सूत उवाच । (१।१)

श्रुत्वा तु वचनं तेषां सर्वेषाम् इति चेति च । (१।२)

वासुकेश्च वचः श्रुत्वा एलापत्त्रो ऽब्रवीद् इदम् । (१।३)

प्राग् एव दर्शिता बुद्धिर् मयैषा भुजगोत्तमाः । (१।४)

हेयेति यदि वो बुद्धिस्तवापि च तथा प्रभो । (१।५)

अस्तु कामं ममाद्यापि बुद्धिः स्मरणम् आगता । (१।६)

तां शृणुष्व प्रवक्ष्यामि यथातथ्येन पन्नगाः ॥ (१।७)

न स यज्ञो न भविता न स राजा तथाविधः । (२।१)

जनमेजयः पाण्डवेयो यतो ऽस्माकं महाभयम् ॥ (२।२)

दैवेनोपहतो राजन् यो भवेद् इह पूरुषः । (३।१)

स दैवम् एवाश्रयते नान्यत् तत्र परायणम् ॥ (३।२)

तद् इदं दैवम् अस्माकं भयं पन्नगसत्तमाः । (४।१)

दैवम् एवाश्रयामो ऽत्र शृणुध्वं च वचो मम ॥ (४।२)

अहं शापे समुत्सृष्टे समश्रौषं वचस्तदा । (५।१)

मातुर् उत्सङ्गम् आरूढो भयात् पन्नगसत्तमाः ॥ (५।२)

देवानां पन्नगश्रेष्ठास्तीक्ष्णास्तीक्ष्णा इति प्रभो । (६।१)

शापदुःखाग्नितप्तानां पन्नगानाम् अनामयम् । (६।२)

कृपया परयाविष्टाः प्रार्थयन्तो दिवौकसः । (६।३)

पितामहम् उपागम्य दुःखार्तानां महाद्युते ॥ (६।४)

देवा ऊचुः । (७।१)

का हि लब्ध्वा प्रियान् पुत्राञ्शपेद् एवं पितामह । (७।२)

ऋते कद्रूं तीक्ष्णरूपां देवदेव तवाग्रतः ॥ (७।३)

तथेति च वचस्तस्यास्त्वयाप्युक्तं पितामह । (८।१)

एतद् इच्छाम विज्ञातुं कारणं यन् न वारिता ॥ (८।२)

ब्रह्मोवाच । (९।१)

बहवः पन्नगास्तीक्ष्णा भीमवीर्या विषोल्बणाः । (९।२)

प्रजानां हितकामो ऽहं न निवारितवांस्तदा ॥ (९।३)

ये दन्दशूकाः क्षुद्राश्च पापचारा विषोल्बणाः । (१०।१)

तेषां विनाशो भविता न तु ये धर्मचारिणः ॥ (१०।२)

यन्निमित्तं च भविता मोक्षस्तेषां महाभयात् । (११।१)

पन्नगानां निबोधध्वं तस्मिन् काले तथागते ॥ (११।२)

यायावरकुले धीमान् भविष्यति महान् ऋषिः । (१२।१)

जरत्कारुर् इति ख्यातस्तेजस्वी नियतेन्द्रियः ॥ (१२।२)

तस्य पुत्रो जरत्कारोर् उत्पत्स्यति महातपाः । (१३।१)

आस्तीको नाम यज्ञं स प्रतिषेत्स्यति तं तदा । (१३।२)

तत्र मोक्ष्यन्ति भुजगा ये भविष्यन्ति धार्मिकाः ॥ (१३।३)

देवा ऊचुः । (१४।१)

स मुनिप्रवरो देव जरत्कारुर् महातपाः । (१४।२)

कस्यां पुत्रं महात्मानं जनयिष्यति वीर्यवान् ॥ (१४।३)

ब्रह्मोवाच । (१५।१)

वासुकेर् भगिनी कन्या समुत्पन्ना सुशोभना । (१५।२)

तस्मै दास्यति तां कन्यां वासुकिर् भुजगोत्तमः । (१५।३)

तस्यां जनयिता पुत्रं वेदवेदाङ्गपारगम् । (१५।४)

सनामायां सनामा स कन्यायां द्विजसत्तमः । (१५।५)

अपत्यं वीर्यवान् देवा वीर्यवज्जनयिष्यति । (१५।६)

वासुकेः सर्पराजस्य जरत्कारुः स्वसा किल । (१५।७)

स तस्यां भविता पुत्रः शापान् नागांश्च मोक्ष्यति ॥ (१५।८)

एलापत्त्र उवाच । (१६।१)

एवम् अस्त्विति तं देवाः पितामहम् अथाब्रुवन् । (१६।२)

उक्त्वा चैवं गता देवाः स च देवः पितामहः ॥ (१६।३)

सो ऽहम् एवं प्रपश्यामि वासुके भगिनीं तव । (१७।१)

जरत्कारुर् इति ख्यातां तां तस्मै प्रतिपादय ॥ (१७।२)

भैक्षवद् भिक्षमाणाय नागानां भयशान्तये । (१८।१)

ऋषये सुव्रताय त्वम् एष मोक्षः श्रुतो मया ॥ (१८।२)