MBh, 12, 180
Select a line for its word-by-word analysis.
न प्रणाशो ऽस्ति जीवानां दत्तस्य च कृतस्य च । (१।२)
na praṇāśo 'sti jīvānāṃ dattasya ca kṛtasya ca |
नश्यतीत्येव जानामि शान्तम् अग्निम् अनिन्धनम् । (४।१)
naśyatītyeva jānāmi śāntam agnim anindhanam |
गतिर् यस्य प्रमाणं वा संस्थानं वा न दृश्यते ॥ (४।२)
gatir yasya pramāṇaṃ vā saṃsthānaṃ vā na dṛśyate ||
समिधाम् उपयोगान्ते सन्न् एवाग्निर् न दृश्यते । (५।२)
samidhām upayogānte sann evāgnir na dṛśyate |
न गृह्यते सुसूक्ष्मत्वाद् यथा ज्योतिर् न संशयः ॥ (६।२)
na gṛhyate susūkṣmatvād yathā jyotir na saṃśayaḥ ||
प्राणान् धारयते ह्यग्निः स जीव उपधार्यताम् । (७।१)
prāṇān dhārayate hyagniḥ sa jīva upadhāryatām |
वायुसंधारणो ह्यग्निर् नश्यत्युच्छ्वासनिग्रहात् ॥ (७।२)
vāyusaṃdhāraṇo hyagnir naśyatyucchvāsanigrahāt ||
पतितं याति भूमित्वम् अयनं तस्य हि क्षितिः ॥ (८।२)
patitaṃ yāti bhūmitvam ayanaṃ tasya hi kṣitiḥ ||
जङ्गमानां हि सर्वेषां स्थावराणां तथैव च । (९।१)
jaṅgamānāṃ hi sarveṣāṃ sthāvarāṇāṃ tathaiva ca |
तत्र त्रयाणाम् एकत्वं द्वयं भूमौ प्रतिष्ठितम् ॥ (९।३)
tatra trayāṇām ekatvaṃ dvayaṃ bhūmau pratiṣṭhitam ||
यत्र खं तत्र पवनस्तत्राग्निर् यत्र मारुतः । (१०।१)
yatra khaṃ tatra pavanastatrāgnir yatra mārutaḥ |
अमूर्तयस्ते विज्ञेया आपो मूर्तास्तथा क्षितिः ॥ (१०।२)
amūrtayaste vijñeyā āpo mūrtāstathā kṣitiḥ ||
यद्यग्निमारुतौ भूमिः खम् आपश्च शरीरिषु । (११।२)
yadyagnimārutau bhūmiḥ kham āpaśca śarīriṣu |
जीवः किंलक्षणस्तत्रेत्येतद् आचक्ष्व मे ऽनघ ॥ (११।३)
jīvaḥ kiṃlakṣaṇastatretyetad ācakṣva me 'nagha ||
शरीरे प्राणिनां जीवं ज्ञातुम् इच्छामि यादृशम् ॥ (१२।२)
śarīre prāṇināṃ jīvaṃ jñātum icchāmi yādṛśam ||
शारीरे मानसे दुःखे कस्तां वेदयते रुजम् ॥ (१४।२)
śārīre mānase duḥkhe kastāṃ vedayate rujam ||
शृणोति कथितं जीवः कर्णाभ्यां न शृणोति तत् । (१५।१)
śṛṇoti kathitaṃ jīvaḥ karṇābhyāṃ na śṛṇoti tat |
महर्षे मनसि व्यग्रे तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ (१५।२)
maharṣe manasi vyagre tasmājjīvo nirarthakaḥ ||
सर्वं पश्यति यद् दृश्यं मनोयुक्तेन चक्षुषा । (१६।१)
sarvaṃ paśyati yad dṛśyaṃ manoyuktena cakṣuṣā |
मनसि व्याकुले तद्धि पश्यन्न् अपि न पश्यति ॥ (१६।२)
manasi vyākule taddhi paśyann api na paśyati ||
न पश्यति न च ब्रूते न शृणोति न जिघ्रति । (१७।१)
na paśyati na ca brūte na śṛṇoti na jighrati |
न च स्पर्शरसौ वेत्ति निद्रावशगतः पुनः ॥ (१७।२)
na ca sparśarasau vetti nidrāvaśagataḥ punaḥ ||
हृष्यति क्रुध्यति च कः शोचत्युद्विजते च कः । (१८।१)
hṛṣyati krudhyati ca kaḥ śocatyudvijate ca kaḥ |
इच्छति ध्यायति द्वेष्टि वाचम् ईरयते च कः ॥ (१८।२)
icchati dhyāyati dveṣṭi vācam īrayate ca kaḥ ||
