MBh, 12, 101
Select a line for its word-by-word analysis.
ईषद् धर्मं प्रपीड्यापि तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ (१।३)
īṣad dharmaṃ prapīḍyāpi tanme brūhi pitāmaha ||
उपायधर्मान् वक्ष्यामि सिद्धार्थान् अर्थधर्मयोः ॥ (२।४)
upāyadharmān vakṣyāmi siddhārthān arthadharmayoḥ ||
तेषां प्रतिविघातार्थं प्रवक्ष्याम्यथ नैगमम् । (३।२)
teṣāṃ prativighātārthaṃ pravakṣyāmyatha naigamam |
कार्याणां सम्प्रसिद्ध्यर्थं तान् उपायान्निबोध मे ॥ (३।३)
kāryāṇāṃ samprasiddhyarthaṃ tān upāyānnibodha me ||
तां राजा निकृतिं जानन् यथामित्रान् प्रबाधते ॥ (५।२)
tāṃ rājā nikṛtiṃ jānan yathāmitrān prabādhate ||
चैत्र्यां वा मार्गशीर्ष्यां वा सेनायोगः प्रशस्यते । (९।१)
caitryāṃ vā mārgaśīrṣyāṃ vā senāyogaḥ praśasyate |
जलवांस्तृणवान्मार्गः समो गम्यः प्रशस्यते । (११।१)
jalavāṃstṛṇavānmārgaḥ samo gamyaḥ praśasyate |
चारैर् हि विहिताभ्यासः कुशलैर् वनगोचरैः ॥ (११।२)
cārair hi vihitābhyāsaḥ kuśalair vanagocaraiḥ ||
नव्यारण्यैर् न शक्येत गन्तुं मृगगणैर् इव । (१२।१)
navyāraṇyair na śakyeta gantuṃ mṛgagaṇair iva |
तस्मात् सर्वासु सेनासु योजयन्ति जयार्थिनः ॥ (१२।२)
tasmāt sarvāsu senāsu yojayanti jayārthinaḥ ||
आवासस्तोयवान् दुर्गः पर्याकाशः प्रशस्यते । (१३।१)
āvāsastoyavān durgaḥ paryākāśaḥ praśasyate |
परेषाम् उपसर्पाणां प्रतिषेधस्तथा भवेत् ॥ (१३।२)
pareṣām upasarpāṇāṃ pratiṣedhastathā bhavet ||
बहुभिर् गुणजातैस्तु ये युद्धकुशला जनाः ॥ (१४।२)
bahubhir guṇajātaistu ye yuddhakuśalā janāḥ ||
सप्तर्षीन् पृष्ठतः कृत्वा युध्येरन्न् अचला इव । (१६।१)
saptarṣīn pṛṣṭhataḥ kṛtvā yudhyerann acalā iva |
यतो वायुर् यतः सूर्यो यतः शुक्रस्ततो जयः । (१७।१)
yato vāyur yataḥ sūryo yataḥ śukrastato jayaḥ |
पूर्वं पूर्वं ज्याय एषां संनिपाते युधिष्ठिर ॥ (१७।२)
pūrvaṃ pūrvaṃ jyāya eṣāṃ saṃnipāte yudhiṣṭhira ||
अश्वभूमिं प्रशंसन्ति ये युद्धकुशला जनाः ॥ (१८।२)
aśvabhūmiṃ praśaṃsanti ye yuddhakuśalā janāḥ ||
बहुदुर्गा महावृक्षा वेत्रवेणुभिर् आस्तृता । (२०।१)
bahudurgā mahāvṛkṣā vetraveṇubhir āstṛtā |
गुणान् एतान् प्रसंख्याय देशकालौ प्रयोजयेत् ॥ (२२।२)
guṇān etān prasaṃkhyāya deśakālau prayojayet ||
एवं संचिन्त्य यो याति तिथिनक्षत्रपूजितः । (२३।१)
evaṃ saṃcintya yo yāti tithinakṣatrapūjitaḥ |
विजयं लभते नित्यं सेनां सम्यक् प्रयोजयन् ॥ (२३।२)
vijayaṃ labhate nityaṃ senāṃ samyak prayojayan ||
प्रसुप्तांस्तृषिताञ् श्रान्तान् प्रकीर्णान् नाभिघातयेत् । (२४।१)
prasuptāṃstṛṣitāñ śrāntān prakīrṇān nābhighātayet |
अतिक्षिप्तान् व्यतिक्षिप्तान् विहतान् प्रतनूकृतान् । (२५।१)
atikṣiptān vyatikṣiptān vihatān pratanūkṛtān |
सुविस्रम्भान् कृतारम्भान् उपन्यासप्रतापितान् । (२५।२)
suvisrambhān kṛtārambhān upanyāsapratāpitān |
बहिश्चरान् उपन्यासान् कृत्वा वेश्मानुसारिणः ॥ (२५।३)
bahiścarān upanyāsān kṛtvā veśmānusāriṇaḥ ||
पारंपर्यागते द्वारे ये केचिद् अनुवर्तिनः । (२६।१)
pāraṃparyāgate dvāre ye kecid anuvartinaḥ |
अनीकं ये प्रभिन्दन्ति भिन्नं ये स्थगयन्ति च । (२७।१)
anīkaṃ ye prabhindanti bhinnaṃ ye sthagayanti ca |
तेषां सहस्राधिपतिं कुर्याच्छूरम् अतन्द्रितम् ॥ (२८।२)
teṣāṃ sahasrādhipatiṃ kuryācchūram atandritam ||
