धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

पाण्ड्ये हते किम् अकरोद् अर्जुनो युधि संजय । (१।२)

एकवीरेण कर्णेन द्रावितेषु परेषु च ॥ (१।३)

समाप्तविद्यो बलवान् युक्तो वीरश् च पाण्डवः । (२।१)

सर्वभूतेष्व् अनुज्ञातः शंकरेण महात्मना ॥ (२।२)

तस्मान् महद् भयं तीव्रम् अमित्रघ्नाद् धनंजयात् । (३।१)

स यत् तत्राकरोत् पार्थस् तन् ममाचक्ष्व संजय ॥ (३।२)

संजय उवाच । (४।१)

हते पाण्ड्ये ऽर्जुनं कृष्णस् त्वरन्न् आह वचो हितम् । (४।२)

पश्यातिमान्यं राजानम् अपयातांश् च पाण्डवान् ॥ (४।३)

अश्वत्थाम्नश् च संकल्पाद्धताः कर्णेन सृञ्जयाः । (५।१)

तथाश्वनरनागानां कृतं च कदनं महत् । (५।२)

इत्य् आचष्ट सुदुर्धर्षो वासुदेवः किरीटिने ॥ (५।३)

एतच्छ्रुत्वा च दृष्ट्वा च भ्रातुर् घोरं महद् भयम् । (६।१)

वाहयाश्वान् हृषीकेश क्षिप्रम् इत्य् आह पाण्डवः ॥ (६।२)

ततः प्रायाद्धृषीकेशो रथेनाप्रतियोधिना । (७।१)

दारुणश् च पुनस् तत्र प्रादुरासीत् समागमः ॥ (७।२)

ततः प्रववृते भूयः संग्रामो राजसत्तम । (८।१)

कर्णस्य पाण्डवानां च यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ (८।२)

धनूंषि बाणान् परिघान् असितोमरपट्टिशान् । (९।१)

मुसलानि भुशुण्डीश् च शक्तिऋष्टिपरश्वधान् ॥ (९।२)

गदाः प्रासान् असीन् कुन्तान् भिण्डिपालान् महाङ्कुशान् । (१०।१)

प्रगृह्य क्षिप्रम् आपेतुः परस्परजिगीषया ॥ (१०।२)

बाणज्यातलशब्देन द्यां दिशः प्रदिशो वियत् । (११।१)

पृथिवीं नेमिघोषेण नादयन्तो ऽभ्ययुः परान् ॥ (११।२)

तेन शब्देन महता संहृष्टाश् चक्रुर् आहवम् । (१२।१)

वीरा वीरैर् महाघोरं कलहान्तं तितीर्षवः ॥ (१२।२)

ज्यातलत्रधनुःशब्दाः कुञ्जराणां च बृंहितम् । (१३।१)

ताडितानां च पततां निनादः सुमहान् अभूत् ॥ (१३।२)

बाणशब्दांश् च विविधाञ् शूराणाम् अभिगर्जताम् । (१४।१)

श्रुत्वा शब्दं भृशं त्रेसुर् जघ्नुर् मम्लुश् च भारत ॥ (१४।२)

तेषां नानद्यतां चैव शस्त्रवृष्टिं च मुञ्चताम् । (१५।१)

बहून् आधिरथिः कर्णः प्रममाथ रणेषुभिः ॥ (१५।२)

पञ्च पाञ्चालवीराणां रथान् दश च पञ्च च । (१६।१)

साश्वसूतध्वजान् कर्णः शरैर् निन्ये यमक्षयम् ॥ (१६।२)

योधमुख्या महावीर्याः पाण्डूनां कर्णम् आहवे । (१७।१)

शीघ्रास्त्रा दिवम् आवृत्य परिवव्रुः समन्ततः ॥ (१७।२)

ततः कर्णो द्विषत्सेनां शरवर्षैर् विलोडयन् । (१८।१)

विजगाहे ऽण्डजापूर्णां पद्मिनीम् इव यूथपः ॥ (१८।२)

द्विषन्मध्यम् अवस्कन्द्य राधेयो धनुर् उत्तमम् । (१९।१)

विधुन्वानः शितैर् बाणैः शिरांस्य् उन्मथ्य पातयत् ॥ (१९।२)