न पञ्चसाधारणम् अत्र किंचिच्छरीरम् एको वहते ऽन्तरात्मा । (१९।२)
na pañcasādhāraṇam atra kiṃciccharīram eko vahate 'ntarātmā |
स वेत्ति गन्धांश्च रसाञ् श्रुतिं च स्पर्शं च रूपं च गुणाश्च ये ऽन्ये ॥ (१९।३)
sa vetti gandhāṃśca rasāñ śrutiṃ ca sparśaṃ ca rūpaṃ ca guṇāśca ye 'nye ||
पञ्चात्मके पञ्चगुणप्रदर्शी स सर्वगात्रानुगतो ऽन्तरात्मा । (२०।१)
pañcātmake pañcaguṇapradarśī sa sarvagātrānugato 'ntarātmā |
स वेत्ति दुःखानि सुखानि चात्र तद्विप्रयोगात् तु न वेत्ति देहः ॥ (२०।२)
sa vetti duḥkhāni sukhāni cātra tadviprayogāt tu na vetti dehaḥ ||
यदा न रूपं न स्पर्शो नोष्मभावश्च पावके । (२१।१)
yadā na rūpaṃ na sparśo noṣmabhāvaśca pāvake |
तदा शान्ते शरीराग्नौ देहं त्यक्त्वा स नश्यति ॥ (२१।२)
tadā śānte śarīrāgnau dehaṃ tyaktvā sa naśyati ||
अम्मयं सर्वम् एवेदम् आपो मूर्तिः शरीरिणाम् । (२२।१)
ammayaṃ sarvam evedam āpo mūrtiḥ śarīriṇām |
तत्रात्मा मानसो ब्रह्मा सर्वभूतेषु लोककृत् ॥ (२२।२)
tatrātmā mānaso brahmā sarvabhūteṣu lokakṛt ||
तस्मिन् यः संश्रितो देहे ह्यब्बिन्दुर् इव पुष्करे ॥ (२३।२)
tasmin yaḥ saṃśrito dehe hyabbindur iva puṣkare ||
क्षेत्रज्ञं तं विजानीहि नित्यं लोकहितात्मकम् । (२४।१)
kṣetrajñaṃ taṃ vijānīhi nityaṃ lokahitātmakam |
तमो रजश्च सत्त्वं च विद्धि जीवगुणान् इमान् ॥ (२४।२)
tamo rajaśca sattvaṃ ca viddhi jīvaguṇān imān ||
सचेतनं जीवगुणं वदन्ति स चेष्टते चेष्टयते च सर्वम् । (२५।१)
sacetanaṃ jīvaguṇaṃ vadanti sa ceṣṭate ceṣṭayate ca sarvam |
ततः परं क्षेत्रविदं वदन्ति प्रावर्तयद् यो भुवनानि सप्त ॥ (२५।२)
tataḥ paraṃ kṣetravidaṃ vadanti prāvartayad yo bhuvanāni sapta ||
न जीवनाशो ऽस्ति हि देहभेदे मिथ्यैतद् आहुर् मृत इत्यबुद्धाः । (२६।१)
na jīvanāśo 'sti hi dehabhede mithyaitad āhur mṛta ityabuddhāḥ |
जीवस्तु देहान्तरितः प्रयाति दशार्धतैवास्य शरीरभेदः ॥ (२६।२)
jīvastu dehāntaritaḥ prayāti daśārdhataivāsya śarīrabhedaḥ ||
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया तत्त्वदर्शिभिः ॥ (२७।२)
dṛśyate tvagryayā buddhyā sūkṣmayā tattvadarśibhiḥ ||
तं पूर्वापररात्रेषु युञ्जानः सततं बुधः । (२८।१)
taṃ pūrvāpararātreṣu yuñjānaḥ satataṃ budhaḥ |
लघ्वाहारो विशुद्धात्मा पश्यत्यात्मानम् आत्मनि ॥ (२८।२)
laghvāhāro viśuddhātmā paśyatyātmānam ātmani ||
चित्तस्य हि प्रसादेन हित्वा कर्म शुभाशुभम् । (२९।१)
cittasya hi prasādena hitvā karma śubhāśubham |
प्रसन्नात्मात्मनि स्थित्वा सुखम् अक्षयम् अश्नुते ॥ (२९।२)
prasannātmātmani sthitvā sukham akṣayam aśnute ||
सृष्टिः प्रजापतेर् एषा भूताध्यात्मविनिश्चये ॥ (३०।२)
sṛṣṭiḥ prajāpater eṣā bhūtādhyātmaviniścaye ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.