वैशंपायन उवाच । (१।१)

इत्युक्ते नृपतौ तस्मिन् व्यासेनाद्भुतकर्मणा । (१।२)

वासुदेवो महातेजास्ततो वचनम् आददे ॥ (१।३)

तं नृपं दीनमनसं निहतज्ञातिबान्धवम् । (२।१)

उपप्लुतम् इवादित्यं सधूमम् इव पावकम् ॥ (२।२)

निर्विण्णमनसं पार्थं ज्ञात्वा वृष्णिकुलोद्वहः । (३।१)

आश्वासयन् धर्मसुतं प्रवक्तुम् उपचक्रमे ॥ (३।२)

वासुदेव उवाच । (४।१)

सर्वं जिह्मं मृत्युपदम् आर्जवं ब्रह्मणः पदम् । (४।२)

एतावाञ् ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति ॥ (४।३)

नैव ते निष्ठितं कर्म नैव ते शत्रवो जिताः । (५।१)

कथं शत्रुं शरीरस्थम् आत्मानं नावबुध्यसे ॥ (५।२)

अत्र ते वर्तयिष्यामि यथाधर्मं यथाश्रुतम् । (६।१)

इन्द्रस्य सह वृत्रेण यथा युद्धम् अवर्तत ॥ (६।२)

वृत्रेण पृथिवी व्याप्ता पुरा किल नराधिप । (७।१)

दृष्ट्वा स पृथिवीं व्याप्तां गन्धस्य विषये हृते । (७।२)

धराहरणदुर्गन्धो विषयः समपद्यत ॥ (७।३)

शतक्रतुश्चुकोपाथ गन्धस्य विषये हृते । (८।१)

वृत्रस्य स ततः क्रुद्धो वज्रं घोरम् अवासृजत् ॥ (८।२)

स वध्यमानो वज्रेण पृथिव्यां भूरितेजसा । (९।१)

विवेश सहसैवापो जग्राह विषयं ततः ॥ (९।२)

व्याप्तास्वथाप्सु वृत्रेण रसे च विषये हृते । (१०।१)

शतक्रतुर् अभिक्रुद्धस्तासु वज्रम् अवासृजत् ॥ (१०।२)

स वध्यमानो वज्रेण सलिले भूरितेजसा । (११।१)

विवेश सहसा ज्योतिर् जग्राह विषयं ततः ॥ (११।२)

व्याप्ते ज्योतिषि वृत्रेण रूपे ऽथ विषये हृते । (१२।१)

शतक्रतुर् अभिक्रुद्धस्तत्र वज्रम् अवासृजत् ॥ (१२।२)

स वध्यमानो वज्रेण सुभृशं भूरितेजसा । (१३।१)

विवेश सहसा वायुं जग्राह विषयं ततः ॥ (१३।२)

व्याप्ते वायौ तु वृत्रेण स्पर्शे ऽथ विषये हृते । (१४।१)

शतक्रतुर् अभिक्रुद्धस्तत्र वज्रम् अवासृजत् ॥ (१४।२)

स वध्यमानो वज्रेण तस्मिन्न् अमिततेजसा । (१५।१)

आकाशम् अभिदुद्राव जग्राह विषयं ततः ॥ (१५।२)

आकाशे वृत्रभूते च शब्दे च विषये हृते । (१६।१)

शतक्रतुर् अभिक्रुद्धस्तत्र वज्रम् अवासृजत् ॥ (१६।२)

स वध्यमानो वज्रेण तस्मिन्न् अमिततेजसा । (१७।१)

विवेश सहसा शक्रं जग्राह विषयं ततः ॥ (१७।२)

तस्य वृत्रगृहीतस्य मोहः समभवन्महान् । (१८।१)

रथंतरेण तं तात वसिष्ठः प्रत्यबोधयत् ॥ (१८।२)

ततो वृत्रं शरीरस्थं जघान भरतर्षभ । (१९।१)

शतक्रतुर् अदृश्येन वज्रेणेतीह नः श्रुतम् ॥ (१९।२)

इदं धर्मरहस्यं च शक्रेणोक्तं महर्षिषु । (२०।१)

ऋषिभिश्च मम प्रोक्तं तन्निबोध नराधिप ॥ (२०।२)