वैशंपायन उवाच । (१।१)

वसत्सु तेषु प्रच्छन्नं पाण्डवेषु महात्मसु । (१।२)

आजगामाथ तान् द्रष्टुं व्यासः सत्यवतीसुतः ॥ (१।३)

तम् आगतम् अभिप्रेक्ष्य प्रत्युद्गम्य परंतपाः । (२।१)

प्रणिपत्याभिवाद्यैनं तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ (२।२)

समनुज्ञाप्य तान् सर्वान् आसीनान् मुनिर् अब्रवीत् । (३।१)

प्रसन्नः पूजितः पार्थैः प्रीतिपूर्वम् इदं वचः ॥ (३।२)

अपि धर्मेण वर्तध्वं शास्त्रेण च परंतपाः । (४।१)

अपि विप्रेषु वः पूजा पूजार्हेषु न हीयते ॥ (४।२)

अथ धर्मार्थवद् वाक्यम् उक्त्वा स भगवान् ऋषिः । (५।१)

विचित्राश्च कथास्तास्ताः पुनर् एवेदम् अब्रवीत् ॥ (५।२)

आसीत् तपोवने काचिद् ऋषेः कन्या महात्मनः । (६।१)

विलग्नमध्या सुश्रोणी सुभ्रूः सर्वगुणान्विता ॥ (६।२)

कर्मभिः स्वकृतैः सा तु दुर्भगा समपद्यत । (७।१)

नाध्यगच्छत् पतिं सा तु कन्या रूपवती सती ॥ (७।२)

तपस्तप्तुम् अथारेभे पत्यर्थम् असुखा ततः । (८।१)

तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शंकरम् ॥ (८।२)

तस्याः स भगवांस्तुष्टस्ताम् उवाच तपस्विनीम् । (९।१)

वरं वरय भद्रं ते वरदो ऽस्मीति भामिनि ॥ (९।२)

अथेश्वरम् उवाचेदम् आत्मनः सा वचो हितम् । (१०।१)

पतिं सर्वगुणोपेतम् इच्छामीति पुनः पुनः ॥ (१०।२)

ताम् अथ प्रत्युवाचेदम् ईशानो वदतां वरः । (११।१)

पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति शंकरः । (११।२)

एवम् उक्ता ततः कन्या देवं वरदम् अब्रवीत् ॥ (११।३)

प्रतिब्रुवन्तीम् एकं मे पतिं देहीति शंकरम् । (१२।१)

पुनर् एवाब्रवीद् देव इदं वचनम् उत्तमम् ॥ (१२।२)

पञ्चकृत्वस्त्वया उक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः । (१३।१)

देहम् अन्यं गतायास्ते यथोक्तं तद् भविष्यति ॥ (१३।२)

द्रुपदस्य कुले जाता कन्या सा देवरूपिणी । (१४।१)

निर्दिष्टा भवतां पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ॥ (१४।२)

पाञ्चालनगरं तस्मात् प्रविशध्वं महाबलाः । (१५।१)

सुखिनस्ताम् अनुप्राप्य भविष्यथ न संशयः । (१५।२)

राज्यं चैवागतं पार्था इन्द्रप्रस्थं प्रविश्य ह ॥ (१५।३)

एवम् उक्त्वा महाभागः पाण्डवानां पितामहः । (१६।१)

पार्थान् आमन्त्र्य कुन्तीं च प्रातिष्ठत महातपाः । (१६।२)

वैशंपायनः । (१६।३)

युधिष्ठिरः । (१६।४)

ब्राह्मणाः । (१६।५)

युधिष्ठिरः । (१६।६)

ते प्रयाता नरव्याघ्रा मात्रा सह परंतपाः । (१६।७)

ब्राह्मणान् गच्छतो ऽपश्यन् पाञ्चालान् सगणान् बहून् । (१६।८)

अथ ते ब्राह्मणा ऊचुः पाण्डवान् धर्मचारिणः । (१६।९)

