वैशम्पायन उवाच । (१।१)

युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा भीमसेनपुरोगमाः । (१।२)

प्रहृष्टवदनाः सर्वे समुत्तस्थुर् नरर्षभाः ॥ (१।३)

अभेद्यानि ततः सर्वे समनह्यन्त भारत । (२।१)

जाम्बूनदविचित्राणि कवचानि महारथाः ॥ (२।२)

ते दंशिता रथैः सर्वे ध्वजिनः सशरासनाः । (३।१)

पाण्डवाः प्रत्यदृश्यन्त ज्वलिता इव पावकाः ॥ (३।२)

तान् रथान् साधु सम्पन्नान् संयुक्ताञ्जवनैर् हयैः । (४।१)

आस्थाय रथशार्दूलाः शीघ्रम् एव ययुस् ततः ॥ (४।२)

ततः कौरवसैन्यानां प्रादुरासीन् महास्वनः । (५।१)

प्रयातान् सहितान् दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रान् महारथान् ॥ (५।२)

जितकाशिनश् च खचरास् त्वरिताश् च महारथाः । (६।१)

क्षणेनैव वने तस्मिन् समाजग्मुर् अभीतवत् ॥ (६।२)

न्यवर्तन्त ततः सर्वे गन्धर्वा जितकाशिनः । (७।१)

दृष्ट्वा रथगतान् वीरान् पाण्डवांश् चतुरो रणे ॥ (७।२)

तांस् तु विभ्राजतो दृष्ट्वा लोकपालान् इवोद्यतान् । (८।१)

व्यूढानीका व्यतिष्ठन्त गन्धमादनवासिनः ॥ (८।२)

राज्ञस् तु वचनं श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः । (९।१)

क्रमेण मृदुना युद्धम् उपक्रामन्त भारत ॥ (९।२)

न तु गन्धर्वराजस्य सैनिका मन्दचेतसः । (१०।१)

शक्यन्ते मृदुना श्रेयः प्रतिपादयितुं तदा ॥ (१०।२)

ततस् तान् युधि दुर्धर्षः सव्यसाची परंतपः । (११।१)

सान्त्वपूर्वम् इदं वाक्यम् उवाच खचरान् रणे ॥ (११।२)

नैतद् गन्धर्वराजस्य युक्तं कर्म जुगुप्सितम् । (१२।१)

परदाराभिमर्शश् च मानुषैश् च समागमः ॥ (१२।२)

उत्सृजध्वं महावीर्यान् धृतराष्ट्रसुतान् इमान् । (१३।१)

दारांश् चैषां विमुञ्चध्वं धर्मराजस्य शासनात् ॥ (१३।२)

एवम् उक्तास् तु गन्धर्वाः पाण्डवेन यशस्विना । (१४।१)

उत्स्मयन्तस् तदा पार्थम् इदं वचनम् अब्रुवन् ॥ (१४।२)

एकस्यैव वयं तात कुर्याम वचनं भुवि । (१५।१)

यस्य शासनम् आज्ञाय चराम विगतज्वराः ॥ (१५।२)

तेनैकेन यथादिष्टं तथा वर्ताम भारत । (१६।१)

न शास्ता विद्यते ऽस्माकम् अन्यस् तस्मात् सुरेश्वरात् ॥ (१६।२)

एवम् उक्तस् तु गन्धर्वैः कुन्तीपुत्रो धनंजयः । (१७।१)

गन्धर्वान् पुनर् एवेदं वचनं प्रत्यभाषत ॥ (१७।२)

यदि साम्ना न मोक्षध्वं गन्धर्वा धृतराष्ट्रजम् । (१८।१)

मोक्षयिष्यामि विक्रम्य स्वयम् एव सुयोधनम् ॥ (१८।२)

एवम् उक्त्वा ततः पार्थः सव्यसाची धनंजयः । (१९।१)

ससर्ज निशितान् बाणान् खचरान् खचरान् प्रति ॥ (१९।२)

तथैव शरवर्षेण गन्धर्वास् ते बलोत्कटाः । (२०।१)

पाण्डवान् अभ्यवर्तन्त पाण्डवाश् च दिवौकसः ॥ (२०।२)

ततः सुतुमुलं युद्धं गन्धर्वाणां तरस्विनाम् । (२१।१)

बभूव भीमवेगानां पाण्डवानां च भारत ॥ (२१।२)