विराट उवाच । (१।१)

किमर्थं पाण्डवश्रेष्ठ भार्यां दुहितरं मम । (१।२)

प्रतिग्रहीतुं नेमां त्वं मया दत्ताम् इहेच्छसि ॥ (१।३)

अर्जुन उवाच । (२।१)

अन्तःपुरे ऽहम् उषितः सदा पश्यन् सुतां तव । (२।२)

रहस्यं च प्रकाशं च विश्वस्ता पितृवन् मयि ॥ (२।३)

प्रियो बहुमतश् चाहं नर्तको गीतकोविदः । (३।१)

आचार्यवच्च मां नित्यं मन्यते दुहिता तव ॥ (३।२)

वयःस्थया तया राजन् सह संवत्सरोषितः । (४।१)

अतिशङ्का भवेत् स्थाने तव लोकस्य चाभिभो ॥ (४।२)

तस्मान् निमन्त्रये त्वाहं दुहितुः पृथिवीपते । (५।१)

शुद्धो जितेन्द्रियो दान्तस् तस्याः शुद्धिः कृता मया ॥ (५।२)

स्नुषाया दुहितुर् वापि पुत्रे चात्मनि वा पुनः । (६।१)

अत्र शङ्कां न पश्यामि तेन शुद्धिर् भविष्यति ॥ (६।२)

अभिषङ्गाद् अहं भीतो मिथ्याचारात् परंतप । (७।१)

स्नुषार्थम् उत्तरां राजन् प्रतिगृह्णामि ते सुताम् ॥ (७।२)

स्वस्रीयो वासुदेवस्य साक्षाद् देवशिशुर् यथा । (८।१)

दयितश् चक्रहस्तस्य बाल एवास्त्रकोविदः ॥ (८।२)

अभिमन्युर् महाबाहुः पुत्रो मम विशां पते । (९।१)

जामाता तव युक्तो वै भर्ता च दुहितुस् तव ॥ (९।२)

विराट उवाच । (१०।१)

उपपन्नं कुरुश्रेष्ठे कुन्तीपुत्रे धनंजये । (१०।२)

य एवं धर्मनित्यश् च जातज्ञानश् च पाण्डवः ॥ (१०।३)

यत्कृत्यं मन्यसे पार्थ क्रियतां तदनन्तरम् । (११।१)

सर्वे कामाः समृद्धा मे संबन्धी यस्य मे ऽर्जुनः ॥ (११।२)

वैशंपायन उवाच । (१२।१)

एवं ब्रुवति राजेन्द्रे कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः । (१२।२)

अन्वजानात् स संयोगं समये मत्स्यपार्थयोः ॥ (१२।३)

ततो मित्रेषु सर्वेषु वासुदेवे च भारत । (१३।१)

प्रेषयामास कौन्तेयो विराटश् च महीपतिः ॥ (१३।२)

ततस् त्रयोदशे वर्षे निवृत्ते पञ्च पाण्डवाः । (१४।१)

उपप्लव्ये विराटस्य समपद्यन्त सर्वशः ॥ (१४।२)

तस्मिन् वसंश् च बीभत्सुर् आनिनाय जनार्दनम् । (१५।१)

आनर्तेभ्यो ऽपि दाशार्हान् अभिमन्युं च पाण्डवः ॥ (१५।२)

काशिराजश् च शैब्यश् च प्रीयमाणौ युधिष्ठिरे । (१६।१)

अक्षौहिणीभ्यां सहिताव् आगतौ पृथिवीपते ॥ (१६।२)

अक्षौहिण्या च तेजस्वी यज्ञसेनो महाबलः । (१७।१)

द्रौपद्याश् च सुता वीराः शिखण्डी चापराजितः ॥ (१७।२)

धृष्टद्युम्नश् च दुर्धर्षः सर्वशस्त्रभृतां वरः । (१८।१)

समस्ताक्षौहिणीपाला यज्वानो भूरिदक्षिणाः । (१८।२)

सर्वे शस्त्रास्त्रसम्पन्नाः सर्वे शूरास् तनुत्यजः ॥ (१८।३)

तान् आगतान् अभिप्रेक्ष्य मत्स्यो धर्मभृतां वरः । (१९।१)

