पराशर उवाच । (१।१)

कः कस्य चोपकुरुते कश्च कस्मै प्रयच्छति । (१।२)

प्राणी करोत्ययं कर्म सर्वम् आत्मार्थम् आत्मना ॥ (१।३)

गौरवेण परित्यक्तं निःस्नेहं परिवर्जयेत् । (२।१)

सोदर्यं भ्रातरम् अपि किम् उतान्यं पृथग्जनम् ॥ (२।२)

विशिष्टस्य विशिष्टाच्च तुल्यौ दानप्रतिग्रहौ । (३।१)

तयोः पुण्यतरं दानं तद् द्विजस्य प्रयच्छतः ॥ (३।२)

न्यायागतं धनं वर्णैर् न्यायेनैव विवर्धितम् । (४।१)

संरक्ष्यं यत्नम् आस्थाय धर्मार्थम् इति निश्चयः ॥ (४।२)

न धर्मार्थी नृशंसेन कर्मणा धनम् अर्जयेत् । (५।१)

शक्तितः सर्वकार्याणि कुर्यान्नर्द्धिम् अनुस्मरेत् ॥ (५।२)

अपो हि प्रयतः शीतास्तापिता ज्वलनेन वा । (६।१)

शक्तितो ऽतिथये दत्त्वा क्षुधार्तायाश्नुते फलम् ॥ (६।२)

रन्तिदेवेन लोकेष्टा सिद्धिः प्राप्ता महात्मना । (७।१)

फलपत्रैर् अथो मूलैर् मुनीन् अर्चितवान् असौ ॥ (७।२)

तैर् एव फलपत्रैश्च स माठरम् अतोषयत् । (८।१)

तस्माल् लेभे परं स्थानं शैब्यो ऽपि पृथिवीपतिः ॥ (८।२)

देवतातिथिभृत्येभ्यः पितृभ्यो ऽथात्मनस्तथा । (९।१)

ऋणवाञ् जायते मर्त्यस्तस्माद् अनृणतां व्रजेत् ॥ (९।२)

स्वाध्यायेन महर्षिभ्यो देवेभ्यो यज्ञकर्मणा । (१०।१)

पितृभ्यः श्राद्धदानेन नृणाम् अभ्यर्चनेन च ॥ (१०।२)

वाचः शेषावहार्येण पालनेनात्मनो ऽपि च । (११।१)

यथावद् भृत्यवर्गस्य चिकीर्षेद् धर्मम् आदितः ॥ (११।२)

प्रयत्नेन च संसिद्धा धनैर् अपि विवर्जिताः । (१२।१)

सम्यग्घुत्वा हुतवहं मुनयः सिद्धिम् आगताः ॥ (१२।२)

विश्वामित्रस्य पुत्रत्वम् ऋचीकतनयो ऽगमत् । (१३।१)

ऋग्भिः स्तुत्वा महाभागो देवान् वै यज्ञभागिनः ॥ (१३।२)

गतः शुक्रत्वम् उशना देवदेवप्रसादनात् । (१४।१)

देवीं स्तुत्वा तु गगने मोदते तेजसा वृतः ॥ (१४।२)

असितो देवलश्चैव तथा नारदपर्वतौ । (१५।१)

कक्षीवाञ् जामदग्न्यश्च रामस्ताण्ड्यस्तथांशुमान् ॥ (१५।२)

वसिष्ठो जमदग्निश्च विश्वामित्रो ऽत्रिर् एव च । (१६।१)

भरद्वाजो हरिश्मश्रुः कुण्डधारः श्रुतश्रवाः ॥ (१६।२)

एते महर्षयः स्तुत्वा विष्णुम् ऋग्भिः समाहिताः । (१७।१)

लेभिरे तपसा सिद्धिं प्रसादात् तस्य धीमतः ॥ (१७।२)

अनर्हाश्चार्हतां प्राप्ताः सन्तः स्तुत्वा तम् एव ह । (१८।१)

न तु वृद्धिम् इहान्विच्छेत् कर्म कृत्वा जुगुप्सितम् ॥ (१८।२)

ये ऽर्था धर्मेण ते सत्या ये ऽधर्मेण धिग् अस्तु तान् । (१९।१)

धर्मं वै शाश्वतं लोके न जह्याद् धनकाङ्क्षया ॥ (१९।२)

आहिताग्निर् हि धर्मात्मा यः स पुण्यकृद् उत्तमः । (२०।१)

वेदा हि सर्वे राजेन्द्र स्थितास्त्रिष्वग्निषु प्रभो ॥ (२०।२)

स चाप्यग्न्याहितो विप्रः क्रिया यस्य न हीयते । (२१।१)

श्रेयो ह्यनाहिताग्नित्वम् अग्निहोत्रं न निष्क्रियम् ॥ (२१।२)

अग्निर् आत्मा च माता च पिता जनयिता तथा । (२२।१)

गुरुश्च नरशार्दूल परिचर्या यथातथम् ॥ (२२।२)

मानं त्यक्त्वा यो नरो वृद्धसेवी विद्वान् क्लीबः पश्यति प्रीतियोगात् । (२३।१)

दाक्ष्येणाहीनो धर्मयुक्तो नदान्तो लोके ऽस्मिन् वै पूज्यते सद्भिर् आर्यः ॥ (२३।२)