MBh, 12, 57
Select a line for its word-by-word analysis.
नित्योद्युक्तेन वै राज्ञा भवितव्यं युधिष्ठिर । (१।२)
nityodyuktena vai rājñā bhavitavyaṃ yudhiṣṭhira |
राजानं चाविरोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम् ॥ (३।२)
rājānaṃ cāviroddhāraṃ brāhmaṇaṃ cāpravāsinam ||
तद् एतन्नरशार्दूल हृदि त्वं कर्तुम् अर्हसि । (४।१)
tad etannaraśārdūla hṛdi tvaṃ kartum arhasi |
संधेयान् अपि संधत्स्व विरोध्यांश्च विरोधय ॥ (४।२)
saṃdheyān api saṃdhatsva virodhyāṃśca virodhaya ||
सप्ताङ्गे यश्च ते राज्ये वैपरीत्यं समाचरेत् । (५।१)
saptāṅge yaśca te rājye vaiparītyaṃ samācaret |
गुरुर् वा यदि वा मित्रं प्रतिहन्तव्य एव सः ॥ (५।२)
gurur vā yadi vā mitraṃ pratihantavya eva saḥ ||
मरुत्तेन हि राज्ञायं गीतः श्लोकः पुरातनः । (६।१)
maruttena hi rājñāyaṃ gītaḥ ślokaḥ purātanaḥ |
असमञ्जाः सुतो ज्येष्ठस्त्यक्तः पौरहितैषिणा ॥ (८।२)
asamañjāḥ suto jyeṣṭhastyaktaḥ paurahitaiṣiṇā ||
असमञ्जाः सरय्वां प्राक् पौराणां बालकान्नृप । (९।१)
asamañjāḥ sarayvāṃ prāk paurāṇāṃ bālakānnṛpa |
न्यमज्जयद् अतः पित्रा निर्भर्त्स्य स विवासितः ॥ (९।२)
nyamajjayad ataḥ pitrā nirbhartsya sa vivāsitaḥ ||
मिथ्या विप्रान् उपचरन् संत्यक्तो दयितः सुतः ॥ (१०।२)
mithyā viprān upacaran saṃtyakto dayitaḥ sutaḥ ||
लोकरञ्जनम् एवात्र राज्ञां धर्मः सनातनः । (११।१)
lokarañjanam evātra rājñāṃ dharmaḥ sanātanaḥ |
सत्यस्य रक्षणं चैव व्यवहारस्य चार्जवम् ॥ (११।२)
satyasya rakṣaṇaṃ caiva vyavahārasya cārjavam ||
न हिंस्यात् परवित्तानि देयं काले च दापयेत् । (१२।१)
na hiṃsyāt paravittāni deyaṃ kāle ca dāpayet |
विक्रान्तः सत्यवाक् क्षान्तो नृपो न चलते पथः ॥ (१२।२)
vikrāntaḥ satyavāk kṣānto nṛpo na calate pathaḥ ||
गुप्तमन्त्रो जितक्रोधः शास्त्रार्थगतनिश्चयः । (१३।१)
guptamantro jitakrodhaḥ śāstrārthagataniścayaḥ |
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च सततं रतः ॥ (१३।२)
dharme cārthe ca kāme ca mokṣe ca satataṃ rataḥ ||
त्रय्या संवृतरन्ध्रश्च राजा भवितुम् अर्हति । (१४।१)
trayyā saṃvṛtarandhraśca rājā bhavitum arhati |
वृजिनस्य नरेन्द्राणां नान्यत् संवरणात् परम् ॥ (१४।२)
vṛjinasya narendrāṇāṃ nānyat saṃvaraṇāt param ||
चातुर्वर्ण्यस्य धर्माश्च रक्षितव्या महीक्षिता । (१५।१)