चर्मवर्माणि संछिन्द्य निर्वापम् इव देहिनाम् । (२०।१)

विषेहुर् नास्य संपर्कं द्वितीयस्य पतत्रिणः ॥ (२०।२)

वर्मदेहासुमथनैर् धनुषः प्रच्युतैः शरैः । (२१।१)

मौर्व्या तलत्रैर् न्यवधीत् कशया वाजिनो यथा ॥ (२१।२)

पाण्डुसृञ्जयपाञ्चालाञ् शरगोचरम् आनयत् । (२२।१)

ममर्द कर्णस् तरसा सिंहो मृगगणान् इव ॥ (२२।२)

ततः पाञ्चालपुत्राश् च द्रौपदेयाश् च मारिष । (२३।१)

यमौ च युयुधानश् च सहिताः कर्णम् अभ्ययुः ॥ (२३।२)

व्यायच्छमानाः सुभृशं कुरुपाण्डवसृञ्जयाः । (२४।१)

प्रियान् असून् रणे त्यक्त्वा योधा जग्मुः परस्परम् ॥ (२४।२)

सुसंनद्धाः कवचिनः सशिरस्त्राणभूषणाः । (२५।१)

गदाभिर् मुसलैश् चान्ये परिघैश् च महारथाः ॥ (२५।२)

समभ्यधावन्त भृशं देवा दण्डैर् इवोद्यतैः । (२६।१)

नदन्तश् चाह्वयन्तश् च प्रवल्गन्तश् च मारिष ॥ (२६।२)

ततो निजघ्नुर् अन्योन्यं पेतुश् चाहवताडिताः । (२७।१)

वमन्तो रुधिरं गात्रैर् विमस्तिष्केक्षणा युधि ॥ (२७।२)

दन्तपूर्णैः सरुधिरैर् वक्त्रैर् दाडिमसंनिभैः । (२८।१)

जीवन्त इव चाप्य् एते तस्थुः शस्त्रोपबृंहिताः ॥ (२८।२)

परस्परं चाप्य् अपरे पट्टिशैर् असिभिस् तथा । (२९।१)

शक्तिभिर् भिण्डिपालैश् च नखरप्रासतोमरैः ॥ (२९।२)

ततक्षुश् चिछिदुश् चान्ये बिभिदुश् चिक्षिपुस् तथा । (३०।१)

संचकर्तुश् च जघ्नुश् च क्रुद्धा निर्बिभिदुश् च ह ॥ (३०।२)

पेतुर् अन्योन्यनिहता व्यसवो रुधिरोक्षिताः । (३१।१)

क्षरन्तः स्वरसं रक्तं प्रकृताश् चन्दना इव ॥ (३१।२)

रथै रथा विनिहता हस्तिनश् चापि हस्तिभिः । (३२।१)

नरा नरवरैः पेतुर् अश्वाश् चाश्वैः सहस्रशः ॥ (३२।२)

ध्वजाः शिरांसि छत्राणि द्विपहस्ता नृणां भुजाः । (३३।१)

क्षुरैर् भल्लार्धचन्द्रैश् च छिन्नाः शस्त्राणि तत्यजुः ॥ (३३।२)

नरांश् च नागांश् च रथान् हयान् ममृदुर् आहवे । (३४।१)

अश्वारोहैर् हताः शूराश् छिन्नहस्ताश् च दन्तिनः ॥ (३४।२)

सपताका ध्वजाः पेतुर् विशीर्णा इव पर्वताः । (३५।१)

पत्तिभिश् च समाप्लुत्य द्विरदाः स्यन्दनास् तथा ॥ (३५।२)

प्रहता हन्यमानाश् च पतिताश् चैव सर्वशः । (३६।१)

अश्वारोहाः समासाद्य त्वरिताः पत्तिभिर् हताः । (३६।२)

सादिभिः पत्तिसंघाश् च निहता युधि शेरते ॥ (३६।३)

मृदितानीव पद्मानि प्रम्लाना इव च स्रजः । (३७।१)

हतानां वदनान्य् आसन् गात्राणि च महामते ॥ (३७।२)

रूपाण्य् अत्यर्थकाम्यानि द्विरदाश्वनृणां नृप । (३८।१)

समुन्नानीव वस्त्राणि प्रापुर् दुर्दर्शतां परम् ॥ (३८।२)