संजय उवाच । (१।१)

तवात्मजांस्तु पतितान् दृष्ट्वा कर्णः प्रतापवान् । (१।२)

क्रोधेन महताविष्टो निर्विण्णो ऽभूत् स जीवितात् ॥ (१।३)

आगस्कृतम् इवात्मानं मेने चाधिरथिस्तदा । (२।१)

भीमसेनं ततः क्रुद्धः समाद्रवत संभ्रमात् ॥ (२।२)

स भीमं पञ्चभिर् विद्ध्वा राधेयः प्रहसन्न् इव । (३।१)

पुनर् विव्याध सप्तत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ (३।२)

अवहासं तु तं पार्थो नामृष्यत वृकोदरः । (४।१)

ततो विव्याध राधेयं शतेन नतपर्वणाम् ॥ (४।२)

पुनश्च विशिखैस्तीक्ष्णैर् विद्ध्वा पञ्चभिर् आशुगैः । (५।१)

धनुश्चिछेद भल्लेन सूतपुत्रस्य मारिष ॥ (५।२)

अथान्यद् धनुर् आदाय कर्णो भारत दुर्मनाः । (६।१)

इषुभिश्छादयामास भीमसेनं समन्ततः ॥ (६।२)

तस्य भीमो हयान् हत्वा विनिहत्य च सारथिम् । (७।१)

प्रजहास महाहासं कृते प्रतिकृतं पुनः ॥ (७।२)

इषुभिः कार्मुकं चास्य चकर्त पुरुषर्षभः । (८।१)

तत् पपात महाराज स्वर्णपृष्ठं महास्वनम् ॥ (८।२)

अवारोहद् रथात् तस्माद् अथ कर्णो महारथः । (९।१)

गदां गृहीत्वा समरे भीमसेनाय चाक्षिपत् ॥ (९।२)

ताम् आपतन्तीं सहसा गदां दृष्ट्वा वृकोदरः । (१०।१)

शरैर् अवारयद् राजन् सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ (१०।२)

ततो बाणसहस्राणि प्रेषयामास पाण्डवः । (११।१)

सूतपुत्रवधाकाङ्क्षी त्वरमाणः पराक्रमी ॥ (११।२)

तान् इषून् इषुभिः कर्णो वारयित्वा महामृधे । (१२।१)

कवचं भीमसेनस्य पातयामास सायकैः ॥ (१२।२)

अथैनं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् । (१३।१)

पश्यतां सर्वभूतानां तद् अद्भुतम् इवाभवत् ॥ (१३।२)

ततो भीमो महाराज नवभिर् नतपर्वणाम् । (१४।१)

रणे ऽप्रेषयत क्रुद्धः सूतपुत्रस्य मारिष ॥ (१४।२)

ते तस्य कवचं भित्त्वा तथा बाहुं च दक्षिणम् । (१५।१)

अभ्यगुर् धरणीं तीक्ष्णा वल्मीकम् इव पन्नगाः ॥ (१५।२)

राधेयं तु रणे दृष्ट्वा पदातिनम् अवस्थितम् । (१६।१)

भीमसेनेन संरब्धं राजा दुर्योधनो ऽब्रवीत् । (१६।२)

त्वरध्वं सर्वतो यत्ता राधेयस्य रथं प्रति ॥ (१६।३)

ततस्तव सुता राजञ् श्रुत्वा भ्रातुर् वचो द्रुतम् । (१७।१)

अभ्ययुः पाण्डवं युद्धे विसृजन्तः शिताञ् शरान् ॥ (१७।२)

चित्रोपचित्रश् चित्राक्षश् चारुचित्रः शरासनः । (१८।१)

चित्रायुधश्चित्रवर्मा समरे चित्रयोधिनः ॥ (१८।२)

आगच्छतस्तान् सहसा भीमो राजन्महारथः । (१९।१)

साश्वसूतध्वजान् यत्तान् पातयामास संयुगे । (१९।२)

ते हता न्यपतन् भूमौ वातनुन्ना इव द्रुमाः ॥ (१९।३)

दृष्ट्वा विनिहतान् पुत्रांस्तव राजन्महारथान् । (२०।१)

अश्रुपूर्णमुखः कर्णः कश्मलं समपद्यत ॥ (२०।२)

रथम् अन्यं समास्थाय विधिवत् कल्पितं पुनः । (२१।१)

अभ्ययात् पाण्डवं युद्धे त्वरमाणः पराक्रमी ॥ (२१।२)

तावन्योन्यं शरैर् विद्ध्वा स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः । (२२।१)

व्यभ्राजेतां महाराज पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ (२२।२)

षट्त्रिंशद्भिस्ततो भल्लैर् निशितैस्तिग्मतेजनैः । (२३।१)

व्यधमत् कवचं क्रुद्धः सूतपुत्रस्य पाण्डवः ॥ (२३।२)

रक्तचन्दनदिग्धाङ्गौ शरैः कृतमहाव्रणौ । (२४।१)

शोणिताक्तौ व्यराजेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ (२४।२)

तौ शोणितोक्षितैर् गात्रैः शरैश्छिन्नतनुच्छदौ । (२५।१)

विवर्माणौ व्यराजेतां निर्मुक्ताविव पन्नगौ ॥ (२५।२)

व्याघ्राविव नरव्याघ्रौ दंष्ट्राभिर् इतरेतरम् । (२६।१)

शरदंष्ट्रा विधुन्वानौ ततक्षतुर् अरिंदमौ ॥ (२६।२)

वारणाविव संसक्तौ रङ्गमध्ये विरेजतुः । (२७।१)

तुदन्तौ विशिखैस्तीक्ष्णैर् मत्तवारणविक्रमौ ॥ (२७।२)

प्रच्छादयन्तौ समरे शरजालैः परस्परम् । (२८।१)

रथाभ्यां नादयन्तौ च दिशः सर्वा विचेरतुः ॥ (२८।२)

तौ रथाभ्यां महाराज मण्डलावर्तनादिषु । (२९।१)

व्यरोचेतां महात्मानौ वृत्रवज्रधराविव ॥ (२९।२)

सहस्ताभरणाभ्यां तु भुजाभ्यां विक्षिपन् धनुः । (३०।१)

व्यरोचत रणे भीमः सविद्युद् इव तोयदः ॥ (३०।२)

स चापघोषस्तनितः शरधाराम्बुदो महान् । (३१।१)

भीममेघो महाराज कर्णपर्वतम् अभ्ययात् ॥ (३१।२)

ततः शरसहस्रेण धनुर्मुक्तेन भारत । (३२।१)

पाण्डवो व्यकिरत् कर्णं घनो ऽद्रिम् इव वृष्टिभिः ॥ (३२।२)

तत्रावैक्षन्त पुत्रास्ते भीमसेनस्य विक्रमम् । (३३।१)

सुपुङ्खैः कङ्कवासोभिर् यत् कर्णं छादयच्छरैः ॥ (३३।२)

स नन्दयन् रणे पार्थं केशवं च यशस्विनम् । (३४।१)

सात्यकिं चक्ररक्षौ च भीमः कर्णम् अयोधयत् ॥ (३४।२)

विक्रमं भुजयोर् वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः । (३५।१)

पुत्रास्तव महाराज ददृशुः पाण्डवस्य ह ॥ (३५।२)