ब्राह्मण उवाच । (१।१)

विवस्वतो गच्छति पर्ययेण वोढुं भवांस्तं रथम् एकचक्रम् । (१।२)

आश्चर्यभूतं यदि तत्र किंचिद् दृष्टं त्वया शंसितुम् अर्हसि त्वम् ॥ (१।३)

नाग उवाच । (२।१)

यस्य रश्मिसहस्रेषु शाखास्विव विहंगमाः । (२।२)

वसन्त्याश्रित्य मुनयः संसिद्धा दैवतैः सह ॥ (२।३)

यतो वायुर् विनिःसृत्य सूर्यरश्म्याश्रितो महान् । (३।१)

विजृम्भत्यम्बरे विप्र किम् आश्चर्यतरं ततः ॥ (३।२)

शुक्रो नामासितः पादो यस्य वारिधरो ऽम्बरे । (४।१)

तोयं सृजति वर्षासु किम् आश्चर्यम् अतः परम् ॥ (४।२)

यो ऽष्टमासांस्तु शुचिना किरणेनोज्झितं पयः । (५।१)

पर्यादत्ते पुनः काले किम् आश्चर्यम् अतः परम् ॥ (५।२)

यस्य तेजोविशेषेषु नित्यम् आत्मा प्रतिष्ठितः । (६।१)

यतो बीजं मही चेयं धार्यते सचराचरम् ॥ (६।२)

यत्र देवो महाबाहुः शाश्वतः परमो ऽक्षरः । (७।१)

अनादिनिधनो विप्र किम् आश्चर्यम् अतः परम् ॥ (७।२)

आश्चर्याणाम् इवाश्चर्यम् इदम् एकं तु मे शृणु । (८।१)

विमले यन्मया दृष्टम् अम्बरे सूर्यसंश्रयात् ॥ (८।२)

पुरा मध्याह्नसमये लोकांस्तपति भास्करे । (९।१)

प्रत्यादित्यप्रतीकाशः सर्वतः प्रत्यदृश्यत ॥ (९।२)

स लोकांस्तेजसा सर्वान् स्वभासा निर्विभासयन् । (१०।१)

आदित्याभिमुखो ऽभ्येति गगनं पाटयन्न् इव ॥ (१०।२)

हुताहुतिर् इव ज्योतिर् व्याप्य तेजोमरीचिभिः । (११।१)

अनिर्देश्येन रूपेण द्वितीय इव भास्करः ॥ (११।२)

तस्याभिगमनप्राप्तौ हस्तो दत्तो विवस्वता । (१२।१)

तेनापि दक्षिणो हस्तो दत्तः प्रत्यर्चनार्थिना ॥ (१२।२)

ततो भित्त्वैव गगनं प्रविष्टो रविमण्डलम् । (१३।१)

एकीभूतं च तत् तेजः क्षणेनादित्यतां गतम् ॥ (१३।२)

तत्र नः संशयो जातस्तयोस्तेजःसमागमे । (१४।१)

अनयोः को भवेत् सूर्यो रथस्थो यो ऽयम् आगतः ॥ (१४।२)

ते वयं जातसंदेहाः पर्यपृच्छामहे रविम् । (१५।१)

क एष दिवम् आक्रम्य गतः सूर्य इवापरः ॥ (१५।२)