वैशंपायन उवाच । (१।१)

कुन्त्यास्तु वचनं श्रुत्वा भीष्मद्रोणौ महारथौ । (१।२)

दुर्योधनम् इदं वाक्यम् ऊचतुः शासनातिगम् ॥ (१।३)

श्रुतं ते पुरुषव्याघ्र कुन्त्याः कृष्णस्य संनिधौ । (२।१)

वाक्यम् अर्थवद् अव्यग्रम् उक्तं धर्म्यम् अनुत्तमम् ॥ (२।२)

तत् करिष्यन्ति कौन्तेया वासुदेवस्य संमतम् । (३।१)

न हि ते जातु शाम्येरन् ऋते राज्येन कौरव ॥ (३।२)

क्लेशिता हि त्वया पार्था धर्मपाशसितास्तदा । (४।१)

सभायां द्रौपदी चैव तैश्च तन्मर्षितं तव ॥ (४।२)

कृतास्त्रं ह्यर्जुनं प्राप्य भीमं च कृतनिश्रमम् । (५।१)

गाण्डीवं चेषुधी चैव रथं च ध्वजम् एव च । (५।२)

सहायं वासुदेवं च न क्षंस्यति युधिष्ठिरः ॥ (५।३)

प्रत्यक्षं ते महाबाहो यथा पार्थेन धीमता । (६।१)

विराटनगरे पूर्वं सर्वे स्म युधि निर्जिताः ॥ (६।२)

दानवान् घोरकर्माणो निवातकवचान् युधि । (७।१)

रौद्रम् अस्त्रं समाधाय दग्धवान् अस्त्रवह्निना ॥ (७।२)

कर्णप्रभृतयश्चेमे त्वं चापि कवची रथी । (८।१)

मोक्षिता घोषयात्रायां पर्याप्तं तन्निदर्शनम् ॥ (८।२)

प्रशाम्य भरतश्रेष्ठ भ्रातृभिः सह पाण्डवैः । (९।१)

रक्षेमां पृथिवीं सर्वां मृत्योर् दंष्ट्रान्तरं गताम् ॥ (९।२)

ज्येष्ठो भ्राता धर्मशीलो वत्सलः श्लक्ष्णवाक् शुचिः । (१०।१)

तं गच्छ पुरुषव्याघ्रं व्यपनीयेह किल्बिषम् ॥ (१०।२)

दृष्टश्चेत् त्वं पाण्डवेन व्यपनीतशरासनः । (११।१)

प्रसन्नभ्रुकुटिः श्रीमान् कृता शान्तिः कुलस्य नः ॥ (११।२)

तम् अभ्येत्य सहामात्यः परिष्वज्य नृपात्मजम् । (१२।१)

अभिवादय राजानं यथापूर्वम् अरिंदम ॥ (१२।२)

अभिवादयमानं त्वां पाणिभ्यां भीमपूर्वजः । (१३।१)

प्रतिगृह्णातु सौहार्दात् कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ (१३।२)

सिंहस्कन्धोरुबाहुस्त्वां वृत्तायतमहाभुजः । (१४।१)

परिष्वजतु बाहुभ्यां भीमः प्रहरतां वरः ॥ (१४।२)

सिंहग्रीवो गुडाकेशस्ततस्त्वां पुष्करेक्षणः । (१५।१)

अभिवादयतां पार्थः कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥ (१५।२)

आश्विनेयौ नरव्याघ्रौ रूपेणाप्रतिमौ भुवि । (१६।१)

तौ च त्वां गुरुवत् प्रेम्णा पूजया प्रत्युदीयताम् ॥ (१६।२)

मुञ्चन्त्वानन्दजाश्रूणि दाशार्हप्रमुखा नृपाः । (१७।१)

संगच्छ भ्रातृभिः सार्धं मानं संत्यज्य पार्थिव ॥ (१७।२)

प्रशाधि पृथिवीं कृत्स्नां ततस्तं भ्रातृभिः सह । (१८।१)

समालिङ्ग्य च हर्षेण नृपा यान्तु परस्परम् ॥ (१८।२)

अलं युद्धेन राजेन्द्र सुहृदां शृणु कारणम् । (१९।१)

ध्रुवं विनाशो युद्धे हि क्षत्रियाणां प्रदृश्यते ॥ (१९।२)

ज्योतींषि प्रतिकूलानि दारुणा मृगपक्षिणः । (२०।१)

उत्पाता विविधा वीर दृश्यन्ते क्षत्रनाशनाः ॥ (२०।२)

विशेषत इहास्माकं निमित्तानि विनाशने । (२१।१)

उल्काभिर् हि प्रदीप्ताभिर् वध्यते पृतना तव ॥ (२१।२)

वाहनान्यप्रहृष्टानि रुदन्तीव विशां पते । (२२।१)

गृध्रास्ते पर्युपासन्ते सैन्यानि च समन्ततः ॥ (२२।२)

नगरं न यथापूर्वं तथा राजनिवेशनम् । (२३।१)

शिवाश्चाशिवनिर्घोषा दीप्तां सेवन्ति वै दिशम् ॥ (२३।२)

कुरु वाक्यं पितुर् मातुर् अस्माकं च हितैषिणाम् । (२४।१)

त्वय्यायत्तो महाबाहो शमो व्यायाम एव च ॥ (२४।२)

न चेत् करिष्यसि वचः सुहृदाम् अरिकर्शन । (२५।१)

तप्स्यसे वाहिनीं दृष्ट्वा पार्थबाणप्रपीडिताम् ॥ (२५।२)

भीमस्य च महानादं नदतः शुष्मिणो रणे । (२६।१)

श्रुत्वा स्मर्तासि मे वाक्यं गाण्डीवस्य च निस्वनम् । (२६।२)

यद्येतद् अपसव्यं ते भविष्यति वचो मम ॥ (२६।३)