MBh, 13, 134
Select a line for its word-by-word analysis.
साध्वि सुभ्रु सुकेशान्ते हिमवत्पर्वतात्मजे ॥ (१।३)
sādhvi subhru sukeśānte himavatparvatātmaje ||
पृच्छामि त्वां वरारोहे पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ (२।२)
pṛcchāmi tvāṃ varārohe pṛṣṭā vada mamepsitam ||
सावित्री ब्रह्मणः साध्वी कौशिकस्य शची सती । (३।१)
sāvitrī brahmaṇaḥ sādhvī kauśikasya śacī satī |
मार्तण्डजस्य धूमोर्णा ऋद्धिर् वैश्रवणस्य च ॥ (३।२)
mārtaṇḍajasya dhūmorṇā ṛddhir vaiśravaṇasya ca ||
रोहिणी शशिनः साध्वी स्वाहा चैव विभावसोः ॥ (४।२)
rohiṇī śaśinaḥ sādhvī svāhā caiva vibhāvasoḥ ||
पृष्टाश्चोपासिताश्चैव तास्त्वया देवि नित्यशः ॥ (५।२)
pṛṣṭāścopāsitāścaiva tāstvayā devi nityaśaḥ ||
तेन त्वां परिपृच्छामि धर्मज्ञे धर्मवादिनि । (६।१)
tena tvāṃ paripṛcchāmi dharmajñe dharmavādini |
स्त्रीधर्मं श्रोतुम् इच्छामि त्वयोदाहृतम् आदितः ॥ (६।२)
strīdharmaṃ śrotum icchāmi tvayodāhṛtam āditaḥ ||
त्वया ह्युक्तो विशेषेण प्रमाणत्वम् उपैष्यति ॥ (७।३)
tvayā hyukto viśeṣeṇa pramāṇatvam upaiṣyati ||
स्त्रियश्चैव विशेषेण स्त्रीजनस्य गतिः सदा । (८।१)
striyaścaiva viśeṣeṇa strījanasya gatiḥ sadā |
गौर् गां गच्छति सुश्रोणि लोकेष्वेषा स्थितिः सदा ॥ (८।२)
gaur gāṃ gacchati suśroṇi lokeṣveṣā sthitiḥ sadā ||
मम चार्धं शरीरस्य मम चार्धाद् विनिःसृता । (९।१)
mama cārdhaṃ śarīrasya mama cārdhād viniḥsṛtā |
तव सर्वः सुविदितः स्त्रीधर्मः शाश्वतः शुभे । (१०।१)
tava sarvaḥ suviditaḥ strīdharmaḥ śāśvataḥ śubhe |
तस्माद् अशेषतो ब्रूहि स्त्रीधर्मं विस्तरेण मे ॥ (१०।२)
tasmād aśeṣato brūhi strīdharmaṃ vistareṇa me ||
त्वत्प्रभावाद् इयं देव वाक् चैव प्रतिभाति मे ॥ (११।३)
tvatprabhāvād iyaṃ deva vāk caiva pratibhāti me ||
इमास्तु नद्यो देवेश सर्वतीर्थोदकैर् युताः । (१२।१)
imāstu nadyo deveśa sarvatīrthodakair yutāḥ |
एताभिः सह संमन्त्र्य प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः । (१३।१)
etābhiḥ saha saṃmantrya pravakṣyāmyanupūrvaśaḥ |
प्रभवन् यो ऽनहंवादी स वै पुरुष उच्यते ॥ (१३।२)
prabhavan yo 'nahaṃvādī sa vai puruṣa ucyate ||
स्त्री च भूतेश सततं स्त्रियम् एवानुधावति । (१४।१)
strī ca bhūteśa satataṃ striyam evānudhāvati |
मया संमानिताश्चैव भविष्यन्ति सरिद्वराः ॥ (१४।२)
mayā saṃmānitāścaiva bhaviṣyanti saridvarāḥ ||
