वैशंपायन उवाच । (१।१)

तं दृष्ट्वा क्लीबवेषेण रथस्थं नरपुंगवम् । (१।२)

शमीम् अभिमुखं यान्तं रथम् आरोप्य चोत्तरम् ॥ (१।३)

भीष्मद्रोणमुखास्तत्र कुरूणां रथसत्तमाः । (२।१)

वित्रस्तमनसः सर्वे धनंजयकृताद् भयात् ॥ (२।२)

तान् अवेक्ष्य हतोत्साहान् उत्पातान् अपि चाद्भुतान् । (३।१)

गुरुः शस्त्रभृतां श्रेष्ठो भारद्वाजो ऽभ्यभाषत ॥ (३।२)

चलाश्च वाताः संवान्ति रूक्षाः परुषनिःस्वनाः । (४।१)

भस्मवर्णप्रकाशेन तमसा संवृतं नभः ॥ (४।२)

रूक्षवर्णाश्च जलदा दृश्यन्ते ऽद्भुतदर्शनाः । (५।१)

निःसरन्ति च कोशेभ्यः शस्त्राणि विविधानि च ॥ (५।२)

शिवाश्च विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणाः । (६।१)

हयाश्चाश्रूणि मुञ्चन्ति ध्वजाः कम्पन्त्यकम्पिताः ॥ (६।२)

यादृशान्यत्र रूपाणि संदृश्यन्ते बहून्यपि । (७।१)

यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु स्याद् युद्धं समुपस्थितम् ॥ (७।२)

रक्षध्वम् अपि चात्मानं व्यूहध्वं वाहिनीम् अपि । (८।१)

वैशसं च प्रतीक्षध्वं रक्षध्वं चापि गोधनम् ॥ (८।२)

एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतां वरः । (९।१)

आगतः क्लीबवेषेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ (९।२)

स एष पार्थो विक्रान्तः सव्यसाची परंतपः । (१०।१)

नायुद्धेन निवर्तेत सर्वैर् अपि मरुद्गणैः ॥ (१०।२)

क्लेशितश्च वने शूरो वासवेन च शिक्षितः । (११।१)

अमर्षवशम् आपन्नो योत्स्यते नात्र संशयः ॥ (११।२)

नेहास्य प्रतियोद्धारम् अहं पश्यामि कौरवाः । (१२।१)

महादेवो ऽपि पार्थेन श्रूयते युधि तोषितः ॥ (१२।२)

कर्ण उवाच । (१३।१)

सदा भवान् फल्गुनस्य गुणैर् अस्मान् विकत्थसे । (१३।२)

न चार्जुनः कला पूर्णा मम दुर्योधनस्य वा ॥ (१३।३)

दुर्योधन उवाच । (१४।१)

यद्येष पार्थो राधेय कृतं कार्यं भवेन्मम । (१४।२)

ज्ञाताः पुनश्चरिष्यन्ति द्वादशान्यान् हि वत्सरान् ॥ (१४।३)

अथैष कश्चिद् एवान्यः क्लीबवेषेण मानवः । (१५।१)

शरैर् एनं सुनिशितैः पातयिष्यामि भूतले ॥ (१५।२)

वैशंपायन उवाच । (१६।१)

तस्मिन् ब्रुवति तद् वाक्यं धार्तराष्ट्रे परंतपे । (१६।२)

भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः पौरुषं तद् अपूजयन् ॥ (१६।३)