२)

पाणिग्रहणकाले तु स्त्रीणाम् एतत् कथं स्मृतम् ॥ (१।३)

आर्ष एष भवेद् धर्मः प्राजापत्यो ऽथ वासुरः । (२।१)

यद् एतत् सहधर्मेति पूर्वम् उक्तं महर्षिभिः ॥ (२।२)

संदेहः सुमहान् एष विरुद्ध इति मे मतिः । (३।१)

इह यः सहधर्मो वै प्रेत्यायं विहितः क्व नु ॥ (३।२)

स्वर्गे मृतानां भवति सहधर्मः पितामह । (४।१)

पूर्वम् एकस्तु म्रियते क्व चैकस्तिष्ठते वद ॥ (४।२)

नानाकर्मफलोपेता नानाकर्मनिवासिनः । (५।१)

नानानिरयनिष्ठान्ता मानुषा बहवो यदा ॥ (५।२)

अनृताः स्त्रिय इत्येवं सूत्रकारो व्यवस्यति । (६।१)

यदानृताः स्त्रियस्तात सहधर्मः कुतः स्मृतः ॥ (६।२)

अनृताः स्त्रिय इत्येवं वेदेष्वपि हि पठ्यते । (७।१)

धर्मो ऽयं पौर्विकी संज्ञा उपचारः क्रियाविधिः ॥ (७।२)

गह्वरं प्रतिभात्येतन्मम चिन्तयतो ऽनिशम् । (८।१)

निःसंदेहम् इदं सर्वं पितामह यथा श्रुतिः ॥ (८।२)

यद् एतद् यादृशं चैतद् यथा चैतत् प्रवर्तितम् । (९।१)

निखिलेन महाप्राज्ञ भवान् एतद् ब्रवीतु मे ॥ (९।२)

भीष्म उवाच । (१०।१)

अत्राप्युदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (१०।२)

अष्टावक्रस्य संवादं दिशया सह भारत ॥ (१०।३)

निवेष्टुकामस्तु पुरा अष्टावक्रो महातपाः । (११।१)

ऋषेर् अथ वदान्यस्य कन्यां वव्रे महात्मनः ॥ (११।२)

सुप्रभां नाम वै नाम्ना रूपेणाप्रतिमां भुवि । (१२।१)

गुणप्रबर्हां शीलेन साध्वीं चारित्रशोभनाम् ॥ (१२।२)

सा तस्य दृष्ट्वैव मनो जहार शुभलोचना । (१३।१)

वनराजी यथा चित्रा वसन्ते कुसुमाचिता ॥ (१३।२)

ऋषिस्तम् आह देया मे सुता तुभ्यं शृणुष्व मे । (१४।१)

गच्छ तावद् दिशं पुण्याम् उत्तरां द्रक्ष्यसे ततः ॥ (१४।२)

अष्टावक्र उवाच । (१५।१)

किं द्रष्टव्यं मया तत्र वक्तुम् अर्हति मे भवान् । (१५।२)

तथेदानीं मया कार्यं यथा वक्ष्यति मां भवान् ॥ (१५।३)

वदान्य उवाच । (१६।१)

धनदं समतिक्रम्य हिमवन्तं तथैव च । (१६।२)

रुद्रस्यायतनं दृष्ट्वा सिद्धचारणसेवितम् ॥ (१६।३)

प्रहृष्टैः पार्षदैर् जुष्टं नृत्यद्भिर् विविधाननैः । (१७।१)

दिव्याङ्गरागैः पैशाचैर् वन्यैर् नानाविधैस्तथा ॥ (१७।२)

पाणितालसतालैश्च शम्यातालैः समैस्तथा । (१८।१)

सम्प्रहृष्टैः प्रनृत्यद्भिः शर्वस्तत्र निषेव्यते ॥ (१८।२)

इष्टं किल गिरौ स्थानं तद् दिव्यम् अनुशुश्रुम । (१९।१)

नित्यं संनिहितो देवस्तथा पारिषदाः शुभाः ॥ (१९।२)

तत्र देव्या तपस्तप्तं शंकरार्थं सुदुश्चरम् । (२०।१)

अतस्तद् इष्टं देवस्य तथोमाया इति श्रुतिः ॥ (२०।२)

तत्र कूपो महान् पार्श्वे देवस्योत्तरतस्तथा । (२१।१)

ऋतवः कालरात्रिश्च ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ (२१।२)

सर्वे देवम् उपासन्ते रूपिणः किल तत्र ह । (२२।१)

तद् अतिक्रम्य भवनं त्वया यातव्यम् एव हि ॥ (२२।२)

ततो नीलं वनोद्देशं द्रक्ष्यसे मेघसंनिभम् । (२३।१)

रमणीयं मनोग्राहि तत्र द्रक्ष्यसि वै स्त्रियम् ॥ (२३।२)

तपस्विनीं महाभागां वृद्धां दीक्षाम् अनुष्ठिताम् । (२४।१)

द्रष्टव्या सा त्वया तत्र संपूज्या चैव यत्नतः ॥ (२४।२)

तां दृष्ट्वा विनिवृत्तस्त्वं ततः पाणिं ग्रहीष्यसि । (२५।१)

यद्येष समयः सत्यः साध्यतां तत्र गम्यताम् ॥ (२५।२)