शतद्रुर् देविका सिन्धुः कौशिकी गोमती तथा ॥ (१६।२)
śatadrur devikā sindhuḥ kauśikī gomatī tathā ||
गगनाद् गां गता देवी गङ्गा सर्वसरिद्वरा ॥ (१७।२)
gaganād gāṃ gatā devī gaṅgā sarvasaridvarā ||
इत्युक्त्वा देवदेवस्य पत्नी धर्मभृतां वरा । (१८।१)
ityuktvā devadevasya patnī dharmabhṛtāṃ varā |
स्मितपूर्वम् इवाभाष्य सर्वास्ताः सरितस्तदा ॥ (१८।२)
smitapūrvam ivābhāṣya sarvāstāḥ saritastadā ||
अपृच्छद् देवमहिषी स्त्रीधर्मं धर्मवत्सला । (१९।१)
apṛcchad devamahiṣī strīdharmaṃ dharmavatsalā |
स्त्रीधर्मकुशलास्ता वै गङ्गाद्याः सरितां वराः ॥ (१९।२)
strīdharmakuśalāstā vai gaṅgādyāḥ saritāṃ varāḥ ||
अयं भगवता दत्तः प्रश्नः स्त्रीधर्मसंश्रितः । (२०।१)
ayaṃ bhagavatā dattaḥ praśnaḥ strīdharmasaṃśritaḥ |
तं तु संमन्त्र्य युष्माभिर् वक्तुम् इच्छामि शंकरे ॥ (२०।२)
taṃ tu saṃmantrya yuṣmābhir vaktum icchāmi śaṃkare ||
न चैकसाध्यं पश्यामि विज्ञानं भुवि कस्यचित् । (२१।१)
na caikasādhyaṃ paśyāmi vijñānaṃ bhuvi kasyacit |
एवं सर्वाः सरिच्छ्रेष्ठाः पृष्टाः पुण्यतमाः शिवाः । (२२।२)
evaṃ sarvāḥ saricchreṣṭhāḥ pṛṣṭāḥ puṇyatamāḥ śivāḥ |
ततो देवनदी गङ्गा नियुक्ता प्रतिपूज्य ताम् ॥ (२२।३)
tato devanadī gaṅgā niyuktā pratipūjya tām ||
बह्वीभिर् बुद्धिभिः स्फीता स्त्रीधर्मज्ञा शुचिस्मिता । (२३।१)
bahvībhir buddhibhiḥ sphītā strīdharmajñā śucismitā |
शैलराजसुतां देवीं पुण्या पापापहां शिवाम् ॥ (२३।२)
śailarājasutāṃ devīṃ puṇyā pāpāpahāṃ śivām ||
सस्मितं बहुबुद्ध्याढ्या गङ्गा वचनम् अब्रवीत् ॥ (२४।२)
sasmitaṃ bahubuddhyāḍhyā gaṅgā vacanam abravīt ||
धन्याः स्मो ऽनुगृहीताः स्मो देवि धर्मपरायणा । (२५।१)
dhanyāḥ smo 'nugṛhītāḥ smo devi dharmaparāyaṇā |
या त्वं सर्वजगन्मान्या नदीर् मानयसे ऽनघे ॥ (२५।२)
yā tvaṃ sarvajaganmānyā nadīr mānayase 'naghe ||
प्रभवन् पृच्छते यो हि संमानयति वा पुनः । (२६।१)
prabhavan pṛcchate yo hi saṃmānayati vā punaḥ |
नूनं जनम् अदुष्टात्मा पण्डिताख्यां स गच्छति ॥ (२६।२)
nūnaṃ janam aduṣṭātmā paṇḍitākhyāṃ sa gacchati ||
प्रवक्तॄन् पृच्छते यो ऽन्यान् स वै ना पदम् अर्छति ॥ (२७।२)
pravaktṝn pṛcchate yo 'nyān sa vai nā padam archati ||
अन्यथा बहुबुद्ध्याढ्यो वाक्यं वदति संसदि । (२८।१)
anyathā bahubuddhyāḍhyo vākyaṃ vadati saṃsadi |
दिव्यज्ञाने दिवि श्रेष्ठे दिव्यपुण्ये सदोत्थिते । (२९।१)
divyajñāne divi śreṣṭhe divyapuṇye sadotthite |
