MBh, 1, 60
Select a line for its word-by-word analysis.
ब्रह्मणो मानसाः पुत्रा विदिताः षण् महर्षयः । (१।२)
brahmaṇo mānasāḥ putrā viditāḥ ṣaṇ maharṣayaḥ |
स्थाणुर् भवश्च भगवान् रुद्रा एकादश स्मृताः ॥ (३।२)
sthāṇur bhavaśca bhagavān rudrā ekādaśa smṛtāḥ ||
मरीचिर् अङ्गिरा अत्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । (४।१)
marīcir aṅgirā atriḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ |
षड् एते ब्रह्मणः पुत्रा वीर्यवन्तो महर्षयः ॥ (४।२)
ṣaḍ ete brahmaṇaḥ putrā vīryavanto maharṣayaḥ ||
त्रयस्त्वङ्गिरसः पुत्रा लोके सर्वत्र विश्रुताः । (५।१)
trayastvaṅgirasaḥ putrā loke sarvatra viśrutāḥ |
बृहस्पतिर् उतथ्यश्च संवर्तश्च धृतव्रताः ॥ (५।२)
bṛhaspatir utathyaśca saṃvartaśca dhṛtavratāḥ ||
अत्रेस्तु बहवः पुत्राः श्रूयन्ते मनुजाधिप । (६।१)
atrestu bahavaḥ putrāḥ śrūyante manujādhipa |
सर्वे वेदविदः सिद्धाः शान्तात्मानो महर्षयः ॥ (६।२)
sarve vedavidaḥ siddhāḥ śāntātmāno maharṣayaḥ ||
राक्षसास्तु पुलस्त्यस्य वानराः किंनरास्तथा । (७।१)
rākṣasāstu pulastyasya vānarāḥ kiṃnarāstathā |
यक्षाश्च मनुजव्याघ्र पुत्रास्तस्य च धीमतः । (७।२)
yakṣāśca manujavyāghra putrāstasya ca dhīmataḥ |
पुलहस्य मृगाः सिंहा व्याघ्राः किंपुरुषास्तथा । (७।३)
pulahasya mṛgāḥ siṃhā vyāghrāḥ kiṃpuruṣāstathā |
सिंहाः किंपुरुषा व्याघ्रा ऋक्षा ईहामृगास्तथा ॥ (७।५)
siṃhāḥ kiṃpuruṣā vyāghrā ṛkṣā īhāmṛgāstathā ||
दक्षस्त्वजायताङ्गुष्ठाद् दक्षिणाद् भगवान् ऋषिः । (९।१)
dakṣastvajāyatāṅguṣṭhād dakṣiṇād bhagavān ṛṣiḥ |
ब्रह्मणः पृथिवीपाल पुत्रः पुत्रवतां वरः ॥ (९।२)
brahmaṇaḥ pṛthivīpāla putraḥ putravatāṃ varaḥ ||
वामाद् अजायताङ्गुष्ठाद् भार्या तस्य महात्मनः । (१०।१)
vāmād ajāyatāṅguṣṭhād bhāryā tasya mahātmanaḥ |
तस्यां पञ्चाशतं कन्याः स एवाजनयन् मुनिः ॥ (१०।२)
tasyāṃ pañcāśataṃ kanyāḥ sa evājanayan muniḥ ||
ताः सर्वास्त्वनवद्याङ्ग्यः कन्याः कमललोचनाः । (११।१)
tāḥ sarvāstvanavadyāṅgyaḥ kanyāḥ kamalalocanāḥ |
पुत्रिकाः स्थापयामास नष्टपुत्रः प्रजापतिः ॥ (११।२)
putrikāḥ sthāpayāmāsa naṣṭaputraḥ prajāpatiḥ ||
नामतो धर्मपत्न्यस्ताः कीर्त्यमाना निबोध मे । (१३।१)
nāmato dharmapatnyastāḥ kīrtyamānā nibodha me |
कीर्तिर् लक्ष्मीर् धृतिर् मेधा पुष्टिः श्रद्धा क्रिया तथा ॥ (१३।२)
kīrtir lakṣmīr dhṛtir medhā puṣṭiḥ śraddhā kriyā tathā ||
बुद्धिर् लज्जा मतिश्चैव पत्न्यो धर्मस्य ता दश । (१४।१)
buddhir lajjā matiścaiva patnyo dharmasya tā daśa |
द्वाराण्येतानि धर्मस्य विहितानि स्वयंभुवा ॥ (१४।२)
