बृहदश्व उवाच । (१।१)

अथ तां व्युषितो रात्रिं नलो राजा स्वलंकृतः । (१।२)

वैदर्भ्या सहितः काल्यं ददर्श वसुधाधिपम् ॥ (१।३)

ततो ऽभिवादयामास प्रयतः श्वशुरं नलः । (२।१)

तस्यानु दमयन्ती च ववन्दे पितरं शुभा ॥ (२।२)

तं भीमः प्रतिजग्राह पुत्रवत् परया मुदा । (३।१)

यथार्हं पूजयित्वा तु समाश्वासयत प्रभुः । (३।२)

नलेन सहितां तत्र दमयन्तीं पतिव्रताम् ॥ (३।३)

ताम् अर्हणां नलो राजा प्रतिगृह्य यथाविधि । (४।१)

परिचर्यां स्वकां तस्मै यथावत् प्रत्यवेदयत् ॥ (४।२)

ततो बभूव नगरे सुमहान् हर्षनिस्वनः । (५।१)

जनस्य सम्प्रहृष्टस्य नलं दृष्ट्वा तथागतम् ॥ (५।२)

अशोभयच्च नगरं पताकाध्वजमालिनम् । (६।१)

सिक्तसंमृष्टपुष्पाढ्या राजमार्गाः कृतास् तदा ॥ (६।२)

द्वारि द्वारि च पौराणां पुष्पभङ्गः प्रकल्पितः । (७।१)

अर्चितानि च सर्वाणि देवतायतनानि च ॥ (७।२)

ऋतुपर्णो ऽपि शुश्राव बाहुकच्छद्मिनं नलम् । (८।१)

दमयन्त्या समायुक्तं जहृषे च नराधिपः ॥ (८।२)

तम् आनाय्य नलो राजा क्षमयामास पार्थिवम् । (९।१)

स च तं क्षमयामास हेतुभिर् बुद्धिसंमतः ॥ (९।२)

स सत्कृतो महीपालो नैषधं विस्मयान्वितः । (१०।१)

दिष्ट्या समेतो दारैः स्वैर् भवान् इत्यभ्यनन्दत ॥ (१०।२)

कच्चित् तु नापराधं ते कृतवान् अस्मि नैषध । (११।१)

अज्ञातवासं वसतो मद्गृहे निषधाधिप ॥ (११।२)

यदि वा बुद्धिपूर्वाणि यद्यबुद्धानि कानिचित् । (१२।१)

मया कृतान्यकार्याणि तानि मे क्षन्तुम् अर्हसि ॥ (१२।२)

नल उवाच । (१३।१)

न मे ऽपराधं कृतवांस् त्वं स्वल्पम् अपि पार्थिव । (१३।२)

कृते ऽपि च न मे कोपः क्षन्तव्यं हि मया तव ॥ (१३।३)

पूर्वं ह्यसि सखा मे ऽसि सम्बन्धी च नराधिप । (१४।१)

अत ऊर्ध्वं तु भूयस् त्वं प्रीतिम् आहर्तुम् अर्हसि ॥ (१४।२)

सर्वकामैः सुविहितः सुखम् अस्म्य् उषितस्त्वयि । (१५।१)

न तथा स्वगृहे राजन् यथा तव गृहे सदा ॥ (१५।२)

इदं चैव हयज्ञानं त्वदीयं मयि तिष्ठति । (१६।१)

तद् उपाकर्तुम् इच्छामि मन्यसे यदि पार्थिव ॥ (१६।२)

बृहदश्व उवाच । (१७।१)

एवम् उक्त्वा ददौ विद्याम् ऋतुपर्णाय नैषधः । (१७।२)

स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ (१७।३)

ततो गृह्याश्वहृदयं तदा भाङ्गस्वरिर् नृपः । (१८।१)

सूतम् अन्यम् उपादाय ययौ स्वपुरम् एव हि ॥ (१८।२)

ऋतुपर्णे प्रतिगते नलो राजा विशां पते । (१९।१)

नगरे कुण्डिने कालं नातिदीर्घम् इवावसत् ॥ (१९।२)