गान्धार्युवाच । (१।१)

एष वैकर्तनः शेते महेष्वासो महारथः । (१।२)

ज्वलितानलवत् संख्ये संशान्तः पार्थतेजसा ॥ (१।३)

पश्य वैकर्तनं कर्णं निहत्यातिरथान् बहून् । (२।१)

शोणितौघपरीताङ्गं शयानं पतितं भुवि ॥ (२।२)

अमर्षी दीर्घरोषश्च महेष्वासो महारथः । (३।१)

रणे विनिहतः शेते शूरो गाण्डीवधन्वना ॥ (३।२)

यं स्म पाण्डवसंत्रासान्मम पुत्रा महारथाः । (४।१)

प्रायुध्यन्त पुरस्कृत्य मातङ्गा इव यूथपम् ॥ (४।२)

शार्दूलम् इव सिंहेन समरे सव्यसाचिना । (५।१)

मातङ्गम् इव मत्तेन मातङ्गेन निपातितम् ॥ (५।२)

समेताः पुरुषव्याघ्र निहतं शूरम् आहवे । (६।१)

प्रकीर्णमूर्धजाः पत्न्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ (६।२)

उद्विग्नः सततं यस्माद् धर्मराजो युधिष्ठिरः । (७।१)

त्रयोदश समा निद्रां चिन्तयन्नाध्यगच्छत ॥ (७।२)

अनाधृष्यः परैर् युद्धे शत्रुभिर् मघवान् इव । (८।१)

युगान्ताग्निर् इवार्चिष्मान् हिमवान् इव च स्थिरः ॥ (८।२)

स भूत्वा शरणं वीरो धार्तराष्ट्रस्य माधव । (९।१)

भूमौ विनिहतः शेते वातरुग्ण इव द्रुमः ॥ (९।२)

पश्य कर्णस्य पत्नीं त्वं वृषसेनस्य मातरम् । (१०।१)

लालप्यमानाः करुणं रुदतीं पतितां भुवि ॥ (१०।२)

आचार्यशापो ऽनुगतो ध्रुवं त्वां यद् अग्रसच्चक्रम् इयं धरा ते । (११।१)

ततः शरेणापहृतं शिरस्ते धनंजयेनाहवे शत्रुमध्ये ॥ (११।२)

अहो धिग् एषा पतिता विसंज्ञा समीक्ष्य जाम्बूनदबद्धनिष्कम् । (१२।१)

कर्णं महाबाहुम् अदीनसत्त्वं सुषेणमाता रुदती भृशार्ता ॥ (१२।२)

अल्पावशेषो हि कृतो महात्मा शरीरभक्षैः परिभक्षयद्भिः । (१३।१)

द्रष्टुं न संप्रीतिकरः शशीव कृष्णस्य पक्षस्य चतुर्दशाहे ॥ (१३।२)

सावर्तमाना पतिता पृथिव्याम् उत्थाय दीना पुनर् एव चैषा । (१४।१)

कर्णस्य वक्त्रं परिजिघ्रमाणा रोरूयते पुत्रवधाभितप्ता ॥ (१४।२)