वैशंपायन उवाच । (१।१)

अथ गावल्गणिर् धीमान् समराद् एत्य संजयः । (१।२)

प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य भूतभव्यभविष्यवित् ॥ (१।३)

ध्यायते धृतराष्ट्राय सहसोपेत्य दुःखितः । (२।१)

आचष्ट निहतं भीष्मं भरतानाम् अमध्यमम् ॥ (२।२)

संजयो ऽहं महाराज नमस्ते भरतर्षभ । (३।१)

हतो भीष्मः शांतनवो भरतानां पितामहः ॥ (३।२)

ककुदं सर्वयोधानां धाम सर्वधनुष्मताम् । (४।१)

शरतल्पगतः सो ऽद्य शेते कुरुपितामहः ॥ (४।२)

यस्य वीर्यं समाश्रित्य द्यूतं पुत्रस्तवाकरोत् । (५।१)

स शेते निहतो राजन् संख्ये भीष्मः शिखण्डिना ॥ (५।२)

यः सर्वान् पृथिवीपालान् समवेतान्महामृधे । (६।१)

जिगायैकरथेनैव काशिपुर्यां महारथः ॥ (६।२)

जामदग्न्यं रणे रामम् आयोध्य वसुसंभवः । (७।१)

न हतो जामदग्न्येन स हतो ऽद्य शिखण्डिना ॥ (७।२)

महेन्द्रसदृशः शौर्ये स्थैर्ये च हिमवान् इव । (८।१)

समुद्र इव गाम्भीर्ये सहिष्णुत्वे धरासमः ॥ (८।२)

शरदंष्ट्रो धनुर्वक्त्रः खड्गजिह्वो दुरासदः । (९।१)

नरसिंहः पिता ते ऽद्य पाञ्चाल्येन निपातितः ॥ (९।२)

पाण्डवानां महत् सैन्यं यं दृष्ट्वोद्यन्तम् आहवे । (१०।१)

प्रवेपत भयोद्विग्नं सिंहं दृष्ट्वेव गोगणः ॥ (१०।२)

परिरक्ष्य स सेनां ते दशरात्रम् अनीकहा । (११।१)

जगामास्तम् इवादित्यः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ (११।२)

यः स शक्र इवाक्षोभ्यो वर्षन् बाणान् सहस्रशः । (१२।१)

जघान युधि योधानाम् अर्बुदं दशभिर् दिनैः ॥ (१२।२)

स शेते निष्टनन् भूमौ वातरुग्ण इव द्रुमः । (१३।१)

तव दुर्मन्त्रिते राजन् यथा नार्हः स भारत ॥ (१३।२)