शकुनिर् उवाच । (१।१)

उपस्तीर्णा सभा राजन् रन्तुं चैते कृतक्षणाः । (१।२)

अक्षान् उप्त्वा देवनस्य समयो ऽस्तु युधिष्ठिर ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

निकृतिर् देवनं पापं न क्षात्रो ऽत्र पराक्रमः । (२।२)

न च नीतिर् ध्रुवा राजन् किं त्वं द्यूतं प्रशंससि ॥ (२।३)

न हि मानं प्रशंसन्ति निकृतौ कितवस्य ह । (३।१)

शकुने मैव नो जैषीर् अमार्गेण नृशंसवत् ॥ (३।२)

शकुनिर् उवाच । (४।१)

यो ऽन्वेति संख्यां निकृतौ विधिज्ञश् चेष्टास्वखिन्नः कितवो ऽक्षजासु । (४।२)

महामतिर् यश्च जानाति द्यूतं स वै सर्वं सहते प्रक्रियासु ॥ (४।३)

अक्षग्लहः सो ऽभिभवेत् परं नस् तेनैव कालो भवतीदम् आत्थ । (५।१)

दीव्यामहे पार्थिव मा विशङ्कां कुरुष्व पाणं च चिरं च मा कृथाः ॥ (५।२)

युधिष्ठिर उवाच । (६।१)

एवम् आहायम् असितो देवलो मुनिसत्तमः । (६।२)

इमानि लोकद्वाराणि यो वै संचरते सदा ॥ (६।३)

इदं वै देवनं पापं मायया कितवैः सह । (७।१)

धर्मेण तु जयो युद्धे तत् परं साधु देवनम् ॥ (७।२)

नार्या म्लेछन्ति भाषाभिर् मायया न चरन्त्युत । (८।१)

अजिह्मम् अशठं युद्धम् एतत् सत्पुरुषव्रतम् ॥ (८।२)

शक्तितो ब्राह्मणान् वन्द्याञ् शिक्षितुं प्रयतामहे । (९।१)

तद् वै वित्तं मातिदेवीर् मा जैषीः शकुने परम् ॥ (९।२)

नाहं निकृत्या कामये सुखान्युत धनानि वा । (१०।१)

कितवस्याप्यनिकृतेर् वृत्तम् एतन्न पूज्यते ॥ (१०।२)

शकुनिर् उवाच । (११।१)

श्रोत्रियो ऽश्रोत्रियम् उत निकृत्यैव युधिष्ठिर । (११।२)

विद्वान् अविदुषो ऽभ्येति नाहुस्तां निकृतिं जनाः ॥ (११।३)

एवं त्वं माम् इहाभ्येत्य निकृतिं यदि मन्यसे । (१२।१)

देवनाद् विनिवर्तस्व यदि ते विद्यते भयम् ॥ (१२।२)

युधिष्ठिर उवाच । (१३।१)

आहूतो न निवर्तेयम् इति मे व्रतम् आहितम् । (१३।२)

विधिश्च बलवान् राजन् दिष्टस्यास्मि वशे स्थितः ॥ (१३।३)

अस्मिन् समागमे केन देवनं मे भविष्यति । (१४।१)

प्रतिपाणश्च को ऽन्यो ऽस्ति ततो द्यूतं प्रवर्तताम् ॥ (१४।२)

दुर्योधन उवाच । (१५।१)

अहं दातास्मि रत्नानां धनानां च विशां पते । (१५।२)

मदर्थे देविता चायं शकुनिर् मातुलो मम ॥ (१५।३)

युधिष्ठिर उवाच । (१६।१)

अन्येनान्यस्य विषमं देवनं प्रतिभाति मे । (१६।२)

एतद् विद्वन्न् उपादत्स्व कामम् एवं प्रवर्तताम् ॥ (१६।३)

वैशंपायन उवाच । (१७।१)

उपोह्यमाने द्यूते तु राजानः सर्व एव ते । (१७।२)

धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विविशुस्तां सभां ततः ॥ (१७।३)

भीष्मो द्रोणः कृपश्चैव विदुरश्च महामतिः । (१८।१)

नातीवप्रीतमनसस्ते ऽन्ववर्तन्त भारत ॥ (१८।२)

ते द्वंद्वशः पृथक् चैव सिंहग्रीवा महौजसः । (१९।१)

सिंहासनानि भूरीणि विचित्राणि च भेजिरे ॥ (१९।२)

शुशुभे सा सभा राजन् राजभिस्तैः समागतैः । (२०।१)

देवैर् इव महाभागैः समवेतैस्त्रिविष्टपम् ॥ (२०।२)

सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे भास्वरमूर्तयः । (२१।१)

प्रावर्तत महाराज सुहृद्द्यूतम् अनन्तरम् ॥ (२१।२)

युधिष्ठिर उवाच । (२२।१)

अयं बहुधनो राजन् सागरावर्तसंभवः । (२२।२)

मणिर् हारोत्तरः श्रीमान् कनकोत्तमभूषणः ॥ (२२।३)

एतद् राजन् धनं मह्यं प्रतिपाणस्तु कस्तव । (२३।१)

भवत्वेष क्रमस्तात जयाम्येनं दुरोदरम् ॥ (२३।२)

दुर्योधन उवाच । (२४।१)

सन्ति मे मणयश्चैव धनानि विविधानि च । (२४।२)

मत्सरश्च न मे ऽर्थेषु जयाम्येनं दुरोदरम् ॥ (२४।३)

वैशंपायन उवाच । (२५।१)

ततो जग्राह शकुनिस्तान् अक्षान् अक्षतत्त्ववित् । (२५।२)

जितम् इत्येव शकुनिर् युधिष्ठिरम् अभाषत ॥ (२५।३)