त्वम् एवार्हसि नो देवि स्त्रीधर्मम् अनुशासितुम् ॥ (२९।२)
tvam evārhasi no devi strīdharmam anuśāsitum ||
ततः साराधिता देवी गङ्गया बहुभिर् गुणैः । (३०।२)
tataḥ sārādhitā devī gaṅgayā bahubhir guṇaiḥ |
प्राह सर्वम् अशेषेण स्त्रीधर्मं सुरसुन्दरी ॥ (३०।३)
prāha sarvam aśeṣeṇa strīdharmaṃ surasundarī ||
स्त्रीधर्मो मां प्रति यथा प्रतिभाति यथाविधि । (३१।१)
strīdharmo māṃ prati yathā pratibhāti yathāvidhi |
तम् अहं कीर्तयिष्यामि तथैव प्रथितो भवेत् ॥ (३१।२)
tam ahaṃ kīrtayiṣyāmi tathaiva prathito bhavet ||
स्त्रीधर्मः पूर्व एवायं विवाहे बन्धुभिः कृतः । (३२।१)
strīdharmaḥ pūrva evāyaṃ vivāhe bandhubhiḥ kṛtaḥ |
अनन्यचित्ता सुमुखी भर्तुः सा धर्मचारिणी ॥ (३३।२)
ananyacittā sumukhī bhartuḥ sā dharmacāriṇī ||
सा भवेद् धर्मपरमा सा भवेद् धर्मभागिनी । (३४।१)
sā bhaved dharmaparamā sā bhaved dharmabhāginī |
देववत् सततं साध्वी या भर्तारं प्रपश्यति ॥ (३४।२)
devavat satataṃ sādhvī yā bhartāraṃ prapaśyati ||
पुत्रवक्त्रम् इवाभीक्ष्णं भर्तुर् वदनम् ईक्षते । (३६।१)
putravaktram ivābhīkṣṇaṃ bhartur vadanam īkṣate |
या साध्वी नियताचारा सा भवेद् धर्मचारिणी ॥ (३६।२)
yā sādhvī niyatācārā sā bhaved dharmacāriṇī ||
श्रुत्वा दंपतिधर्मं वै सहधर्मकृतं शुभम् । (३७।१)
śrutvā daṃpatidharmaṃ vai sahadharmakṛtaṃ śubham |
अनन्यचित्ता सुमुखी भर्तुः सा धर्मचारिणी ॥ (३७।२)
ananyacittā sumukhī bhartuḥ sā dharmacāriṇī ||
परुषाण्यपि चोक्ता या दृष्टा वा क्रूरचक्षुषा । (३८।१)
paruṣāṇyapi coktā yā dṛṣṭā vā krūracakṣuṣā |
सुप्रसन्नमुखी भर्तुर् या नारी सा पतिव्रता ॥ (३८।२)
suprasannamukhī bhartur yā nārī sā pativratā ||
न चन्द्रसूर्यौ न तरुं पुंनाम्नो या निरीक्षते । (३९।१)
na candrasūryau na taruṃ puṃnāmno yā nirīkṣate |
भर्तृवर्जं वरारोहा सा भवेद् धर्मचारिणी ॥ (३९।२)
bhartṛvarjaṃ varārohā sā bhaved dharmacāriṇī ||
दरिद्रं व्याधितं दीनम् अध्वना परिकर्शितम् । (४०।१)
daridraṃ vyādhitaṃ dīnam adhvanā parikarśitam |
पतिं पुत्रम् इवोपास्ते सा नारी धर्मभागिनी ॥ (४०।२)
patiṃ putram ivopāste sā nārī dharmabhāginī ||
या नारी प्रयता दक्षा या नारी पुत्रिणी भवेत् । (४१।१)
yā nārī prayatā dakṣā yā nārī putriṇī bhavet |
न कामेषु न भोगेषु नैश्वर्ये न सुखे तथा । (४३।१)
na kāmeṣu na bhogeṣu naiśvarye na sukhe tathā |