dvārāṇyetāni dharmasya vihitāni svayaṃbhuvā ||
सप्तविंशति सोमस्य पत्न्यो लोके परिश्रुताः । (१५।१)
saptaviṃśati somasya patnyo loke pariśrutāḥ |
कालस्य नयने युक्ताः सोमपत्न्यः शुभव्रताः । (१५।२)
kālasya nayane yuktāḥ somapatnyaḥ śubhavratāḥ |
सर्वा नक्षत्रयोगिन्यो लोकयात्राविधौ स्थिताः ॥ (१५।३)
sarvā nakṣatrayoginyo lokayātrāvidhau sthitāḥ ||
पितामहो मुनिर् देवस्तस्य पुत्रः प्रजापतिः । (१६।१)
pitāmaho munir devastasya putraḥ prajāpatiḥ |
तस्याष्टौ वसवः पुत्रास्तेषां वक्ष्यामि विस्तरम् ॥ (१६।२)
tasyāṣṭau vasavaḥ putrāsteṣāṃ vakṣyāmi vistaram ||
धरो ध्रुवश्च सोमश्च अहश्चैवानिलो ऽनलः । (१७।१)
dharo dhruvaśca somaśca ahaścaivānilo 'nalaḥ |
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवो ऽष्टाविति स्मृताः ॥ (१७।२)
pratyūṣaśca prabhāsaśca vasavo 'ṣṭāviti smṛtāḥ ||
धूम्रायाश्च धरः पुत्रो ब्रह्मविद्यो ध्रुवस्तथा । (१८।१)
dhūmrāyāśca dharaḥ putro brahmavidyo dhruvastathā |
चन्द्रमास्तु मनस्विन्याः श्वसायाः श्वसनस्तथा ॥ (१८।२)
candramāstu manasvinyāḥ śvasāyāḥ śvasanastathā ||
रतायाश्चाप्यहः पुत्रः शाण्डिल्याश्च हुताशनः । (१९।१)
ratāyāścāpyahaḥ putraḥ śāṇḍilyāśca hutāśanaḥ |
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च प्रभातायाः सुतौ स्मृतौ ॥ (१९।२)
pratyūṣaśca prabhāsaśca prabhātāyāḥ sutau smṛtau ||
आपस्य पुत्रो वैतण्ड्यः श्रमश्रान्तो मुनिस्तथा । (२०।२)
āpasya putro vaitaṇḍyaḥ śramaśrānto munistathā |
ध्रुवस्य पुत्रो भगवान् कालो लोकप्रकालनः ॥ (२०।३)
dhruvasya putro bhagavān kālo lokaprakālanaḥ ||
सोमस्य तु सुतो वर्चा वर्चस्वी येन जायते । (२१।१)
somasya tu suto varcā varcasvī yena jāyate |
अह्नः सुतः स्मृतो ज्योतिः श्रमः शान्तस्तथा मुनिः । (२२।१)
ahnaḥ sutaḥ smṛto jyotiḥ śramaḥ śāntastathā muniḥ |
अग्नेः पुत्रः कुमारस्तु श्रीमाञ् शरवणालयः ॥ (२२।२)
agneḥ putraḥ kumārastu śrīmāñ śaravaṇālayaḥ ||
तस्य शाखो विशाखश्च नैगमेशश्च पृष्ठजः । (२३।१)
tasya śākho viśākhaśca naigameśaśca pṛṣṭhajaḥ |
कृत्तिकाभ्युपपत्तेश्च कार्त्तिकेय इति स्मृतः ॥ (२३।२)
kṛttikābhyupapatteśca kārttikeya iti smṛtaḥ ||
अनिलस्य शिवा भार्या तस्याः पुत्रः पुरोजवः । (२४।१)
anilasya śivā bhāryā tasyāḥ putraḥ purojavaḥ |
प्रत्यूषस्य विदुः पुत्रम् ऋषिं नाम्नाथ देवलम् । (२५।१)
pratyūṣasya viduḥ putram ṛṣiṃ nāmnātha devalam |
द्वौ पुत्रौ देवलस्यापि क्षमावन्तौ मनीषिणौ । (२५।२)
dvau putrau devalasyāpi kṣamāvantau manīṣiṇau |
