उत्तर उवाच । (१।१)

अद्याहम् अनुगच्छेयं दृढधन्वा गवां पदम् । (१।२)

यदि मे सारथिः कश्चिद् भवेद् अश्वेषु कोविदः ॥ (१।३)

तम् एव नाधिगच्छामि यो मे यन्ता भवेन्नरः । (२।१)

पश्यध्वं सारथिं क्षिप्रं मम युक्तं प्रयास्यतः ॥ (२।२)

अष्टाविंशतिरात्रं वा मासं वा नूनम् अन्ततः । (३।१)

यत् तद् आसीन्महद् युद्धं तत्र मे सारथिर् हतः ॥ (३।२)

स लभेयं यदि त्वन्यं हययानविदं नरम् । (४।१)

त्वरावान् अद्य यात्वाहं समुच्छ्रितमहाध्वजम् ॥ (४।२)

विगाह्य तत् परानीकं गजवाजिरथाकुलम् । (५।१)

शस्त्रप्रतापनिर्वीर्यान् कुरूञ् जित्वानये पशून् ॥ (५।२)

दुर्योधनं शांतनवं कर्णं वैकर्तनं कृपम् । (६।१)

द्रोणं च सह पुत्रेण महेष्वासान् समागतान् ॥ (६।२)

वित्रासयित्वा संग्रामे दानवान् इव वज्रभृत् । (७।१)

अनेनैव मुहूर्तेन पुनः प्रत्यानये पशून् ॥ (७।२)

शून्यम् आसाद्य कुरवः प्रयान्त्यादाय गोधनम् । (८।१)

किं नु शक्यं मया कर्तुं यद् अहं तत्र नाभवम् ॥ (८।२)

पश्येयुर् अद्य मे वीर्यं कुरवस्ते समागताः । (९।१)

किं नु पार्थो ऽर्जुनः साक्षाद् अयम् अस्मान् प्रबाधते ॥ (९।२)

वैशंपायन उवाच । (१०।१)

तस्य तद् वचनं स्त्रीषु भाषतः स्म पुनः पुनः । (१०।२)

नामर्षयत पाञ्चाली बीभत्सोः परिकीर्तनम् ॥ (१०।३)

अथैनम् उपसंगम्य स्त्रीमध्यात् सा तपस्विनी । (११।१)

व्रीडमानेव शनकैर् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (११।२)

यो ऽसौ बृहद्वारणाभो युवा सुप्रियदर्शनः । (१२।१)

बृहन्नडेति विख्यातः पार्थस्यासीत् स सारथिः ॥ (१२।२)

धनुष्यनवरश्चासीत् तस्य शिष्यो महात्मनः । (१३।१)

दृष्टपूर्वो मया वीर चरन्त्या पाण्डवान् प्रति ॥ (१३।२)

यदा तत् पावको दावम् अदहत् खाण्डवं महत् । (१४।१)

अर्जुनस्य तदानेन संगृहीता हयोत्तमाः ॥ (१४।२)

तेन सारथिना पार्थः सर्वभूतानि सर्वशः । (१५।१)

अजयत् खाण्डवप्रस्थे न हि यन्तास्ति तादृशः ॥ (१५।२)

येयं कुमारी सुश्रोणी भगिनी ते यवीयसी । (१६।१)

अस्याः स वचनं वीर करिष्यति न संशयः ॥ (१६।२)

यदि वै सारथिः स स्यात् कुरून् सर्वान् असंशयम् । (१७।१)

जित्वा गाश्च समादाय ध्रुवम् आगमनं भवेत् ॥ (१७।२)

एवम् उक्तः स सैरन्ध्र्या भगिनीं प्रत्यभाषत । (१८।१)

गच्छ त्वम् अनवद्याङ्गि ताम् आनय बृहन्नडाम् ॥ (१८।२)

सा भ्रात्रा प्रेषिता शीघ्रम् अगच्छन् नर्तनागृहम् । (१९।१)

यत्रास्ते स महाबाहुश्छन्नः सत्रेण पाण्डवः ॥ (१९।२)