ब्राह्मण उवाच । (१।१)

न तद् दुर्योधनकृतं न च तद् भवता कृतम् । (१।२)

न कर्णसौबलाभ्यां च कुरवो यत् क्षयं गताः ॥ (१।३)

दैवं तत् तु विजानीमो यन्न शक्यं प्रबाधितुम् । (२।१)

दैवं पुरुषकारेण न शक्यम् अतिवर्तितुम् ॥ (२।२)

अक्षौहिण्यो महाराज दशाष्टौ च समागताः । (३।१)

अष्टादशाहेन हता दशभिर् योधपुंगवैः ॥ (३।२)

भीष्मद्रोणकृपाद्यैश्च कर्णेन च महात्मना । (४।१)

युयुधानेन वीरेण धृष्टद्युम्नेन चैव ह ॥ (४।२)

चतुर्भिः पाण्डुपुत्रैश्च भीमार्जुनयमैर् नृप । (५।१)

जनक्षयो ऽयं नृपते कृतो दैवबलात्कृतैः ॥ (५।२)

अवश्यम् एव संग्रामे क्षत्रियेण विशेषतः । (६।१)

कर्तव्यं निधनं लोके शस्त्रेण क्षत्रबन्धुना ॥ (६।२)

तैर् इयं पुरुषव्याघ्रैर् विद्याबाहुबलान्वितैः । (७।१)

पृथिवी निहता सर्वा सहया सरथद्विपा ॥ (७।२)

न स राजापराध्नोति पुत्रस्तव महामनाः । (८।१)

न भवान्न च ते भृत्या न कर्णो न च सौबलः ॥ (८।२)

यद् विनष्टाः कुरुश्रेष्ठा राजानश्च सहस्रशः । (९।१)

सर्वं दैवकृतं तद् वै को ऽत्र किं वक्तुम् अर्हति ॥ (९।२)

गुरुर् मतो भवान् अस्य कृत्स्नस्य जगतः प्रभुः । (१०।१)

धर्मात्मानम् अतस्तुभ्यम् अनुजानीमहे सुतम् ॥ (१०।२)

लभतां वीरलोकान् स ससहायो नराधिपः । (११।१)

द्विजाग्र्यैः समनुज्ञातस्त्रिदिवे मोदतां सुखी ॥ (११।२)

प्राप्स्यते च भवान् पुण्यं धर्मे च परमां स्थितिम् । (१२।१)

वेद पुण्यं च कार्त्स्न्येन सम्यग् भरतसत्तम ॥ (१२।२)

दृष्टापदानाश्चास्माभिः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः । (१३।१)

समर्थास्त्रिदिवस्यापि पालने किं पुनः क्षितेः ॥ (१३।२)

अनुवत्स्यन्ति चापीमाः समेषु विषमेषु च । (१४।१)

प्रजाः कुरुकुलश्रेष्ठ पाण्डवाञ्शीलभूषणान् ॥ (१४।२)

ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च परिहारांश्च पार्थिव । (१५।१)

पूर्वराजातिसर्गांश्च पालयत्येव पाण्डवः ॥ (१५।२)

दीर्घदर्शी कृतप्रज्ञः सदा वैश्रवणो यथा । (१६।१)

अक्षुद्रसचिवश्चायं कुन्तीपुत्रो महामनाः ॥ (१६।२)

अप्यमित्रे दयावांश्च शुचिश्च भरतर्षभ । (१७।१)

ऋजु पश्यति मेधावी पुत्रवत् पाति नः सदा ॥ (१७।२)

विप्रियं च जनस्यास्य संसर्गाद् धर्मजस्य वै । (१८।१)

न करिष्यन्ति राजर्षे तथा भीमार्जुनादयः ॥ (१८।२)

मन्दा मृदुषु कौरव्यास्तीक्ष्णेष्वाशीविषोपमाः । (१९।१)

वीर्यवन्तो महात्मानः पौराणां च हिते रताः ॥ (१९।२)

न कुन्ती न च पाञ्चाली न चोलूपी न सात्वती । (२०।१)

अस्मिञ्जने करिष्यन्ति प्रतिकूलानि कर्हिचित् ॥ (२०।२)

भवत्कृतम् इमं स्नेहं युधिष्ठिरविवर्धितम् । (२१।१)

न पृष्ठतः करिष्यन्ति पौरजानपदा जनाः ॥ (२१।२)

अधर्मिष्ठान् अपि सतः कुन्तीपुत्रा महारथाः । (२२।१)

मानवान् पालयिष्यन्ति भूत्वा धर्मपरायणाः ॥ (२२।२)

स राजन्मानसं दुःखम् अपनीय युधिष्ठिरात् । (२३।१)

कुरु कार्याणि धर्म्याणि नमस्ते भरतर्षभ ॥ (२३।२)

वैशंपायन उवाच । (२४।१)

तस्य तद् वचनं धर्म्यम् अनुबन्धगुणोत्तरम् । (२४।२)

साधु साध्विति सर्वः स जनः प्रतिगृहीतवान् ॥ (२४।३)

धृतराष्ट्रश्च तद् वाक्यम् अभिपूज्य पुनः पुनः । (२५।१)

विसर्जयामास तदा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः ॥ (२५।२)

स तैः सम्पूजितो राजा शिवेनावेक्षितस्तदा । (२६।१)

प्राञ्जलिः पूजयामास तं जनं भरतर्षभ ॥ (२६।२)

ततो विवेश भुवनं गान्धार्या सहितो नृपः । (२७।१)

व्युष्टायां चैव शर्वर्यां यच्चकार निबोध तत् ॥ (२७।२)