शङ्खश्च लिखितश्चैव सर्वशास्त्रविशारदौ ॥ (२५।३)
śaṅkhaśca likhitaścaiva sarvaśāstraviśāradau ||
बृहस्पतेस्तु भगिनी वरस्त्री ब्रह्मचारिणी । (२६।१)
bṛhaspatestu bhaginī varastrī brahmacāriṇī |
योगसिद्धा जगत् सर्वम् असक्तं विचरत्युत । (२६।२)
yogasiddhā jagat sarvam asaktaṃ vicaratyuta |
प्रभासस्य तु भार्या सा वसूनाम् अष्टमस्य ह । (२६।३)
prabhāsasya tu bhāryā sā vasūnām aṣṭamasya ha |
प्रासूत विश्वकर्माणं सर्वशिल्पवतां वरम् ॥ (२६।४)
prāsūta viśvakarmāṇaṃ sarvaśilpavatāṃ varam ||
विश्वकर्मा महाभागो जज्ञे शिल्पप्रजापतिः । (२७।१)
viśvakarmā mahābhāgo jajñe śilpaprajāpatiḥ |
कर्ता शिल्पसहस्राणां त्रिदशानां च वर्धकिः ॥ (२७।२)
kartā śilpasahasrāṇāṃ tridaśānāṃ ca vardhakiḥ ||
भूषणानां च सर्वेषां कर्ता शिल्पवतां वरः । (२८।१)
bhūṣaṇānāṃ ca sarveṣāṃ kartā śilpavatāṃ varaḥ |
मनुष्याश्चोपजीवन्ति यस्य शिल्पं महात्मनः । (२९।१)
manuṣyāścopajīvanti yasya śilpaṃ mahātmanaḥ |
पूजयन्ति च यं नित्यं विश्वकर्माणम् अव्ययम् ॥ (२९।२)
pūjayanti ca yaṃ nityaṃ viśvakarmāṇam avyayam ||
स्तनं तु दक्षिणं भित्त्वा ब्रह्मणो नरविग्रहः । (३०।१)
stanaṃ tu dakṣiṇaṃ bhittvā brahmaṇo naravigrahaḥ |
त्रयस्तस्य वराः पुत्राः सर्वभूतमनोहराः । (३१।१)
trayastasya varāḥ putrāḥ sarvabhūtamanoharāḥ |
कामस्य तु रतिर् भार्या शमस्य प्राप्तिर् अङ्गना । (३२।१)
kāmasya tu ratir bhāryā śamasya prāptir aṅganā |
नन्दी तु भार्या हर्षस्य यत्र लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ (३२।२)
nandī tu bhāryā harṣasya yatra lokāḥ pratiṣṭhitāḥ ||
मरीचेः कश्यपः पुत्रः कश्यपस्य सुरासुराः । (३३।१)
marīceḥ kaśyapaḥ putraḥ kaśyapasya surāsurāḥ |
जज्ञिरे नृपशार्दूल लोकानां प्रभवस्तु सः ॥ (३३।२)
jajñire nṛpaśārdūla lokānāṃ prabhavastu saḥ ||
त्वाष्ट्री तु सवितुर् भार्या वडवारूपधारिणी । (३४।१)
tvāṣṭrī tu savitur bhāryā vaḍavārūpadhāriṇī |
द्वादशैवादितेः पुत्राः शक्रमुख्या नराधिप । (३५।१)
dvādaśaivāditeḥ putrāḥ śakramukhyā narādhipa |
तेषाम् अवरजो विष्णुर् यत्र लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ (३५।२)
teṣām avarajo viṣṇur yatra lokāḥ pratiṣṭhitāḥ ||
त्रयस्त्रिंशत इत्येते देवास्तेषाम् अहं तव । (३६।१)
trayastriṃśata ityete devāsteṣām ahaṃ tava |
अन्वयं सम्प्रवक्ष्यामि पक्षैश्च कुलतो गणान् ॥ (३६।२)
anvayaṃ sampravakṣyāmi pakṣaiśca kulato gaṇān ||
रुद्राणाम् अपरः पक्षः साध्यानां मरुतां तथा । (३७।१)
rudrāṇām aparaḥ pakṣaḥ sādhyānāṃ marutāṃ tathā |
वसूनां भार्गवं विद्याद् विश्वेदेवांस्तथैव च ॥ (३७।२)
