वैशंपायन उवाच । (१।१)

स शत्रुसेनां तरसा प्रणुद्य गास्ता विजित्याथ धनुर्धराग्र्यः । (१।२)

दुर्योधनायाभिमुखं प्रयातो भूयो ऽर्जुनः प्रियम् आजौ चिकीर्षन् ॥ (१।३)

गोषु प्रयातासु जवेन मत्स्यान् किरीटिनं कृतकार्यं च मत्वा । (२।१)

दुर्योधनायाभिमुखं प्रयान्तं कुरुप्रवीराः सहसाभिपेतुः ॥ (२।२)

तेषाम् अनीकानि बहूनि गाढं व्यूढानि दृष्ट्वा बहुलध्वजानि । (३।१)

मत्स्यस्य पुत्रं द्विषतां निहन्ता वैराटिम् आमन्त्र्य ततो ऽभ्युवाच ॥ (३।२)

एतेन तूर्णं प्रतिपादयेमाञ्श्वेतान् हयान् काञ्चनरश्मियोक्त्रान् । (४।१)

जवेन सर्वेण कुरु प्रयत्नम् आसादयैतद् रथसिंहवृन्दम् ॥ (४।२)

गजो गजेनेव मया दुरात्मा यो योद्धुम् आकाङ्क्षति सूतपुत्रः । (५।१)

तम् एव मां प्रापय राजपुत्र दुर्योधनापाश्रयजातदर्पम् ॥ (५।२)

स तैर् हयैर् वातजवैर् बृहद्भिः पुत्रो विराटस्य सुवर्णकक्ष्यैः । (६।१)

विध्वंसयंस्तद्रथिनाम् अनीकं ततो ऽवहत् पाण्डवम् आजिमध्ये ॥ (६।२)

तं चित्रसेनो विशिखैर् विपाठैः संग्रामजिच्छत्रुसहो जयश्च । (७।१)

प्रत्युद्ययुर् भारतम् आपतन्तं महारथाः कर्णम् अभीप्समानाः ॥ (७।२)

ततः स तेषां पुरुषप्रवीरः शरासनार्चिः शरवेगतापः । (८।१)

व्रातान् रथानाम् अदहत् स मन्युर् वनं यथाग्निः कुरुपुंगवानाम् ॥ (८।२)

तस्मिंस्तु युद्धे तुमुले प्रवृत्ते पार्थं विकर्णो ऽतिरथं रथेन । (९।१)

विपाठवर्षेण कुरुप्रवीरो भीमेन भीमानुजम् आससाद ॥ (९।२)

ततो विकर्णस्य धनुर् विकृष्य जाम्बूनदाग्र्योपचितं दृढज्यम् । (१०।१)

अपातयद् ध्वजम् अस्य प्रमथ्य छिन्नध्वजः सो ऽप्यपयाज्जवेन ॥ (१०।२)

तं शात्रवाणां गणबाधितारं कर्माणि कुर्वाणम् अमानुषाणि । (११।१)

शत्रुंतपः कोपम् अमृष्यमाणः समर्पयत् कूर्मनखेन पार्थम् ॥ (११।२)

स तेन राज्ञातिरथेन विद्धो विगाहमानो ध्वजिनीं कुरूणाम् । (१२।१)

शत्रुंतपं पञ्चभिर् आशु विद्ध्वा ततो ऽस्य सूतं दशभिर् जघान ॥ (१२।२)

ततः स विद्धो भरतर्षभेण बाणेन गात्रावरणातिगेन । (१३।१)

गतासुर् आजौ निपपात भूमौ नगो नगाग्राद् इव वातरुग्णः ॥ (१३।२)

रथर्षभास्ते तु रथर्षभेण वीरा रणे वीरतरेण भग्नाः । (१४।१)

चकम्पिरे वातवशेन काले प्रकम्पितानीव महावनानि ॥ (१४।२)

हतास्तु पार्थेन नरप्रवीरा भूमौ युवानः सुषुपुः सुवेषाः । (१५।१)

वसुप्रदा वासवतुल्यवीर्याः पराजिता वासवजेन संख्ये । (१५।२)

सुवर्णकार्ष्णायसवर्मनद्धा नागा यथा हैमवताः प्रवृद्धाः ॥ (१५।३)

तथा स शत्रून् समरे विनिघ्नन् गाण्डीवधन्वा पुरुषप्रवीरः । (१६।१)

चचार संख्ये प्रदिशो दिशश्च दहन्न् इवाग्निर् वनम् आतपान्ते ॥ (१६।२)

प्रकीर्णपर्णानि यथा वसन्ते विशातयित्वात्यनिलो नुदन् खे । (१७।१)

तथा सपत्नान् विकिरन् किरीटी चचार संख्ये ऽतिरथो रथेन ॥ (१७।२)

शोणाश्ववाहस्य हयान्निहत्य वैकर्तनभ्रातुर् अदीनसत्त्वः । (१८।१)

एकेन संग्रामजितः शरेण शिरो जहाराथ किरीटमाली ॥ (१८।२)

तस्मिन् हते भ्रातरि सूतपुत्रो वैकर्तनो वीर्यम् अथाददानः । (१९।१)

प्रगृह्य दन्ताविव नागराजो महर्षभं व्याघ्र इवाभ्यधावत् ॥ (१९।२)

स पाण्डवं द्वादशभिः पृषत्कैर् वैकर्तनः शीघ्रम् उपाजघान । (२०।१)

विव्याध गात्रेषु हयांश्च सर्वान् विराटपुत्रं च शरैर् निजघ्ने ॥ (२०।२)

स हस्तिनेवाभिहतो गजेन्द्रः प्रगृह्य भल्लान्निशितान्निषङ्गात् । (२१।१)

आकर्णपूर्णं च धनुर् विकृष्य विव्याध बाणैर् अथ सूतपुत्रम् ॥ (२१।२)

अथास्य बाहूरुशिरोललाटं ग्रीवां रथाङ्गानि परावमर्दी । (२२।१)

स्थितस्य बाणैर् युधि निर्बिभेद गाण्डीवमुक्तैर् अशनिप्रकाशैः ॥ (२२।२)

स पार्थमुक्तैर् विशिखैः प्रणुन्नो गजो गजेनेव जितस्तरस्वी । (२३।१)

विहाय संग्रामशिरः प्रयातो वैकर्तनः पाण्डवबाणतप्तः ॥ (२३।२)