युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

इदं मे तत्त्वतो राजन् वक्तुम् अर्हसि भारत । (१।२)

अहिंसयित्वा केनेह ब्रह्महत्या विधीयते ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

व्यासम् आमन्त्र्य राजेन्द्र पुरा यत् पृष्टवान् अहम् । (२।२)

तत् ते ऽहं सम्प्रवक्ष्यामि तद् इहैकमनाः शृणु ॥ (२।३)

चतुर्थस्त्वं वसिष्ठस्य तत्त्वम् आख्याहि मे मुने । (३।१)

अहिंसयित्वा केनेह ब्रह्महत्या विधीयते ॥ (३।२)

इति पृष्टो महाराज पराशरशरीरजः । (४।१)

अब्रवीन्निपुणो धर्मे निःसंशयम् अनुत्तमम् ॥ (४।२)

ब्राह्मणं स्वयम् आहूय भिक्षार्थे कृशवृत्तिनम् । (५।१)

ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात् तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (५।२)

मध्यस्थस्येह विप्रस्य यो ऽनूचानस्य भारत । (६।१)

वृत्तिं हरति दुर्बुद्धिस्तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (६।२)

गोकुलस्य तृषार्तस्य जलार्थे वसुधाधिप । (७।१)

उत्पादयति यो विघ्नं तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (७।२)

यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक् शास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् । (८।१)

दूषयत्य् अनभिज्ञाय तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (८।२)

आत्मजां रूपसम्पन्नां महतीं सदृशे वरे । (९।१)

न प्रयच्छति यः कन्यां तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (९।२)

अधर्मनिरतो मूढो मिथ्या यो वै द्विजातिषु । (१०।१)

दद्यान्मर्मातिगं शोकं तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (१०।२)

चक्षुषा विप्रहीनस्य पङ्गुलस्य जडस्य वा । (११।१)

हरेत यो वै सर्वस्वं तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (११।२)

आश्रमे वा वने वा यो ग्रामे वा यदि वा पुरे । (१२।१)

अग्निं समुत्सृजेन्मोहात् तं विद्याद् ब्रह्मघातिनम् ॥ (१२।२)