सूत उवाच । (१।१)

ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभात उदिते रवौ । (१।२)

कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ (१।३)

अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा । (२।१)

सागरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम् । (२।२)

जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुम् उच्चैःश्रवसम् अन्तिकात् ॥ (२।३)

ददृशाते तदा तत्र समुद्रं निधिम् अम्भसाम् । (३।१)

महान्तम् उदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् । (३।२)

तिमिङ्गिलझषाकीर्णं मकरैर् आवृतं तथा ॥ (३।३)

सत्त्वैश्च बहुसाहस्रैर् नानारूपैः समावृतम् । (४।१)

भीषणैर् विकृतैर् अन्यैर् घोरैर् जलचरैस्तथा । (४।२)

उग्रैर् नित्यम् अनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ (४।३)

आकरं सर्वरत्नानाम् आलयं वरुणस्य च । (५।१)

नागानाम् आलयं रम्यम् उत्तमं सरितां पतिम् ॥ (५।२)

पातालज्वलनावासम् असुराणां च बन्धनम् । (६।१)

भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिम् अर्णवम् ॥ (६।२)

शुभं दिव्यम् अमर्त्यानाम् अमृतस्याकरं परम् । (७।१)

अप्रमेयम् अचिन्त्यं च सुपुण्यजलम् अद्भुतम् ॥ (७।२)

घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिस्वनम् । (८।१)

गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ (८।२)

वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुत्थितम् । (९।१)

वीचीहस्तैः प्रचलितैर् नृत्यन्तम् इव सर्वशः ॥ (९।२)

चन्द्रवृद्धिक्षयवशाद् उद्वृत्तोर्मिदुरासदम् । (१०।१)

पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरम् अनुत्तमम् ॥ (१०।२)

गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा । (११।१)

वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ (११।२)

ब्रह्मर्षिणा च तपता वर्षाणां शतम् अत्रिणा । (१२।१)

अनासादितगाधं च पातालतलम् अव्ययम् ॥ (१२।२)

अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः । (१३।१)

युगादिकालशयनं विष्णोर् अमिततेजसः । (१३।२)

वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् । (१३।३)

डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ (१३।४)

वडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शुभम् । (१४।१)

अगाधपारं विस्तीर्णम् अप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ (१४।२)

महानदीभिर् बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः । (१५।१)

अभिसार्यमाणम् अनिशं ददृशाते महार्णवम् । (१५।२)

आपूर्यमाणम् अत्यर्थं नृत्यमानम् इवोर्मिभिः ॥ (१५।३)

गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः । (१६।१)

विस्तीर्णं ददृशतुर् अम्बरप्रकाशं ते ऽगाधं निधिम् उरुम् अम्भसाम् अनन्तम् ॥ (१६।२)

इत्येवं झषमकरोर्मिसंकुलं तं गम्भीरं विकसितम् अम्बरप्रकाशम् । (१७।१)

पातालज्वलनशिखाविदीपितं तं पश्यन्त्यौ द्रुतम् अभिपेततुस्तदानीम् । (१७।२)

सौतिर् उवाच । (१७।३)

ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम । (१७।४)

जग्मतुः परमप्रीते परं पारं महोदधेः । (१७।५)

कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा । (१७।६)

आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिम् अम्भसाम् । (१७।७)

वायुनातीव महता क्षोभ्यमाणं महास्वनम् । (१७।८)

तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैर् आवृतं तथा । (१७।९)

संयुतं बहुसाहस्रैः सत्त्वैर् नानाविधैर् अपि । (१७।१०)

घोरैर् घोरम् अनाधृष्यं गम्भीरम् अतिभैरवम् । (१७।११)

आकरं सर्वरत्नानाम् आलयं वरुणस्य च । (१७।१२)

नागानाम् आलयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम् । (१७।१३)

पातालज्वलनावासम् असुराणां तथालयम् । (१७।१४)

भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिम् अव्ययम् । (१७।१५)

शुभं दिव्यम् अमर्त्यानाम् अमृतस्याकरं परम् । (१७।१६)

अप्रमेयम् अचिन्त्यं च सुपुण्यजलसंमितम् । (१७।१७)

महानदीभिर् बह्वीभिस् तत्र तत्र सहस्रशः । (१७।१८)

आपूर्यमाणम् अत्यर्थं नृत्यन्तम् इव चोर्मिभिः ॥ (१७।१९)