स्पृहा यस्या यथा पत्यौ सा नारी धर्मभागिनी ॥ (४३।२)
spṛhā yasyā yathā patyau sā nārī dharmabhāginī ||
शेषान्नम् उपभुञ्जाना यथान्यायं यथाविधि । (४६।१)
śeṣānnam upabhuñjānā yathānyāyaṃ yathāvidhi |
तुष्टपुष्टजना नित्यं नारी धर्मेण युज्यते ॥ (४६।२)
tuṣṭapuṣṭajanā nityaṃ nārī dharmeṇa yujyate ||
श्वश्रूश्वशुरयोः पादौ तोषयन्ती गुणान्विता । (४७।१)
śvaśrūśvaśurayoḥ pādau toṣayantī guṇānvitā |
ब्राह्मणान् दुर्बलानाथान् दीनान्धकृपणांस्तथा । (४८।१)
brāhmaṇān durbalānāthān dīnāndhakṛpaṇāṃstathā |
बिभर्त्यन्नेन या नारी सा पतिव्रतभागिनी ॥ (४८।२)
bibhartyannena yā nārī sā pativratabhāginī ||
व्रतं चरति या नित्यं दुश्चरं लघुसत्त्वया । (४९।१)
vrataṃ carati yā nityaṃ duścaraṃ laghusattvayā |
पुण्यम् एतत् तपश्चैव स्वर्गश्चैष सनातनः । (५०।१)
puṇyam etat tapaścaiva svargaścaiṣa sanātanaḥ |
या नारी भर्तृपरमा भवेद् भर्तृव्रता शिवा ॥ (५०।२)
yā nārī bhartṛparamā bhaved bhartṛvratā śivā ||
पतिर् हि देवो नारीणां पतिर् बन्धुः पतिर् गतिः । (५१।१)
patir hi devo nārīṇāṃ patir bandhuḥ patir gatiḥ |
पत्या समा गतिर् नास्ति दैवतं वा यथा पतिः ॥ (५१।२)
patyā samā gatir nāsti daivataṃ vā yathā patiḥ ||
पतिप्रसादः स्वर्गो वा तुल्यो नार्या न वा भवेत् । (५२।१)
patiprasādaḥ svargo vā tulyo nāryā na vā bhavet |
अहं स्वर्गं न हीच्छेयं त्वय्यप्रीते महेश्वर ॥ (५२।२)
ahaṃ svargaṃ na hīccheyaṃ tvayyaprīte maheśvara ||
यद्यकार्यम् अधर्मं वा यदि वा प्राणनाशनम् । (५३।१)
yadyakāryam adharmaṃ vā yadi vā prāṇanāśanam |
पतिर् ब्रूयाद् दरिद्रो वा व्याधितो वा कथंचन ॥ (५३।२)
patir brūyād daridro vā vyādhito vā kathaṃcana ||
आपन्नो रिपुसंस्थो वा ब्रह्मशापार्दितो ऽपि वा । (५४।१)
āpanno ripusaṃstho vā brahmaśāpārdito 'pi vā |
आपद्धर्मान् अनुप्रेक्ष्य तत् कार्यम् अविशङ्कया ॥ (५४।२)
āpaddharmān anuprekṣya tat kāryam aviśaṅkayā ||
एष देव मया प्रोक्तः स्त्रीधर्मो वचनात् तव । (५५।१)
eṣa deva mayā proktaḥ strīdharmo vacanāt tava |
या त्वेवंभाविनी नारी सा भवेद् धर्मभागिनी ॥ (५५।२)
yā tvevaṃbhāvinī nārī sā bhaved dharmabhāginī ||
इत्युक्तः स तु देवेशः प्रतिपूज्य गिरेः सुताम् । (५६।२)
ityuktaḥ sa tu deveśaḥ pratipūjya gireḥ sutām |
गन्धर्वाप्सरसश्चैव प्रणम्य शिरसा भवम् ॥ (५७।२)
gandharvāpsarasaścaiva praṇamya śirasā bhavam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.