भीष्म उवाच । (१।१)

स पन्नगपतिस्तत्र प्रययौ ब्राह्मणं प्रति । (१।२)

तम् एव मनसा ध्यायन् कार्यवत्तां विचारयन् ॥ (१।३)

तम् अभिक्रम्य नागेन्द्रो मतिमान् स नरेश्वर । (२।१)

प्रोवाच मधुरं वाक्यं प्रकृत्या धर्मवत्सलः ॥ (२।२)

भो भो क्षाम्याभिभाषे त्वां न रोषं कर्तुम् अर्हसि । (३।१)

इह त्वम् अभिसम्प्राप्तः कस्यार्थे किं प्रयोजनम् ॥ (३।२)

आभिमुख्याद् अभिक्रम्य स्नेहात् पृच्छामि ते द्विज । (४।१)

विविक्ते गोमतीतीरे किं वा त्वं पर्युपाससे ॥ (४।२)

ब्राह्मण उवाच । (५।१)

धर्मारण्यं हि मां विद्धि नागं द्रष्टुम् इहागतम् । (५।२)

पद्मनाभं द्विजश्रेष्ठं तत्र मे कार्यम् आहितम् ॥ (५।३)

तस्य चाहम् असांनिध्यं श्रुतवान् अस्मि तं गतम् । (६।१)

स्वजनं तं प्रतीक्षामि पर्जन्यम् इव कर्षकः ॥ (६।२)

तस्य चाक्लेशकरणं स्वस्तिकारसमाहितम् । (७।१)

वर्तयाम्ययुतं ब्रह्म योगयुक्तो निरामयः ॥ (७।२)

नाग उवाच । (८।१)

अहो कल्याणवृत्तस्त्वं साधुसज्जनवत्सलः । (८।२)

श्रवाढ्यस्त्वं महाभाग परं स्नेहेन पश्यसि ॥ (८।३)

अहं स नागो विप्रर्षे यथा मां विन्दते भवान् । (९।१)

आज्ञापय यथा स्वैरं किं करोमि प्रियं तव ॥ (९।२)

भवन्तं स्वजनाद् अस्मि सम्प्राप्तं श्रुतवान् इह । (१०।१)

अतस्त्वां स्वयम् एवाहं द्रष्टुम् अभ्यागतो द्विज ॥ (१०।२)

सम्प्राप्तश्च भवान् अद्य कृतार्थः प्रतियास्यति । (११।१)

विस्रब्धो मां द्विजश्रेष्ठ विषये योक्तुम् अर्हसि ॥ (११।२)

वयं हि भवता सर्वे गुणक्रीता विशेषतः । (१२।१)

यस्त्वम् आत्महितं त्यक्त्वा माम् एवेहानुरुध्यसे ॥ (१२।२)

ब्राह्मण उवाच । (१३।१)

आगतो ऽहं महाभाग तव दर्शनलालसः । (१३।२)

कंचिद् अर्थम् अनर्थज्ञः प्रष्टुकामो भुजंगम ॥ (१३।३)

अहम् आत्मानम् आत्मस्थो मार्गमाणो ऽऽत्मनो हितम् । (१४।१)

वासार्थिनं महाप्राज्ञ बलवन्तम् उपास्मि ह ॥ (१४।२)

प्रकाशितस्त्वं स्वगुणैर् यशोगर्भगभस्तिभिः । (१५।१)

शशाङ्ककरसंस्पर्शैर् हृद्यैर् आत्मप्रकाशितैः ॥ (१५।२)

तस्य मे प्रश्नम् उत्पन्नं छिन्द्धि त्वम् अनिलाशन । (१६।१)

पश्चात् कार्यं वदिष्यामि श्रोतुम् अर्हति मे भवान् ॥ (१६।२)