वैशंपायन उवाच । (१।१)

तथैव राजा कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः । (१।२)

धृष्टद्युम्नमुखान् वीरांश् चोदयामास भारत ॥ (१।३)

चेदिकाशिकरूषाणां नेतारं दृढविक्रमम् । (२।१)

सेनापतिम् अमित्रघ्नं धृष्टकेतुम् अथादिशत् ॥ (२।२)

विराटं द्रुपदं चैव युयुधानं शिखण्डिनम् । (३।१)

पाञ्चाल्यौ च महेष्वासौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ (३।२)

ते शूराश् चित्रवर्माणस् तप्तकुण्डलधारिणः । (४।१)

आज्यावसिक्ता ज्वलिता धिष्ण्येष्व् इव हुताशनाः । (४।२)

अशोभन्त महेष्वासा ग्रहाः प्रज्वलिता इव ॥ (४।३)

सो ऽथ सैन्यं यथायोगं पूजयित्वा नरर्षभः । (५।१)

दिदेश तान्य् अनीकानि प्रयाणाय महीपतिः ॥ (५।२)

अभिमन्युं बृहन्तं च द्रौपदेयांश् च सर्वशः । (६।१)

धृष्टद्युम्नमुखान् एतान् प्राहिणोत् पाण्डुनन्दनः ॥ (६।२)

भीमं च युयुधानं च पाण्डवं च धनंजयम् । (७।१)

द्वितीयं प्रेषयामास बलस्कन्धं युधिष्ठिरः ॥ (७।२)

भाण्डं समारोपयतां चरतां संप्रधावताम् । (८।१)

हृष्टानां तत्र योधानां शब्दो दिवम् इवास्पृशत् ॥ (८।२)

स्वयम् एव ततः पश्चाद् विराटद्रुपदान्वितः । (९।१)

तथान्यैः पृथिवीपालैः सह प्रायान् महीपतिः ॥ (९।२)

भीमधन्वायनी सेना धृष्टद्युम्नपुरस्कृता । (१०।१)

गङ्गेव पूर्णा स्तिमिता स्यन्दमाना व्यदृश्यत ॥ (१०।२)

ततः पुनर् अनीकानि व्ययोजयत बुद्धिमान् । (११।१)

मोहयन् धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां बुद्धिनिस्रवम् ॥ (११।२)

द्रौपदेयान् महेष्वासान् अभिमन्युं च पाण्डवः । (१२।१)

नकुलं सहदेवं च सर्वांश् चैव प्रभद्रकान् ॥ (१२।२)

दश चाश्वसहस्राणि द्विसाहस्रं च दन्तिनः । (१३।१)

अयुतं च पदातीनां रथाः पञ्चशतास् तथा ॥ (१३।२)

भीमसेनं च दुर्धर्षं प्रथमं प्रादिशद् बलम् । (१४।१)

मध्यमे तु विराटं च जयत्सेनं च मागधम् ॥ (१४।२)

महारथौ च पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ । (१५।१)

वीर्यवन्तौ महात्मानौ गदाकार्मुकधारिणौ । (१५।२)

अन्वयातां ततो मध्ये वासुदेवधनंजयौ ॥ (१५।३)

बभूवुर् अतिसंरब्धाः कृतप्रहरणा नराः । (१६।१)

तेषां विंशतिसाहस्रा ध्वजाः शूरैर् अधिष्ठिताः ॥ (१६।२)

पञ्च नागसहस्राणि रथवंशाश् च सर्वशः । (१७।१)

पदातयश् च ये शूराः कार्मुकासिगदाधराः । (१७।२)

सहस्रशो ऽन्वयुः पश्चाद् अग्रतश् च सहस्रशः ॥ (१७।३)

युधिष्ठिरो यत्र सैन्ये स्वयम् एव बलार्णवे । (१८।१)

तत्र ते पृथिवीपाला भूयिष्ठं पर्यवस्थिताः ॥ (१८।२)

तत्र नागसहस्राणि हयानाम् अयुतानि च । (१९।१)

तथा रथसहस्राणि पदातीनां च भारत । (१९।२)

यद् आश्रित्याभियुयुधे धार्तराष्ट्रं सुयोधनम् ॥ (१९।३)

ततो ऽन्ये शतशः पश्चात् सहस्रायुतशो नराः । (२०।१)

नदन्तः प्रययुस् तेषाम् अनीकानि सहस्रशः ॥ (२०।२)

तत्र भेरीसहस्राणि शङ्खानाम् अयुतानि च । (२१।१)

वादयन्ति स्म संहृष्टाः सहस्रायुतशो नराः ॥ (२१।२)