MBh, 12, 339
Select a line for its word-by-word analysis.
शृणु पुत्र यथा ह्येष पुरुषः शाश्वतो ऽव्ययः । (१।२)
śṛṇu putra yathā hyeṣa puruṣaḥ śāśvato 'vyayaḥ |
न स शक्यस्त्वया द्रष्टुं मयान्यैर् वापि सत्तम । (२।१)
na sa śakyastvayā draṣṭuṃ mayānyair vāpi sattama |
सगुणो निर्गुणो विश्वो ज्ञानदृश्यो ह्यसौ स्मृतः ॥ (२।२)
saguṇo nirguṇo viśvo jñānadṛśyo hyasau smṛtaḥ ||
सर्वेषां साक्षिभूतो ऽसौ न ग्राह्यः केनचित् क्वचित् ॥ (४।२)
sarveṣāṃ sākṣibhūto 'sau na grāhyaḥ kenacit kvacit ||
तानि वेत्ति स योगात्मा ततः क्षेत्रज्ञ उच्यते ॥ (६।२)
tāni vetti sa yogātmā tataḥ kṣetrajña ucyate ||
चिन्तयामि गतिं चास्य न गतिं वेद्मि चोत्तमाम् । (८।१)
cintayāmi gatiṃ cāsya na gatiṃ vedmi cottamām |
यथाज्ञानं तु वक्ष्यामि पुरुषं तं सनातनम् ॥ (८।२)
yathājñānaṃ tu vakṣyāmi puruṣaṃ taṃ sanātanam ||
तस्यैकत्वं महत्त्वं हि स चैकः पुरुषः स्मृतः । (९।१)
tasyaikatvaṃ mahattvaṃ hi sa caikaḥ puruṣaḥ smṛtaḥ |
एको हुताशो बहुधा समिध्यते एकः सूर्यस्तपसां योनिर् एका । (१०।१)
eko hutāśo bahudhā samidhyate ekaḥ sūryastapasāṃ yonir ekā |
एको वायुर् बहुधा वाति लोके महोदधिश्चाम्भसां योनिर् एकः । (१०।२)
eko vāyur bahudhā vāti loke mahodadhiścāmbhasāṃ yonir ekaḥ |
पुरुषश्चैको निर्गुणो विश्वरूपस् तं निर्गुणं पुरुषं चाविशन्ति ॥ (१०।३)
puruṣaścaiko nirguṇo viśvarūpas taṃ nirguṇaṃ puruṣaṃ cāviśanti ||
हित्वा गुणमयं सर्वं कर्म हित्वा शुभाशुभम् । (११।१)
hitvā guṇamayaṃ sarvaṃ karma hitvā śubhāśubham |
उभे सत्यानृते त्यक्त्वा एवं भवति निर्गुणः ॥ (११।२)
ubhe satyānṛte tyaktvā evaṃ bhavati nirguṇaḥ ||
अचिन्त्यं चापि तं ज्ञात्वा भावसूक्ष्मं चतुष्टयम् । (१२।१)
acintyaṃ cāpi taṃ jñātvā bhāvasūkṣmaṃ catuṣṭayam |
विचरेद् यो यतिर् यत्तः स गच्छेत् पुरुषं प्रभुम् ॥ (१२।२)
vicared yo yatir yattaḥ sa gacchet puruṣaṃ prabhum ||
एवं हि परमात्मानं केचिद् इच्छन्ति पण्डिताः । (१३।१)
evaṃ hi paramātmānaṃ kecid icchanti paṇḍitāḥ |
एकात्मानं तथात्मानम् अपरे ऽध्यात्मचिन्तकाः ॥ (१३।२)
ekātmānaṃ tathātmānam apare 'dhyātmacintakāḥ ||
तत्र यः परमात्मा हि स नित्यं निर्गुणः स्मृतः । (१४।१)
tatra yaḥ paramātmā hi sa nityaṃ nirguṇaḥ smṛtaḥ |
