वसिष्ठ उवाच । (१।१)

शतं वर्षसहस्राणां तपस्तप्तं सुदुश्चरम् । (१।२)

गोभिः पूर्वविसृष्टाभिर् गच्छेम श्रेष्ठताम् इति ॥ (१।३)

लोके ऽस्मिन् दक्षिणानां च सर्वासां वयम् उत्तमाः । (२।१)

भवेम न च लिप्येम दोषेणेति परंतप ॥ (२।२)

स एव चेतसा तेन हतो लिप्येत सर्वदा । (३।१)

शकृता च पवित्रार्थं कुर्वीरन् देवमानुषाः ॥ (३।२)

तथा सर्वाणि भूतानि स्थावराणि चराणि च । (४।१)

प्रदातारश्च गोलोकान् गच्छेयुर् इति मानद ॥ (४।२)

ताभ्यो वरं ददौ ब्रह्मा तपसो ऽन्ते स्वयं प्रभुः । (५।१)

एवं भवत्विति विभुर् लोकांस्तारयतेति च ॥ (५।२)

उत्तस्थुः सिद्धिकामास्ता भूतभव्यस्य मातरः । (६।१)

तपसो ऽन्ते महाराज गावो लोकपरायणाः ॥ (६।२)

तस्माद् गावो महाभागाः पवित्रं परम् उच्यते । (७।१)

तथैव सर्वभूतानां गावस्तिष्ठन्ति मूर्धनि ॥ (७।२)

समानवत्सां कपिलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (८।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीतां ब्रह्मलोके महीयते ॥ (८।२)

रोहिणीं तुल्यवत्सां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (९।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीतां सूर्यलोके महीयते ॥ (९।२)

समानवत्सां शबलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (१०।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीतां सोमलोके महीयते ॥ (१०।२)

समानवत्सां श्वेतां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (११।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीताम् इन्द्रलोके महीयते ॥ (११।२)

समानवत्सां कृष्णां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (१२।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीताम् अग्निलोके महीयते ॥ (१२।२)

समानवत्सां धूम्रां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (१३।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीतां याम्यलोके महीयते ॥ (१३।२)

अपां फेनसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् । (१४।१)

प्रदाय वस्त्रसंवीतां वारुणं लोकम् अश्नुते ॥ (१४।२)

वातरेणुसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् । (१५।१)

प्रदाय वस्त्रसंवीतां वायुलोके महीयते ॥ (१५।२)

हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् । (१६।१)

प्रदाय वस्त्रसंवीतां कौबेरं लोकम् अश्नुते ॥ (१६।२)

पलालधूम्रवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् । (१७।१)

प्रदाय वस्त्रसंवीतां पितृलोके महीयते ॥ (१७।२)

सवत्सां पीवरीं दत्त्वा शितिकण्ठाम् अलंकृताम् । (१८।१)

वैश्वदेवम् असंबाधं स्थानं श्रेष्ठं प्रपद्यते ॥ (१८।२)

समानवत्सां गौरीं तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् । (१९।१)

सुव्रतां वस्त्रसंवीतां वसूनां लोकम् अश्नुते ॥ (१९।२)

पाण्डुकम्बलवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् । (२०।१)

प्रदाय वस्त्रसंवीतां साध्यानां लोकम् अश्नुते ॥ (२०।२)

वैराटपृष्ठम् उक्षाणं सर्वरत्नैर् अलंकृतम् । (२१।१)

प्रदाय मरुतां लोकान् अजरान् प्रतिपद्यते ॥ (२१।२)

वत्सोपपन्नां नीलाङ्गां सर्वरत्नसमन्विताम् । (२२।१)

गन्धर्वाप्सरसां लोकान् दत्त्वा प्राप्नोति मानवः ॥ (२२।२)

शितिकण्ठम् अनड्वाहं सर्वरत्नैर् अलंकृतम् । (२३।१)

दत्त्वा प्रजापतेर् लोकान् विशोकः प्रतिपद्यते ॥ (२३।२)

गोप्रदानरतो याति भित्त्वा जलदसंचयान् । (२४।१)

विमानेनार्कवर्णेन दिवि राजन् विराजता ॥ (२४।२)

तं चारुवेषाः सुश्रोण्यः सहस्रं वरयोषितः । (२५।१)

रमयन्ति नरश्रेष्ठ गोप्रदानरतं नरम् ॥ (२५।२)

वीणानां वल्लकीनां च नूपुराणां च शिञ्जितैः । (२६।१)

हासैश्च हरिणाक्षीणां प्रसुप्तः प्रतिबोध्यते ॥ (२६।२)

यावन्ति लोमानि भवन्ति धेन्वास् तावन्ति वर्षाणि महीयते सः । (२७।१)

स्वर्गाच्च्युतश्चापि ततो नृलोके कुले समुत्पत्स्यति गोमिनां सः ॥ (२७।२)