वैशंपायन उवाच । (१।१)

तस्मिन् यज्ञे प्रवृत्ते तु वाग्मिनो हेतुवादिनः । (१।२)

हेतुवादान् बहून् प्राहुः परस्परजिगीषवः ॥ (१।३)

ददृशुस्तं नृपतयो यज्ञस्य विधिम् उत्तमम् । (२।१)

देवेन्द्रस्येव विहितं भीमेन कुरुनन्दन ॥ (२।२)

ददृशुस्तोरणान्यत्र शातकुम्भमयानि ते । (३।१)

शय्यासनविहारांश्च सुबहून् रत्नभूषितान् ॥ (३।२)

घटान् पात्रीः कटाहानि कलशान् वर्धमानकान् । (४।१)

न हि किंचिद् असौवर्णम् अपश्यंस्तत्र पार्थिवाः ॥ (४।२)

यूपांश्च शास्त्रपठितान् दारवान् हेमभूषितान् । (५।१)

उपकॢप्तान् यथाकालं विधिवद् भूरिवर्चसः ॥ (५।२)

स्थलजा जलजा ये च पशवः केचन प्रभो । (६।१)

सर्वान् एव समानीतांस्तान् अपश्यन्त ते नृपाः ॥ (६।२)

गाश्चैव महिषीश्चैव तथा वृद्धाः स्त्रियो ऽपि च । (७।१)

औदकानि च सत्त्वानि श्वापदानि वयांसि च ॥ (७।२)

जरायुजान्य् अण्डजानि स्वेदजान्युद्भिदानि च । (८।१)

पर्वतानूपवन्यानि भूतानि ददृशुश्च ते ॥ (८।२)

एवं प्रमुदितं सर्वं पशुगोधनधान्यतः । (९।१)

यज्ञवाटं नृपा दृष्ट्वा परं विस्मयम् आगमन् । (९।२)

ब्राह्मणानां विशां चैव बहुमृष्टान्नम् ऋद्धिमत् ॥ (९।३)

पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां तत्र भुञ्जताम् । (१०।१)

दुन्दुभिर् मेघनिर्घोषो मुहुर् मुहुर् अताड्यत ॥ (१०।२)

विननादासकृत् सो ऽथ दिवसे दिवसे तदा । (११।१)

एवं स ववृते यज्ञो धर्मराजस्य धीमतः ॥ (११।२)

अन्नस्य बहवो राजन्न् उत्सर्गाः पर्वतोपमाः । (१२।१)

दधिकुल्याश्च ददृशुः सर्पिषश्च ह्रदाञ्जनाः ॥ (१२।२)

जम्बूद्वीपो हि सकलो नानाजनपदायुतः । (१३।१)

राजन्न् अदृश्यतैकस्थो राज्ञस्तस्मिन्महाक्रतौ ॥ (१३।२)

तत्र जातिसहस्राणि पुरुषाणां ततस्ततः । (१४।१)

गृहीत्वा धनम् आजग्मुर् बहूनि भरतर्षभ ॥ (१४।२)

राजानः स्रग्विणश्चापि सुमृष्टमणिकुण्डलाः । (१५।१)

पर्यवेषन् द्विजाग्र्यांस्ताञ् शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१५।२)

विविधान्यन्नपानानि पुरुषा ये ऽनुयायिनः । (१६।१)

तेषां नृपोपभोज्यानि ब्राह्मणेभ्यो ददुः स्म ते ॥ (१६।२)