यथामुख्यं संनिपात्य वक्तव्याः स्म शपामहे । (२९।१)
yathāmukhyaṃ saṃnipātya vaktavyāḥ sma śapāmahe |
यथा जयार्थं संग्रामे न जह्याम परस्परम् ॥ (२९।२)
yathā jayārthaṃ saṃgrāme na jahyāma parasparam ||
न घातयेयुः प्रदरं कुर्वाणास्तुमुले सति ॥ (३०।२)
na ghātayeyuḥ pradaraṃ kurvāṇāstumule sati ||
आत्मानं च स्वपक्षं च पलायन् हन्ति संयुगे । (३१।१)
ātmānaṃ ca svapakṣaṃ ca palāyan hanti saṃyuge |
द्रव्यनाशो वधो ऽकीर्तिर् अयशश्च पलायने ॥ (३१।२)
dravyanāśo vadho 'kīrtir ayaśaśca palāyane ||
प्रतिस्पन्दौष्ठदन्तस्य न्यस्तसर्वायुधस्य च ॥ (३२।२)
pratispandauṣṭhadantasya nyastasarvāyudhasya ca ||
अमित्रैर् अनुबद्धस्य द्विषताम् अस्तु नस्तथा ॥ (३३।२)
amitrair anubaddhasya dviṣatām astu nastathā ||
मनुष्यापसदा ह्येते ये भवन्ति पराङ्मुखाः । (३४।१)
manuṣyāpasadā hyete ye bhavanti parāṅmukhāḥ |
राशिवर्धनमात्रास्ते नैव ते प्रेत्य नो इह ॥ (३४।२)
rāśivardhanamātrāste naiva te pretya no iha ||
अमित्रा हृष्टमनसः प्रत्युद्यान्ति पलायिनम् । (३५।१)
amitrā hṛṣṭamanasaḥ pratyudyānti palāyinam |
यस्य स्म व्यसने राजन्न् अनुमोदन्ति शत्रवः । (३६।१)
yasya sma vyasane rājann anumodanti śatravaḥ |
तद् असह्यतरं दुःखम् अहं मन्ये वधाद् अपि ॥ (३६।२)
tad asahyataraṃ duḥkham ahaṃ manye vadhād api ||
श्रियं जानीत धर्मस्य मूलं सर्वसुखस्य च । (३७।१)
śriyaṃ jānīta dharmasya mūlaṃ sarvasukhasya ca |
सा भीरूणां परान् याति शूरस्ताम् अधिगच्छति ॥ (३७।२)
sā bhīrūṇāṃ parān yāti śūrastām adhigacchati ||
ते वयं स्वर्गम् इच्छन्तः संग्रामे त्यक्तजीविताः । (३८।१)
te vayaṃ svargam icchantaḥ saṃgrāme tyaktajīvitāḥ |
जयन्तो वध्यमाना वा प्राप्तुम् अर्हाम सद्गतिम् ॥ (३८।२)
jayanto vadhyamānā vā prāptum arhāma sadgatim ||
अमित्रवाहिनीं वीराः सम्प्रगाहन्त्यभीरवः ॥ (३९।२)
amitravāhinīṃ vīrāḥ sampragāhantyabhīravaḥ ||
परेषां प्रतिघातार्थं पदातीनां च गूहनम् । (४१।१)
pareṣāṃ pratighātārthaṃ padātīnāṃ ca gūhanam |
अपि ह्यस्मिन् परे गृद्धा भवेयुर् ये पुरोगमाः ॥ (४१।२)
api hyasmin pare gṛddhā bhaveyur ye purogamāḥ ||
ये पुरस्ताद् अभिमताः सत्त्ववन्तो मनस्विनः । (४२।१)
ye purastād abhimatāḥ sattvavanto manasvinaḥ |
ते पूर्वम् अभिवर्तेरंस्तान् अन्वग् इतरे जनाः ॥ (४२।२)
te pūrvam abhivarteraṃstān anvag itare janāḥ ||
अपि चोद्धर्षणं कार्यं भीरूणाम् अपि यत्नतः । (४३।१)
api coddharṣaṇaṃ kāryaṃ bhīrūṇām api yatnataḥ |
स्कन्धदर्शनमात्रं तु तिष्ठेयुर् वा समीपतः ॥ (४३।२)
skandhadarśanamātraṃ tu tiṣṭheyur vā samīpataḥ ||
संहतान् योधयेद् अल्पान् कामं विस्तारयेद् बहून् । (४४।१)
saṃhatān yodhayed alpān kāmaṃ vistārayed bahūn |
सूचीमुखम् अनीकं स्याद् अल्पानां बहुभिः सह ॥ (४४।२)
sūcīmukham anīkaṃ syād alpānāṃ bahubhiḥ saha ||
सम्प्रयुद्धे प्रहृष्टे वा सत्यं वा यदि वानृतम् । (४५।१)
samprayuddhe prahṛṣṭe vā satyaṃ vā yadi vānṛtam |
प्रगृह्य बाहून् क्रोशेत भग्ना भग्नाः परा इति ॥ (४५।२)
pragṛhya bāhūn krośeta bhagnā bhagnāḥ parā iti ||
शब्दवन्तो ऽनुधावेयुः कुर्वन्तो भैरवं रवम् ॥ (४६।२)
śabdavanto 'nudhāveyuḥ kurvanto bhairavaṃ ravam ||
क्ष्वेडाः किलकिलाः शङ्खाः क्रकचा गोविषाणिकान् । (४७।१)
kṣveḍāḥ kilakilāḥ śaṅkhāḥ krakacā goviṣāṇikān |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.