वामदेव उवाच । (१।१)

अयुद्धेनैव विजयं वर्धयेद् वसुधाधिपः । (१।२)

जघन्यम् आहुर् विजयं यो युद्धेन नराधिप ॥ (१।३)

न चाप्यलब्धं लिप्सेत मूले नातिदृढे सति । (२।१)

न हि दुर्बलमूलस्य राज्ञो लाभो विधीयते ॥ (२।२)

यस्य स्फीतो जनपदः सम्पन्नः प्रियराजकः । (३।१)

संतुष्टपुष्टसचिवो दृढमूलः स पार्थिवः ॥ (३।२)

यस्य योधाः सुसंतुष्टाः सान्त्विताः सूपधास्थिताः । (४।१)

अल्पेनापि स दण्डेन महीं जयति भूमिपः ॥ (४।२)

पौरजानपदा यस्य स्वनुरक्ताः सुपूजिताः । (५।१)

सधना धान्यवन्तश्च दृढमूलः स पार्थिवः ॥ (५।२)

प्रभावकालावधिकौ यदा मन्येत चात्मनः । (६।१)

तदा लिप्सेत मेधावी परभूमिं धनान्युत ॥ (६।२)

भोगेष्वदयमानस्य भूतेषु च दयावतः । (७।१)

वर्धते त्वरमाणस्य विषयो रक्षितात्मनः ॥ (७।२)

तक्षत्यात्मानम् एवैष वनं परशुना यथा । (८।१)

यः सम्यग् वर्तमानेषु स्वेषु मिथ्या प्रवर्तते ॥ (८।२)

न वै द्विषन्तः क्षीयन्ते राज्ञो नित्यम् अपि घ्नतः । (९।१)

क्रोधं नियन्तुं यो वेद तस्य द्वेष्टा न विद्यते ॥ (९।२)

यद् आर्यजनविद्विष्टं कर्म तन्नाचरेद् बुधः । (१०।१)

यत् कल्याणम् अभिध्यायेत् तत्रात्मानं नियोजयेत् ॥ (१०।२)

नैनम् अन्ये ऽवजानन्ति नात्मना परितप्यते । (११।१)

कृत्यशेषेण यो राजा सुखान्यनुबुभूषति ॥ (११।२)

इदं वृत्तं मनुष्येषु वर्तते यो महीपतिः । (१२।१)

उभौ लोकौ विनिर्जित्य विजये सम्प्रतिष्ठते ॥ (१२।२)

भीष्म उवाच । (१३।१)

इत्युक्तो वामदेवेन सर्वं तत् कृतवान्नृपः । (१३।२)

तथा कुर्वंस्त्वम् अप्येतौ लोकौ जेता न संशयः ॥ (१३।३)