vasūnāṃ bhārgavaṃ vidyād viśvedevāṃstathaiva ca ||
अश्विभ्यां गुह्यकान् विद्धि सर्वौषध्यस्तथा पशून् । (३९।१)
aśvibhyāṃ guhyakān viddhi sarvauṣadhyastathā paśūn |
यं कीर्तयित्वा मनुजः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (३९।३)
yaṃ kīrtayitvā manujaḥ sarvapāpaiḥ pramucyate ||
ब्रह्मणो हृदयं भित्त्वा निःसृतो भगवान् भृगुः । (४०।१)
brahmaṇo hṛdayaṃ bhittvā niḥsṛto bhagavān bhṛguḥ |
भृगोः पुत्रः कविर् विद्वाञ् शुक्रः कविसुतो ग्रहः ॥ (४०।२)
bhṛgoḥ putraḥ kavir vidvāñ śukraḥ kavisuto grahaḥ ||
त्रैलोक्यप्राणयात्रार्थे वर्षावर्षे भयाभये । (४१।१)
trailokyaprāṇayātrārthe varṣāvarṣe bhayābhaye |
स्वयंभुवा नियुक्तः सन् भुवनं परिधावति ॥ (४१।२)
svayaṃbhuvā niyuktaḥ san bhuvanaṃ paridhāvati ||
योगाचार्यो महाबुद्धिर् दैत्यानाम् अभवद् गुरुः । (४२।१)
yogācāryo mahābuddhir daityānām abhavad guruḥ |
षण्डामार्कौ प्रथमतः प्रथितावुग्रतेजसौ ॥ (४२।३)
ṣaṇḍāmārkau prathamataḥ prathitāvugratejasau ||
तस्मिन् नियुक्ते विभुना योगक्षेमाय भार्गवे । (४३।१)
tasmin niyukte vibhunā yogakṣemāya bhārgave |
अन्यम् उत्पादयामास पुत्रं भृगुर् अनिन्दितम् ॥ (४३।२)
anyam utpādayāmāsa putraṃ bhṛgur aninditam ||
च्यवनं दीप्ततपसं धर्मात्मानं मनीषिणम् । (४४।१)
cyavanaṃ dīptatapasaṃ dharmātmānaṃ manīṣiṇam |
यः स रोषाच्च्युतो गर्भान् मातुर् मोक्षाय भारत । (४४।२)
yaḥ sa roṣāccyuto garbhān mātur mokṣāya bhārata |
आसीत् तस्य सुकन्या वै भार्या चापि महात्मनः ॥ (४४।३)
āsīt tasya sukanyā vai bhāryā cāpi mahātmanaḥ ||
और्वस्तस्यां समभवद् ऊरुं भित्त्वा महायशाः । (४५।२)
aurvastasyāṃ samabhavad ūruṃ bhittvā mahāyaśāḥ |
ऋचीकस्तस्य पुत्रस्तु जमदग्निस्ततो ऽभवत् । (४६।१)
ṛcīkastasya putrastu jamadagnistato 'bhavat |
जमदग्नेस्तु चत्वार आसन् पुत्रा महात्मनः ॥ (४६।२)
jamadagnestu catvāra āsan putrā mahātmanaḥ ||
रामस्तेषां जघन्यो ऽभूद् अजघन्यैर् गुणैर् युतः । (४७।१)
rāmasteṣāṃ jaghanyo 'bhūd ajaghanyair guṇair yutaḥ |
सर्वशस्त्रास्त्रकुशलः क्षत्रियान्तकरो वशी ॥ (४७।२)
sarvaśastrāstrakuśalaḥ kṣatriyāntakaro vaśī ||
तेषां पुत्रसहस्राणि बभूवुर् भृगुविस्तरः ॥ (४८।२)
teṣāṃ putrasahasrāṇi babhūvur bhṛguvistaraḥ ||
द्वौ पुत्रौ ब्रह्मणस्त्वन्यौ ययोस्तिष्ठति लक्षणम् । (४९।१)
dvau putrau brahmaṇastvanyau yayostiṣṭhati lakṣaṇam |
लोके धाता विधाता च यौ स्थितौ मनुना सह ॥ (४९।२)
loke dhātā vidhātā ca yau sthitau manunā saha ||
तयोर् एव स्वसा देवी लक्ष्मीः पद्मगृहा शुभा । (५०।१)