क्व भवन्तो गमिष्यन्ति कुतो वागच्छतेति ह । (१६।१०)

प्रयातान् एकचक्रायाः सोदर्यान् देवदर्शिनः । (१६।११)

भवन्तो नो ऽभिजानन्तु सहितान् मातृचारिणः । (१६।१२)

गच्छतो नस्तु पाञ्चालान् द्रुपदस्य पुरीं प्रति । (१६।१३)

इच्छामो भवतो ज्ञातुं महत् कौतूहलं हि नः । (१६।१४)

एकसार्थं प्रयाताः स्म वयम् अप्यत्र गामिनः । (१६।१५)

तत्राप्यद्भुतसंकाश उत्सवो भविता महान् । (१६।१६)

ततस्तु यज्ञसेनस्य द्रुपदस्य महात्मनः । (१६।१७)

यासावयोनिजा कन्या स्थास्यते सा स्वयंवरे । (१६।१८)

दर्शनीयानवद्याङ्गी सुकुमारी यशस्विनी । (१६।१९)

धृष्टद्युम्नस्य भगिनी द्रोणशत्रोः प्रतापिनः । (१६।२०)

जातो यः पावकाच्छूरः सशरः सशरासनः । (१६।२१)

सुसमिद्धान् महाभागः सोमकानां महारथः । (१६।२२)

तस्मिन् संजायमाने च वाग् उवाचाशरीरिणी । (१६।२३)

एष मृत्युश्च शिष्यश्च भारद्वाजस्य जायते । (१६।२४)

स्वसा तस्य तु वेद्याश्च जाता तस्मिन् महामखे । (१६।२५)

स्त्रीरत्नम् असितापाङ्गी श्यामा नीलोत्पलं यथा । (१६।२६)

तां यज्ञसेनस्य सुतां द्रौपदीं परमस्त्रियम् । (१६।२७)

गच्छामस्तत्र वै द्रष्टुं तं चैवास्याः स्वयंवरम् । (१६।२८)

राजानो राजपुत्राश्च यज्वानो भूरिदक्षिणाः । (१६।२९)

स्वाध्यायवन्तः शुचयो महात्मानो धृतव्रताः । (१६।३०)

तरुणा दर्शनीयाश्च बलवन्तो दुरासदाः । (१६।३१)

महारथाः कृतास्त्राश्च समेष्यन्तीह भूमिपाः । (१६।३२)

ते तत्र विविधं दानं विजयार्थे नरेश्वराः । (१६।३३)

प्रदास्यन्ति धनं गाश्च भक्ष्यं भोज्यं च सर्वशः । (१६।३४)

प्रतिलभ्य च तत् सर्वं दृष्ट्वा कृष्णां स्वयंवरे । (१६।३५)

यं च सा क्षत्रियं रङ्गे कुमारी वरयिष्यति । (१६।३६)

नटा वैतालिकाश्चैव नर्तकाः सूतमागधाः । (१६।३७)

नियोधकाश्च देशेभ्यः समेष्यन्ति महाबलाः । (१६।३८)

एतत् कौतूहलं तत्र दृष्ट्वा वै प्रतिगृह्य च । (१६।३९)

सहास्माभिर् महात्मानो मात्रा सह निवर्त्स्यथ । (१६।४०)

दर्शनीयांश्च वः सर्वान् एकरूपान् अवस्थितान् । (१६।४१)

समीक्ष्य कृष्णा वरयेत् संगत्यान्यतमं पतिम् । (१६।४२)

अयम् एकश्च वो भ्राता दर्शनीयो महाभुजः । (१६।४३)

नियुध्यमानो विजयेत् संगत्या द्रविणं महत् । (१६।४४)

परमं भो गमिष्यामो द्रष्टुं तत्र स्वयंवरम् । (१६।४५)

द्रौपदीं यज्ञसेनस्य कन्यां तस्यास्तथोत्सवम् ॥ (१६।४६)