सूत उवाच । (१।१)

एतत् ते सर्वम् आख्यातम् अमृतं मथितं यथा । (१।२)

यत्र सो ऽश्वः समुत्पन्नः श्रीमान् अतुलविक्रमः ॥ (१।३)

यं निशाम्य तदा कद्रूर् विनताम् इदम् अब्रवीत् । (२।१)

उच्चैःश्रवा नु किंवर्णो भद्रे जानीहि माचिरम् ॥ (२।२)

विनतोवाच । (३।१)

श्वेत एवाश्वराजो ऽयं किं वा त्वं मन्यसे शुभे । (३।२)

ब्रूहि वर्णं त्वम् अप्यस्य ततो ऽत्र विपणावहे ॥ (३।३)

कद्रूर् उवाच । (४।१)

कृष्णवालम् अहं मन्ये हयम् एनं शुचिस्मिते । (४।२)

एहि सार्धं मया दीव्य दासीभावाय भामिनि ॥ (४।३)

सूत उवाच । (५।१)

एवं ते समयं कृत्वा दासीभावाय वै मिथः । (५।२)

जग्मतुः स्वगृहान् एव श्वो द्रक्ष्याव इति स्म ह ॥ (५।३)

ततः पुत्रसहस्रं तु कद्रूर् जिह्मं चिकीर्षती । (६।१)

आज्ञापयामास तदा वाला भूत्वाञ्जनप्रभाः ॥ (६।२)

आविशध्वं हयं क्षिप्रं दासी न स्याम् अहं यथा । (७।१)

तद् वाक्यं नान्वपद्यन्त ताञ् शशाप भुजंगमान् ॥ (७।२)

सर्पसत्रे वर्तमाने पावको वः प्रधक्ष्यति । (८।१)

जनमेजयस्य राजर्षेः पाण्डवेयस्य धीमतः ॥ (८।२)

शापम् एनं तु शुश्राव स्वयम् एव पितामहः । (९।१)

अतिक्रूरं समुद्दिष्टं कद्र्वा दैवाद् अतीव हि ॥ (९।२)

सार्धं देवगणैः सर्वैर् वाचं ताम् अन्वमोदत । (१०।१)

बहुत्वं प्रेक्ष्य सर्पाणां प्रजानां हितकाम्यया ॥ (१०।२)

तिग्मवीर्यविषा ह्येते दन्दशूका महाबलाः । (११।१)

तेषां तीक्ष्णविषत्वाद्धि प्रजानां च हिताय वै । (११।२)

युक्तं मात्रा कृतं तेषां परपीडोपसर्पिणाम् । (११।३)

अन्येषाम् अपि सत्त्वानां नित्यं दोषपरास्तु ये । (११।४)

तेषां प्राणान्तिको दण्डो दैवेन विनिपात्यते । (११।५)

एवं सम्भाष्य देवस्तु पूज्य कद्रूं च तां तदा । (११।६)

आहूय कश्यपं देव इदं वचनम् अब्रवीत् । (११।७)

यद् एते दन्दशूकाश्च सर्पा जातास्त्वयानघ । (११।८)

विषोल्बणा महाभोगा मात्रा शप्ताः परंतप । (११।९)

तत्र मन्युस्त्वया तात न कर्तव्यः कथंचन । (११।१०)

दृष्टं पुरातनं ह्येतद् यज्ञे सर्पविनाशनम् । (११।११)

इत्युक्त्वा सृष्टिकृद् देवस्तं प्रसाद्य प्रजापतिम् । (११।१२)

प्रादाद् विषहणीं विद्यां काश्यपाय महात्मने । (११।१३)

एवं शप्तेषु नागेषु कद्र्वा च द्विजसत्तम । (११।१४)

उद्विग्नः शापतस्तस्याः कद्रूं कर्कोटको ऽब्रवीत् । (११।१५)

मातरं परमप्रीतस्तदा भुजगसत्तमः । (११।१६)

आविश्य वाजिनं मुख्यं वालो भूत्वाञ्जनप्रभः । (११।१७)

दर्शयिष्यामि तत्राहम् आत्मानं कामम् आश्वस । (११।१८)

एवम् अस्त्विति तं पुत्रं प्रत्युवाच यशस्विनी ॥ (११।१९)