च्यवन उवाच । (१।१)

अवश्यं कथनीयं मे तवैतन्नरपुंगव । (१।२)

यदर्थं त्वाहम् उच्छेत्तुं सम्प्राप्तो मनुजाधिप ॥ (१।३)

भृगूणां क्षत्रिया याज्या नित्यम् एव जनाधिप । (२।१)

ते च भेदं गमिष्यन्ति दैवयुक्तेन हेतुना ॥ (२।२)

क्षत्रियाश्च भृगून् सर्वान् वधिष्यन्ति नराधिप । (३।१)

आ गर्भाद् अनुकृन्तन्तो दैवदण्डनिपीडिताः ॥ (३।२)

तत उत्पत्स्यते ऽस्माकं कुले गोत्रविवर्धनः । (४।१)

और्वो नाम महातेजा ज्वलनार्कसमद्युतिः ॥ (४।२)

स त्रैलोक्यविनाशाय कोपाग्निं जनयिष्यति । (५।१)

महीं सपर्वतवनां यः करिष्यति भस्मसात् ॥ (५।२)

कंचित् कालं तु तं वह्निं स एव शमयिष्यति । (६।१)

समुद्रे वडवावक्त्रे प्रक्षिप्य मुनिसत्तमः ॥ (६।२)

पुत्रं तस्य महाभागम् ऋचीकं भृगुनन्दनम् । (७।१)

साक्षात् कृत्स्नो धनुर्वेदः समुपस्थास्यते ऽनघ ॥ (७।२)

क्षत्रियाणाम् अभावाय दैवयुक्तेन हेतुना । (८।१)

स तु तं प्रतिगृह्यैव पुत्रे संक्रामयिष्यति ॥ (८।२)

जमदग्नौ महाभागे तपसा भावितात्मनि । (९।१)

स चापि भृगुशार्दूलस्तं वेदं धारयिष्यति ॥ (९।२)

कुलात् तु तव धर्मात्मन् कन्यां सो ऽधिगमिष्यति । (१०।१)

उद्भावनार्थं भवतो वंशस्य नृपसत्तम ॥ (१०।२)

गाधेर् दुहितरं प्राप्य पौत्रीं तव महातपाः । (११।१)

ब्राह्मणं क्षत्रधर्माणं रामम् उत्पादयिष्यति ॥ (११।२)

क्षत्रियं विप्रकर्माणं बृहस्पतिम् इवौजसा । (१२।१)

विश्वामित्रं तव कुले गाधेः पुत्रं सुधार्मिकम् । (१२।२)

तपसा महता युक्तं प्रदास्यति महाद्युते ॥ (१२।३)

स्त्रियौ तु कारणं तत्र परिवर्ते भविष्यतः । (१३।१)

पितामहनियोगाद् वै नान्यथैतद् भविष्यति ॥ (१३।२)

तृतीये पुरुषे तुभ्यं ब्राह्मणत्वम् उपैष्यति । (१४।१)

भविता त्वं च संबन्धी भृगूणां भावितात्मनाम् ॥ (१४।२)

भीष्म उवाच । (१५।१)

कुशिकस्तु मुनेर् वाक्यं च्यवनस्य महात्मनः । (१५।२)

श्रुत्वा हृष्टो ऽभवद् राजा वाक्यं चेदम् उवाच ह । (१५।३)

एवम् अस्त्विति धर्मात्मा तदा भरतसत्तम ॥ (१५।४)

च्यवनस्तु महातेजाः पुनर् एव नराधिपम् । (१६।१)

वरार्थं चोदयामास तम् उवाच स पार्थिवः ॥ (१६।२)

बाढम् एवं ग्रहीष्यामि कामं त्वत्तो महामुने । (१७।१)

ब्रह्मभूतं कुलं मे ऽस्तु धर्मे चास्य मनो भवेत् ॥ (१७।२)

एवम् उक्तस्तथेत्येवं प्रत्युक्त्वा च्यवनो मुनिः । (१८।१)

अभ्यनुज्ञाय नृपतिं तीर्थयात्रां ययौ तदा ॥ (१८।२)

एतत् ते कथितं सर्वम् अशेषेण मया नृप । (१९।१)

भृगूणां कुशिकानां च प्रति संबन्धकारणम् ॥ (१९।२)

यथोक्तं मुनिना चापि तथा तद् अभवन्नृप । (२०।१)

जन्म रामस्य च मुनेर् विश्वामित्रस्य चैव ह ॥ (२०।२)