tayor eva svasā devī lakṣmīḥ padmagṛhā śubhā |
तस्यास्तु मानसाः पुत्रास्तुरगा व्योमचारिणः ॥ (५०।२)
tasyāstu mānasāḥ putrāsturagā vyomacāriṇaḥ ||
वरुणस्य भार्या ज्येष्ठा तु शुक्राद् देवी व्यजायत । (५१।१)
varuṇasya bhāryā jyeṣṭhā tu śukrād devī vyajāyata |
तस्याः पुत्रं बलं विद्धि सुरां च सुरनन्दिनीम् ॥ (५१।२)
tasyāḥ putraṃ balaṃ viddhi surāṃ ca suranandinīm ||
प्रजानाम् अन्नकामानाम् अन्योन्यपरिभक्षणात् । (५२।१)
prajānām annakāmānām anyonyaparibhakṣaṇāt |
तस्यापि निरृतिर् भार्या नैरृता येन राक्षसाः । (५३।१)
tasyāpi nirṛtir bhāryā nairṛtā yena rākṣasāḥ |
घोरास्तस्यास् त्रयः पुत्राः पापकर्मरताः सदा । (५३।२)
ghorāstasyās trayaḥ putrāḥ pāpakarmaratāḥ sadā |
भयो महाभयश्चैव मृत्युर् भूतान्तकस्तथा । (५३।३)
bhayo mahābhayaścaiva mṛtyur bhūtāntakastathā |
न तस्य भार्या पुत्रो वा कश्चिद् अस्त्यन्तको हि सः ॥ (५३।४)
na tasya bhāryā putro vā kaścid astyantako hi saḥ ||
काकीं श्येनीं च भासीं च धृतराष्ट्रीं तथा शुकीम् । (५४।१)
kākīṃ śyenīṃ ca bhāsīṃ ca dhṛtarāṣṭrīṃ tathā śukīm |
ताम्रा तु सुषुवे देवी पञ्चैता लोकविश्रुताः । (५४।२)
tāmrā tu suṣuve devī pañcaitā lokaviśrutāḥ |
भार्या गरुत्मतश्चैव भासी क्रौञ्ची शुकी तथा । (५४।३)
bhāryā garutmataścaiva bhāsī krauñcī śukī tathā |
चतुर्थी धृतराष्ट्री च तास्वपत्यान् निबोध मे ॥ (५४।४)
caturthī dhṛtarāṣṭrī ca tāsvapatyān nibodha me ||
उलूकान् सुषुवे काकी श्येनी श्येनान् व्यजायत । (५५।१)
ulūkān suṣuve kākī śyenī śyenān vyajāyata |
भासी भासान् अजनयद् गृध्रांश्चैव जनाधिप ॥ (५५।२)
bhāsī bhāsān ajanayad gṛdhrāṃścaiva janādhipa ||
धृतराष्ट्री तु हंसांश्च कलहंसांश्च सर्वशः । (५६।१)
dhṛtarāṣṭrī tu haṃsāṃśca kalahaṃsāṃśca sarvaśaḥ |
चक्रवाकांश्च भद्रं ते प्रजज्ञे सा तु भामिनी ॥ (५६।२)
cakravākāṃśca bhadraṃ te prajajñe sā tu bhāminī ||
शुकी विजज्ञे धर्मज्ञ शुकान् एव मनस्विनी । (५७।१)
śukī vijajñe dharmajña śukān eva manasvinī |
नव क्रोधवशा नारीः प्रजज्ञे ऽप्यात्मसंभवाः । (५८।१)
nava krodhavaśā nārīḥ prajajñe 'pyātmasaṃbhavāḥ |
मृगीं च मृगमन्दां च हरिं भद्रमनाम् अपि ॥ (५८।२)
mṛgīṃ ca mṛgamandāṃ ca hariṃ bhadramanām api ||
मातङ्गीम् अथ शार्दूलीं श्वेतां सुरभिम् एव च । (५९।१)
mātaṅgīm atha śārdūlīṃ śvetāṃ surabhim eva ca |
सर्वलक्षणसम्पन्नां सुरसां च यशस्विनीम् ॥ (५९।२)
sarvalakṣaṇasampannāṃ surasāṃ ca yaśasvinīm ||
ततस्त्वैरावतं नागं जज्ञे भद्रमना सुतम् । (६१।१)
tatastvairāvataṃ nāgaṃ jajñe bhadramanā sutam |