cāturvarṇyasya dharmāśca rakṣitavyā mahīkṣitā |
धर्मसंकररक्षा हि राज्ञां धर्मः सनातनः ॥ (१५।२)
dharmasaṃkararakṣā hi rājñāṃ dharmaḥ sanātanaḥ ||
न विश्वसेच्च नृपतिर् न चात्यर्थं न विश्वसेत् । (१६।१)
na viśvasecca nṛpatir na cātyarthaṃ na viśvaset |
षाड्गुण्यगुणदोषांश्च नित्यं बुद्ध्यावलोकयेत् ॥ (१६।२)
ṣāḍguṇyaguṇadoṣāṃśca nityaṃ buddhyāvalokayet ||
द्विट्छिद्रदर्शी नृपतिर् नित्यम् एव प्रशस्यते । (१७।१)
dviṭchidradarśī nṛpatir nityam eva praśasyate |
त्रिवर्गविदितार्थश्च युक्तचारोपधिश्च यः ॥ (१७।२)
trivargaviditārthaśca yuktacāropadhiśca yaḥ ||
वेत्ता च दशवर्गस्य स्थानवृद्धिक्षयात्मनः ॥ (१८।२)
vettā ca daśavargasya sthānavṛddhikṣayātmanaḥ ||
अभृतानां भवेद् भर्ता भृतानां चान्ववेक्षकः । (१९।१)
abhṛtānāṃ bhaved bhartā bhṛtānāṃ cānvavekṣakaḥ |
नृपतिः सुमुखश्च स्यात् स्मितपूर्वाभिभाषिता ॥ (१९।२)
nṛpatiḥ sumukhaśca syāt smitapūrvābhibhāṣitā ||
उपासिता च वृद्धानां जिततन्द्रीर् अलोलुपः । (२०।१)
upāsitā ca vṛddhānāṃ jitatandrīr alolupaḥ |
सतां वृत्ते स्थितमतिः सन्तो ह्याचारदर्शिनः ॥ (२०।२)
satāṃ vṛtte sthitamatiḥ santo hyācāradarśinaḥ ||
असद्भ्यस्तु समादद्यात् सद्भ्यः संप्रतिपादयेत् ॥ (२१।२)
asadbhyastu samādadyāt sadbhyaḥ saṃpratipādayet ||
स्वयं प्रहर्तादाता च वश्यात्मा वश्यसाधनः । (२२।१)
svayaṃ prahartādātā ca vaśyātmā vaśyasādhanaḥ |
काले दाता च भोक्ता च शुद्धाचारस्तथैव च ॥ (२२।२)
kāle dātā ca bhoktā ca śuddhācārastathaiva ca ||
शूरान् भक्तान् असंहार्यान् कुले जातान् अरोगिणः । (२३।१)
śūrān bhaktān asaṃhāryān kule jātān arogiṇaḥ |
शिष्टाञ् शिष्टाभिसंबन्धान्मानिनो नावमानिनः ॥ (२३।२)
śiṣṭāñ śiṣṭābhisaṃbandhānmānino nāvamāninaḥ ||
धर्मेषु निरतान् साधून् अचलान् अचलान् इव ॥ (२४।२)
dharmeṣu niratān sādhūn acalān acalān iva ||
सहायान् सततं कुर्याद् राजा भूतिपुरस्कृतः । (२५।१)
sahāyān satataṃ kuryād rājā bhūtipuraskṛtaḥ |
तैस्तुल्यश्च भवेद् भोगैश्छत्रमात्राज्ञयाधिकः ॥ (२५।२)
taistulyaśca bhaved bhogaiśchatramātrājñayādhikaḥ ||
प्रत्यक्षा च परोक्षा च वृत्तिश्चास्य भवेत् सदा । (२६।१)
pratyakṣā ca parokṣā ca vṛttiścāsya bhavet sadā |
एवं कृत्वा नरेन्द्रो हि न खेदम् इह विन्दति ॥ (२६।२)
