ब्राह्मण उवाच । (१।१)

अत्राप्युदाहरन्तीमम् इतिहासं पुरातनम् । (१।२)

कार्तवीर्यस्य संवादं समुद्रस्य च भामिनि ॥ (१।३)

कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रवान् । (२।१)

येन सागरपर्यन्ता धनुषा निर्जिता मही ॥ (२।२)

स कदाचित् समुद्रान्ते विचरन् बलदर्पितः । (३।१)

अवाकिरच्छरशतैः समुद्रम् इति नः श्रुतम् ॥ (३।२)

तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिर् उवाच ह । (४।१)

मा मुञ्च वीर नाराचान् ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ (४।२)

मदाश्रयाणि भूतानि त्वद्विसृष्टैर् महेषुभिः । (५।१)

वध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो ॥ (५।२)

अर्जुन उवाच । (६।१)

मत्समो यदि संग्रामे शरासनधरः क्वचित् । (६।२)

विद्यते तं ममाचक्ष्व यः समासीत मां मृधे ॥ (६।३)

समुद्र उवाच । (७।१)

महर्षिर् जमदग्निस्ते यदि राजन् परिश्रुतः । (७।२)

तस्य पुत्रस्तवातिथ्यं यथावत् कर्तुम् अर्हति ॥ (७।३)

ततः स राजा प्रययौ क्रोधेन महता वृतः । (८।१)

स तम् आश्रमम् आगम्य रामम् एवान्वपद्यत ॥ (८।२)

स रामप्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः । (९।१)

आयासं जनयामास रामस्य च महात्मनः ॥ (९।२)

ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः । (१०।१)

प्रदहद् रिपुसैन्यानि तदा कमललोचने ॥ (१०।२)

ततः परशुम् आदाय स तं बाहुसहस्रिणम् । (११।१)

चिछेद सहसा रामो बाहुशाखम् इव द्रुमम् ॥ (११।२)

तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेताः सर्वबान्धवाः । (१२।१)

असीन् आदाय शक्तीश्च भार्गवं पर्यवारयन् ॥ (१२।२)

रामो ऽपि धनुर् आदाय रथम् आरुह्य सत्वरः । (१३।१)

विसृजञ् शरवर्षाणि व्यधमत् पार्थिवं बलम् ॥ (१३।२)

ततस्तु क्षत्रियाः केचिज्जमदग्निं निहत्य च । (१४।१)

विविशुर् गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ (१४।२)

तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठताम् । (१५।१)

प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानाम् अदर्शनात् ॥ (१५।२)

त एते द्रमिडाः काशाः पुण्ड्राश्च शबरैः सह । (१६।१)

वृषलत्वं परिगता व्युत्थानात् क्षत्रधर्मतः ॥ (१६।२)

ततस्तु हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः । (१७।१)

द्विजैर् उत्पादितं क्षत्रं जामदग्न्यो न्यकृन्तत ॥ (१७।२)

एकविंशतिमेधान्ते रामं वाग् अशरीरिणी । (१८।१)

दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता ॥ (१८।२)

राम राम निवर्तस्व कं गुणं तात पश्यसि । (१९।१)

क्षत्रबन्धून् इमान् प्राणैर् विप्रयोज्य पुनः पुनः ॥ (१९।२)

तथैव तं महात्मानम् ऋचीकप्रमुखास्तदा । (२०।१)

पितामहा महाभाग निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन् ॥ (२०।२)

पितुर् वधम् अमृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तान् ऋषीन् । (२१।१)

नार्हन्तीह भवन्तो मां निवारयितुम् इत्युत ॥ (२१।२)

पितर ऊचुः । (२२।१)

नार्हसे क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर । (२२।२)

न हि युक्तं त्वया हन्तुं ब्राह्मणेन सता नृपान् ॥ (२२।३)