वैशंपायन उवाच । (१।१)

एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा । (१।२)

विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धम् अनुत्तमम् ॥ (१।३)

तथैव वासुदेवो ऽपि स्वस्रीयस्य महात्मनः । (२।१)

दयितस्य पितुर् नित्यम् अकरोद् और्ध्वदेहिकम् ॥ (२।२)

षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महाभुजः । (३।१)

विधिवद् भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ (३।२)

आच्छाद्य च महाबाहुर् धनतृष्णाम् अपानुदत् । (४।१)

ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तद् अभूद् रोमहर्षणम् ॥ (४।२)

सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनं तथा । (५।१)

दीयमानं तदा विप्राः प्रभूतम् इति चाब्रुवन् ॥ (५।२)

वासुदेवो ऽथ दाशार्हो बलदेवः ससात्यकिः । (६।१)

अभिमन्योस्तदा श्राद्धम् अकुर्वन् सत्यकस्तदा । (६।२)

अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ (६।३)

तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसाह्वये । (७।१)

नोपगच्छन्ति वै शान्तिम् अभिमन्युविनाकृताः ॥ (७।२)

सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा । (८।१)

नाभुङ्क्त पतिशोकार्ता तद् अभूत् करुणं महत् । (८।२)

कुक्षिस्थ एव तस्यास्तु स गर्भः सम्प्रलीयत ॥ (८।३)

आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा । (९।१)

आगम्य चाब्रवीद् धीमान् पृथां पृथुललोचनाम् । (९।२)

उत्तरां च महातेजाः शोकः संत्यज्यताम् अयम् ॥ (९।३)

जनिष्यति महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि । (१०।१)

प्रभावाद् वासुदेवस्य मम व्याहरणाद् अपि । (१०।२)

पाण्डवानाम् अयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ (१०।३)

धनंजयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य पश्यतः । (११।१)

व्यासो वाक्यम् उवाचेदं हर्षयन्न् इव भारत ॥ (११।२)

पौत्रस्तव महाबाहो जनिष्यति महामनाः । (१२।१)

पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति चैव ह ॥ (१२।२)

तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वम् अरिकर्शन । (१३।१)

विचार्यम् अत्र न हि ते सत्यम् एतद् भविष्यति ॥ (१३।२)

यच्चापि वृष्णिवीरेण कृष्णेन कुरुनन्दन । (१४।१)

पुरोक्तं तत् तथा भावि मा ते ऽत्रास्तु विचारणा ॥ (१४।२)

विबुधानां गतो लोकान् अक्षयान् आत्मनिर्जितान् । (१५।१)

न स शोच्यस्त्वया तात न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ (१५।२)

एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनंजयः । (१६।१)

त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपो ऽभवत् तदा ॥ (१६।२)

पितापि तव धर्मज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते । (१७।१)

अवर्धत यथाकालं शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ (१७।२)

ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् । (१८।१)

अश्वमेधं प्रति तदा ततः सो ऽन्तर्हितो ऽभवत् ॥ (१८।२)

धर्मराजो ऽपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद् वचः । (१९।१)

वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ (१९।२)