संजय उवाच । (१।१)

अथ शूरा महाराज परस्परकृतागसः । (१।२)

जग्मुः स्वशिबिराण्येव रुधिरेण समुक्षिताः ॥ (१।३)

विश्रम्य च यथान्यायं पूजयित्वा परस्परम् । (२।१)

संनद्धाः समदृश्यन्त भूयो युद्धचिकीर्षया ॥ (२।२)

ततस्तव सुतो राजंश्चिन्तयाभिपरिप्लुतः । (३।१)

विस्रवच्छोणिताक्ताङ्गः पप्रच्छेदं पितामहम् ॥ (३।२)

सैन्यानि रौद्राणि भयानकानि व्यूढानि सम्यग् बहुलध्वजानि । (४।१)

विदार्य हत्वा च निपीड्य शूरास् ते पाण्डवानां त्वरिता रथौघाः ॥ (४।२)

संमोह्य सर्वान् युधि कीर्तिमन्तो व्यूहं च तं मकरं वज्रकल्पम् । (५।१)

प्रविश्य भीमेन निबर्हितो ऽस्मि घोरैः शरैर् मृत्युदण्डप्रकाशैः ॥ (५।२)

क्रुद्धं तम् उद्वीक्ष्य भयेन राजन् संमूर्छितो नालभं शान्तिम् अद्य । (६।१)

इच्छे प्रसादात् तव सत्यसंध प्राप्तुं जयं पाण्डवेयांश्च हन्तुम् ॥ (६।२)

तेनैवम् उक्तः प्रहसन्महात्मा दुर्योधनं जातमन्युं विदित्वा । (७।१)

तं प्रत्युवाचाविमना मनस्वी गङ्गासुतः शस्त्रभृतां वरिष्ठः ॥ (७।२)

परेण यत्नेन विगाह्य सेनां सर्वात्मनाहं तव राजपुत्र । (८।१)

इच्छामि दातुं विजयं सुखं च न चात्मानं छादये ऽहं त्वदर्थे ॥ (८।२)

एते तु रौद्रा बहवो महारथा यशस्विनः शूरतमाः कृतास्त्राः । (९।१)

ये पाण्डवानां समरे सहाया जितक्लमाः क्रोधविषं वमन्ति ॥ (९।२)

ते नेह शक्याः सहसा विजेतुं वीर्योन्नद्धाः कृतवैरास्त्वया च । (१०।१)

अहं ह्येतान् प्रतियोत्स्यामि राजन् सर्वात्मना जीवितं त्यज्य वीर ॥ (१०।२)

रणे तवार्थाय महानुभाव न जीवितं रक्ष्यतमं ममाद्य । (११।१)

सर्वांस्तवार्थाय सदेवदैत्यांल् लोकान् दहेयं किमु शत्रूंस्तवेह ॥ (११।२)

तत् पाण्डवान् योधयिष्यामि राजन् प्रियं च ते सर्वम् अहं करिष्ये । (१२।१)

श्रुत्वैव चैतत् परमप्रतीतो दुर्योधनः प्रीतमना बभूव ॥ (१२।२)

सर्वाणि सैन्यानि ततः प्रहृष्टो निर्गच्छतेत्याह नृपांश्च सर्वान् । (१३।१)

तदाज्ञया तानि विनिर्ययुर् द्रुतं रथाश्वपादातगजायुतानि ॥ (१३।२)

प्रहर्षयुक्तानि तु तानि राजन् महान्ति नानाविधशस्त्रवन्ति । (१४।१)

स्थितानि नागाश्वपदातिमन्ति विरेजुर् आजौ तव राजन् बलानि ॥ (१४।२)

वृन्दैः स्थिताश्चापि सुसम्प्रयुक्ताश् चकाशिरे दन्तिगणाः समन्तात् । (१५।१)

शस्त्रास्त्रविद्भिर् नरदेव योधैर् अधिष्ठिताः सैन्यगणास्त्वदीयाः ॥ (१५।२)

रथैश्च पादातगजाश्वसंघैः प्रयाद्भिर् आजौ विधिवत् प्रणुन्नैः । (१६।१)

समुद्धतं वै तरुणार्कवर्णं रजो बभौ छादयत् सूर्यरश्मीन् ॥ (१६।२)

रेजुः पताका रथदन्तिसंस्था वातेरिता भ्राम्यमाणाः समन्तात् । (१७।१)

नानारङ्गाः समरे तत्र राजन् मेघैर् युक्ता विद्युतः खे यथैव ॥ (१७।२)

धनूंषि विस्फारयतां नृपाणां बभूव शब्दस्तुमुलो ऽतिघोरः । (१८।१)

विमथ्यतो देवमहासुरौघैर् यथार्णवस्यादियुगे तदानीम् ॥ (१८।२)

तद् उग्रनादं बहुरूपवर्णं तवात्मजानां समुदीर्णम् एवम् । (१९।१)

बभूव सैन्यं रिपुसैन्यहन्तृ युगान्तमेघौघनिभं तदानीम् ॥ (१९।२)