युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

गतीनाम् उत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह । (१।२)

एकैवैषा गतिस्तेषाम् उत यान्त्यपराम् अपि ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

शृणुष्वावहितो राजञ् जापकानां गतिं विभो । (२।२)

यथा गच्छन्ति निरयम् अनेकं पुरुषर्षभ ॥ (२।३)

यथोक्तम् एतत् पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः । (३।१)

एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति ॥ (३।२)

अवज्ञानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति । (४।१)

ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः ॥ (४।२)

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयगामिनः । (५।१)

परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः ॥ (५।२)

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः । (६।१)

यत्राभिध्यां स कुरुते तं वै निरयम् ऋच्छति ॥ (६।२)

अथैश्वर्यप्रवृत्तः सञ् जापकस्तत्र रज्यते । (७।१)

स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात् प्रमुच्यते ॥ (७।२)

रागेण जापको जप्यं कुरुते तत्र मोहितः । (८।१)

यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते ॥ (८।२)

दुर्बुद्धिर् अकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति । (९।१)

चलाम् एव गतिं याति निरयं वाधिगच्छति ॥ (९।२)

अकृतप्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः । (१०।१)

स मोहान्निरयं याति तत्र गत्वानुशोचति ॥ (१०।२)

दृढग्राही करोमीति जप्यं जपति जापकः । (११।१)

न सम्पूर्णो न वा युक्तो निरयं सो ऽधिगच्छति ॥ (११।२)

युधिष्ठिर उवाच । (१२।१)

अनिमित्तं परं यत् तद् अव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम् । (१२।२)

सद्भूतो जापकः कस्मात् स शरीरम् अथाविशेत् ॥ (१२।३)

भीष्म उवाच । (१३।१)

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः । (१३।२)

प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः ॥ (१३।३)