प्रीतो ऽभवद् दुहितरं दत्त्वा ताम् अभिमन्यवे ॥ (१९।२)

ततः प्रत्युपयातेषु पार्थिवेषु ततस् ततः । (२०।१)

तत्रागमद् वासुदेवो वनमाली हलायुधः । (२०।२)

कृतवर्मा च हार्दिक्यो युयुधानश् च सात्यकिः । (२०।३)

अनाधृष्टिस् तथाक्रूरः साम्बो निशठ एव च । (२०।४)

अभिमन्युम् उपादाय सह मात्रा परंतपाः ॥ (२०।५)

इन्द्रसेनादयश् चैव रथैस् तैः सुसमाहितैः । (२१।१)

आययुः सहिताः सर्वे परिसंवत्सरोषिताः ॥ (२१।२)

दश नागसहस्राणि हयानां च शतायुतम् । (२२।१)

रथानाम् अर्बुदं पूर्णं निखर्वं च पदातिनाम् ॥ (२२।२)

वृष्ण्यन्धकाश् च बहवो भोजाश् च परमौजसः । (२३।१)

अन्वयुर् वृष्णिशार्दूलं वासुदेवं महाद्युतिम् ॥ (२३।२)

पारिबर्हं ददौ कृष्णः पाण्डवानां महात्मनाम् । (२४।१)

स्त्रियो रत्नानि वासांसि पृथक् पृथग् अनेकशः । (२४।२)

ततो विवाहो विधिवद् ववृते मत्स्यपार्थयोः ॥ (२४।३)

ततः शङ्खाश् च भेर्यश् च गोमुखाडम्बरास् तथा । (२५।१)

पार्थैः संयुज्यमानस्य नेदुर् मत्स्यस्य वेश्मनि ॥ (२५।२)

उच्चावचान् मृगाञ्जघ्नुर् मेध्यांश् च शतशः पशून् । (२६।१)

सुरामैरेयपानानि प्रभूतान्य् अभ्यहारयन् ॥ (२६।२)

गायनाख्यानशीलाश् च नटा वैतालिकास् तथा । (२७।१)

स्तुवन्तस् तान् उपातिष्ठन् सूताश् च सह मागधैः ॥ (२७।२)

सुदेष्णां च पुरस्कृत्य मत्स्यानां च वरस्त्रियः । (२८।१)

आजग्मुश् चारुसर्वाङ्ग्यः सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ (२८।२)

वर्णोपपन्नास् ता नार्यो रूपवत्यः स्वलंकृताः । (२९।१)

सर्वाश् चाभ्यभवत् कृष्णा रूपेण यशसा श्रिया ॥ (२९।२)

परिवार्योत्तरां तास् तु राजपुत्रीम् अलंकृताम् । (३०।१)

सुताम् इव महेन्द्रस्य पुरस्कृत्योपतस्थिरे ॥ (३०।२)

तां प्रत्यगृह्णात् कौन्तेयः सुतस्यार्थे धनंजयः । (३१।१)

सौभद्रस्यानवद्याङ्गीं विराटतनयां तदा ॥ (३१।२)

तत्रातिष्ठन् महाराजो रूपम् इन्द्रस्य धारयन् । (३२।१)

स्नुषां तां प्रतिजग्राह कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ (३२।२)

प्रतिगृह्य च तां पार्थः पुरस्कृत्य जनार्दनम् । (३३।१)

विवाहं कारयामास सौभद्रस्य महात्मनः ॥ (३३।२)

तस्मै सप्त सहस्राणि हयानां वातरंहसाम् । (३४।१)

द्वे च नागशते मुख्ये प्रादाद् बहु धनं तदा ॥ (३४।२)

कृते विवाहे तु तदा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः । (३५।१)

ब्राह्मणेभ्यो ददौ वित्तं यद् उपाहरद् अच्युतः ॥ (३५।२)

गोसहस्राणि रत्नानि वस्त्राणि विविधानि च । (३६।१)

भूषणानि च मुख्यानि यानानि शयनानि च ॥ (३६।२)

तन् महोत्सवसंकाशं हृष्टपुष्टजनावृतम् । (३७।१)

नगरं मत्स्यराजस्य शुशुभे भरतर्षभ ॥ (३७।२)