स हि नारायणो ज्ञेयः सर्वात्मा पुरुषो हि सः । (१४।२)
sa hi nārāyaṇo jñeyaḥ sarvātmā puruṣo hi saḥ |
न लिप्यते फलैश्चापि पद्मपत्रम् इवाम्भसा ॥ (१४।३)
na lipyate phalaiścāpi padmapatram ivāmbhasā ||
कर्मात्मा त्वपरो यो ऽसौ मोक्षबन्धैः स युज्यते । (१५।१)
karmātmā tvaparo yo 'sau mokṣabandhaiḥ sa yujyate |
एवं बहुविधः प्रोक्तः पुरुषस्ते यथाक्रमम् ॥ (१५।३)
evaṃ bahuvidhaḥ proktaḥ puruṣaste yathākramam ||
यत् तत् कृत्स्नं लोकतन्त्रस्य धाम वेद्यं परं बोधनीयं सबोद्धृ । (१६।१)
yat tat kṛtsnaṃ lokatantrasya dhāma vedyaṃ paraṃ bodhanīyaṃ saboddhṛ |
मन्ता मन्तव्यं प्राशिता प्राशितव्यं घ्राता घ्रेयं स्पर्शिता स्पर्शनीयम् ॥ (१६।२)
mantā mantavyaṃ prāśitā prāśitavyaṃ ghrātā ghreyaṃ sparśitā sparśanīyam ||
द्रष्टा द्रष्टव्यं श्राविता श्रावणीयं ज्ञाता ज्ञेयं सगुणं निर्गुणं च । (१७।१)
draṣṭā draṣṭavyaṃ śrāvitā śrāvaṇīyaṃ jñātā jñeyaṃ saguṇaṃ nirguṇaṃ ca |
यद् वै प्रोक्तं गुणसाम्यं प्रधानं नित्यं चैतच्छाश्वतं चाव्ययं च ॥ (१७।२)
yad vai proktaṃ guṇasāmyaṃ pradhānaṃ nityaṃ caitacchāśvataṃ cāvyayaṃ ca ||
यद् वै सूते धातुर् आद्यं निधानं तद् वै विप्राः प्रवदन्ते ऽनिरुद्धम् । (१८।१)
yad vai sūte dhātur ādyaṃ nidhānaṃ tad vai viprāḥ pravadante 'niruddham |
यद् वै लोके वैदिकं कर्म साधु आशीर्युक्तं तद्धि तस्योपभोज्यम् ॥ (१८।२)
yad vai loke vaidikaṃ karma sādhu āśīryuktaṃ taddhi tasyopabhojyam ||
देवाः सर्वे मुनयः साधु दान्तास् तं प्राग् यज्ञैर् यज्ञभागं यजन्ते । (१९।१)
devāḥ sarve munayaḥ sādhu dāntās taṃ prāg yajñair yajñabhāgaṃ yajante |
अहं ब्रह्मा आद्य ईशः प्रजानां तस्माज्जातस्त्वं च मत्तः प्रसूतः । (१९।२)
ahaṃ brahmā ādya īśaḥ prajānāṃ tasmājjātastvaṃ ca mattaḥ prasūtaḥ |
मत्तो जगज्जङ्गमं स्थावरं च सर्वे वेदाः सरहस्या हि पुत्र ॥ (१९।३)
matto jagajjaṅgamaṃ sthāvaraṃ ca sarve vedāḥ sarahasyā hi putra ||
चतुर्विभक्तः पुरुषः स क्रीडति यथेच्छति । (२०।१)
caturvibhaktaḥ puruṣaḥ sa krīḍati yathecchati |
एतत् ते कथितं पुत्र यथावद् अनुपृच्छतः । (२१।१)
etat te kathitaṃ putra yathāvad anupṛcchataḥ |
सांख्यज्ञाने तथा योगे यथावद् अनुवर्णितम् ॥ (२१।२)
sāṃkhyajñāne tathā yoge yathāvad anuvarṇitam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.