नारद उवाच । (१।१)

इदं रसातलं नाम सप्तमं पृथिवीतलम् । (१।२)

यत्रास्ते सुरभिर् माता गवाम् अमृतसंभवा ॥ (१।३)

क्षरन्ती सततं क्षीरं पृथिवीसारसंभवम् । (२।१)

षण्णां रसानां सारेण रसम् एकम् अनुत्तमम् ॥ (२।२)

अमृतेनाभितृप्तस्य सारम् उद्गिरतः पुरा । (३।१)

पितामहस्य वदनाद् उदतिष्ठद् अनिन्दिता ॥ (३।२)

यस्याः क्षीरस्य धाराया निपतन्त्या महीतले । (४।१)

ह्रदः कृतः क्षीरनिधिः पवित्रं परम् उत्तमम् ॥ (४।२)

पुष्पितस्येव फेनस्य पर्यन्तम् अनुवेष्टितम् । (५।१)

पिबन्तो निवसन्त्यत्र फेनपा मुनिसत्तमाः ॥ (५।२)

फेनपा नाम नाम्ना ते फेनाहाराश्च मातले । (६।१)

उग्रे तपसि वर्तन्ते येषां बिभ्यति देवताः ॥ (६।२)

अस्याश्चतस्रो धेन्वो ऽन्या दिक्षु सर्वासु मातले । (७।१)

निवसन्ति दिशापाल्यो धारयन्त्यो दिशः स्मृताः ॥ (७।२)

पूर्वां दिशं धारयते सुरूपा नाम सौरभी । (८।१)

दक्षिणां हंसका नाम धारयत्यपरां दिशम् ॥ (८।२)

पश्चिमा वारुणी दिक् च धार्यते वै सुभद्रया । (९।१)

महानुभावया नित्यं मातले विश्वरूपया ॥ (९।२)

सर्वकामदुघा नाम धेनुर् धारयते दिशम् । (१०।१)

उत्तरां मातले धर्म्यां तथैलविलसंज्ञिताम् ॥ (१०।२)

आसां तु पयसा मिश्रं पयो निर्मथ्य सागरे । (११।१)

मन्थानं मन्दरं कृत्वा देवैर् असुरसंहितैः ॥ (११।२)

उद्धृता वारुणी लक्ष्मीर् अमृतं चापि मातले । (१२।१)

उच्चैःश्रवाश्चाश्वराजो मणिरत्नं च कौस्तुभम् ॥ (१२।२)

सुधाहारेषु च सुधां स्वधाभोजिषु च स्वधाम् । (१३।१)

अमृतं चामृताशेषु सुरभिः क्षरते पयः ॥ (१३।२)

अत्र गाथा पुरा गीता रसातलनिवासिभिः । (१४।१)

पौराणी श्रूयते लोके गीयते या मनीषिभिः ॥ (१४।२)

न नागलोके न स्वर्गे न विमाने त्रिविष्टपे । (१५।१)

परिवासः सुखस्तादृग् रसातलतले यथा ॥ (१५।२)