हर्याश्च हरयो ऽपत्यं वानराश्च तरस्विनः । (६२।१)
haryāśca harayo 'patyaṃ vānarāśca tarasvinaḥ |
गोलाङ्गूलांश्च भद्रं ते हर्याः पुत्रान् प्रचक्षते ॥ (६२।२)
golāṅgūlāṃśca bhadraṃ te haryāḥ putrān pracakṣate ||
प्रजज्ञे त्वथ शार्दूली सिंहान् व्याघ्रांश्च भारत । (६३।१)
prajajñe tvatha śārdūlī siṃhān vyāghrāṃśca bhārata |
मातङ्ग्यास्त्वथ मातङ्गा अपत्यानि नराधिप । (६४।१)
mātaṅgyāstvatha mātaṅgā apatyāni narādhipa |
दिशागजं तु श्वेताख्यं श्वेताजनयद् आशुगम् ॥ (६४।२)
diśāgajaṃ tu śvetākhyaṃ śvetājanayad āśugam ||
रोहिणीं चैव भद्रं ते गन्धर्वीं च यशस्विनीम् । (६५।२)
rohiṇīṃ caiva bhadraṃ te gandharvīṃ ca yaśasvinīm |
रोहिण्यां जज्ञिरे गावो गन्धर्व्यां वाजिनः सुताः ॥ (६५।४)
rohiṇyāṃ jajñire gāvo gandharvyāṃ vājinaḥ sutāḥ ||
सुरसाजनयन् नागान् राजन् कद्रूश्च पन्नगान् । (६६।१)
surasājanayan nāgān rājan kadrūśca pannagān |
वनस्पतीनां वृक्षाणां वीरुधां चैव मातरः । (६६।३)
vanaspatīnāṃ vṛkṣāṇāṃ vīrudhāṃ caiva mātaraḥ |
लतारुहे च द्वे प्रोक्ते वीरुधा एव ताः स्मृताः । (६६।४)
latāruhe ca dve prokte vīrudhā eva tāḥ smṛtāḥ |
गृह्णन्ति ये ऽपि ताः पुष्पं फलानि तरसा पृथक् । (६६।५)
gṛhṇanti ye 'pi tāḥ puṣpaṃ phalāni tarasā pṛthak |
ततो सुतास्ते विज्ञेयास्तान् एवाहुर् वनस्पतीन् । (६६।६)
tato sutāste vijñeyāstān evāhur vanaspatīn |
पुष्पैः फलग्रहान् वृक्षान् रुहायाः प्रसवं विदुः । (६६।७)
puṣpaiḥ phalagrahān vṛkṣān ruhāyāḥ prasavaṃ viduḥ |
वीरुधो याः प्रजास्तस्यास्तत्र वंशः समाप्यते । (६६।९)
vīrudho yāḥ prajāstasyāstatra vaṃśaḥ samāpyate |
सप्त पिण्डफलान् वृक्षान् अनलापि व्यजायत । (६६।१०)
sapta piṇḍaphalān vṛkṣān analāpi vyajāyata |
अनलायाः शुकी पुत्री कद्र्वास्तु सुरसा सुता ॥ (६६।११)
analāyāḥ śukī putrī kadrvāstu surasā sutā ||
अरुणस्य भार्या श्येनी तु वीर्यवन्तौ महाबलौ । (६७।१)
aruṇasya bhāryā śyenī tu vīryavantau mahābalau |
कद्रूर् नागम् अनन्तं च प्रजज्ञे धरणीधरम् । (६७।३)
kadrūr nāgam anantaṃ ca prajajñe dharaṇīdharam |
द्वौ पुत्रौ विनतायास्तु विख्यातौ गरुडारुणौ ॥ (६७।४)
dvau putrau vinatāyāstu vikhyātau garuḍāruṇau ||
प्रभवः कीर्तितः सम्यङ् मया मतिमतां वर ॥ (६८।२)
prabhavaḥ kīrtitaḥ samyaṅ mayā matimatāṃ vara ||
यं श्रुत्वा पुरुषः सम्यक् पूतो भवति पाप्मनः । (६९।१)
yaṃ śrutvā puruṣaḥ samyak pūto bhavati pāpmanaḥ |
सर्वज्ञतां च लभते गतिम् अग्र्यां च विन्दति ॥ (६९।२)
sarvajñatāṃ ca labhate gatim agryāṃ ca vindati ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.