evaṃ kṛtvā narendro hi na khedam iha vindati ||
सर्वातिशङ्की नृपतिर् यश्च सर्वहरो भवेत् । (२७।१)
sarvātiśaṅkī nṛpatir yaśca sarvaharo bhavet |
स क्षिप्रम् अनृजुर् लुब्धः स्वजनेनैव बाध्यते ॥ (२७।२)
sa kṣipram anṛjur lubdhaḥ svajanenaiva bādhyate ||
न पतत्यरिभिर् ग्रस्तः पतितश्चावतिष्ठते ॥ (२८।२)
na patatyaribhir grastaḥ patitaścāvatiṣṭhate ||
अक्रोधनो ऽथाव्यसनी मृदुदण्डो जितेन्द्रियः । (२९।१)
akrodhano 'thāvyasanī mṛdudaṇḍo jitendriyaḥ |
राजा भवति भूतानां विश्वास्यो हिमवान् इव ॥ (२९।२)
rājā bhavati bhūtānāṃ viśvāsyo himavān iva ||
प्राज्ञो न्यायगुणोपेतः पररन्ध्रेषु तत्परः । (३०।१)
prājño nyāyaguṇopetaḥ pararandhreṣu tatparaḥ |
क्षिप्रकारी जितक्रोधः सुप्रसादो महामनाः । (३१।१)
kṣiprakārī jitakrodhaḥ suprasādo mahāmanāḥ |
अरोगप्रकृतिर् युक्तः क्रियावान् अविकत्थनः ॥ (३१।२)
arogaprakṛtir yuktaḥ kriyāvān avikatthanaḥ ||
यस्य राज्ञः प्रदृश्यन्ते स राजा राजसत्तमः ॥ (३२।२)
yasya rājñaḥ pradṛśyante sa rājā rājasattamaḥ ||
सतां धर्मानुगस्त्यागी स राजा राज्यम् अर्हति ॥ (३८।२)
satāṃ dharmānugastyāgī sa rājā rājyam arhati ||
यस्य चारश्च मन्त्रश्च नित्यं चैव कृताकृते । (३९।१)
yasya cāraśca mantraśca nityaṃ caiva kṛtākṛte |
न ज्ञायते हि रिपुभिः स राजा राज्यम् अर्हति ॥ (३९।२)
na jñāyate hi ripubhiḥ sa rājā rājyam arhati ||
श्लोकश्चायं पुरा गीतो भार्गवेण महात्मना । (४०।१)
ślokaścāyaṃ purā gīto bhārgaveṇa mahātmanā |
राजानं प्रथमं विन्देत् ततो भार्यां ततो धनम् । (४१।१)
rājānaṃ prathamaṃ vindet tato bhāryāṃ tato dhanam |
राजन्यसति लोकस्य कुतो भार्या कुतो धनम् ॥ (४१।२)
rājanyasati lokasya kuto bhāryā kuto dhanam ||
तद् राजन् राजसिंहानां नान्यो धर्मः सनातनः । (४२।१)
tad rājan rājasiṃhānāṃ nānyo dharmaḥ sanātanaḥ |
ऋते रक्षां सुविस्पष्टां रक्षा लोकस्य धारणम् ॥ (४२।२)
ṛte rakṣāṃ suvispaṣṭāṃ rakṣā lokasya dhāraṇam ||
षड् एतान् पुरुषो जह्याद् भिन्नां नावम् इवार्णवे । (४४।१)
ṣaḍ etān puruṣo jahyād bhinnāṃ nāvam ivārṇave |
अप्रवक्तारम् आचार्यम् अनधीयानम् ऋत्विजम् ॥ (४४।२)
apravaktāram ācāryam anadhīyānam ṛtvijam ||
अरक्षितारं राजानं भार्यां चाप्रियवादिनीम् । (४५।१)
arakṣitāraṃ rājānaṃ bhāryāṃ cāpriyavādinīm |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.