मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

एवं संकथिते कृत्स्ने मोक्षधर्मे युधिष्ठिर । (१।२)

दृढं प्रीतमना विप्रो धर्मव्याधम् उवाच ह ॥ (१।३)

न्याययुक्तम् इदं सर्वं भवता परिकीर्तितम् । (२।१)

न ते ऽस्त्यविदितं किंचिद् धर्मेष्विह हि दृश्यते ॥ (२।२)

व्याध उवाच । (३।१)

प्रत्यक्षं मम यो धर्मस् तं पश्य द्विजसत्तम । (३।२)

येन सिद्धिर् इयं प्राप्ता मया ब्राह्मणपुंगव ॥ (३।३)

उत्तिष्ठ भगवन् क्षिप्रं प्रविश्याभ्यन्तरं गृहम् । (४।१)

द्रष्टुम् अर्हसि धर्मज्ञ मातरं पितरं च मे ॥ (४।२)

मार्कण्डेय उवाच । (५।१)

इत्युक्तः स प्रविश्याथ ददर्श परमार्चितम् । (५।२)

सौधं हृद्यं चतुःशालम् अतीव च मनोहरम् ॥ (५।३)

देवतागृहसंकाशं दैवतैश् च सुपूजितम् । (६।१)

शयनासनसम्बाधं गन्धैश् च परमैर् युतम् ॥ (६।२)

तत्र शुक्लाम्बरधरौ पितराव् अस्य पूजितौ । (७।१)

कृताहारौ सुतुष्टौ तावुपविष्टौ वरासने । (७।२)

धर्मव्याधस् तु तौ दृष्ट्वा पादेषु शिरसापतत् ॥ (७।३)

वृद्धावूचतुः । (८।१)

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ धर्मज्ञ धर्मस् त्वाम् अभिरक्षतु । (८।२)

प्रीतौ स्वस् तव शौचेन दीर्घम् आयुर् अवाप्नुहि । (८।३)

सत्पुत्रेण त्वया पुत्र नित्यकालं सुपूजितौ ॥ (८।४)

न ते ऽन्यद् दैवतं किंचिद् दैवतेष्वपि वर्तते । (९।१)

प्रयतत्वाद् द्विजातीनां दमेनासि समन्वितः ॥ (९।२)

पितुः पितामहा ये च तथैव प्रपितामहाः । (१०।१)

प्रीतास् ते सततं पुत्र दमेनावां च पूजया ॥ (१०।२)

मनसा कर्मणा वाचा शुश्रूषा नैव हीयते । (११।१)

न चान्या वितथा बुद्धिर् दृश्यते साम्प्रतं तव ॥ (११।२)

जामदग्न्येन रामेण यथा वृद्धौ सुपूजितौ । (१२।१)

तथा त्वया कृतं सर्वं तद्विशिष्टं च पुत्रक ॥ (१२।२)

मार्कण्डेय उवाच । (१३।१)

ततस् तं ब्राह्मणं ताभ्यां धर्मव्याधो न्यवेदयत् । (१३।२)

तौ स्वागतेन तं विप्रम् अर्चयामासतुस् तदा ॥ (१३।३)

प्रतिगृह्य च तां पूजां द्विजः पप्रच्छ तावुभौ । (१४।१)

सपुत्राभ्यां सभृत्याभ्यां कच्चिद् वां कुशलं गृहे । (१४।२)

अनामयं च वां कच्चित् सदैवेह शरीरयोः ॥ (१४।३)

वृद्धावूचतुः । (१५।१)

कुशलं नो गृहे विप्र भृत्यवर्गे च सर्वशः । (१५।२)

कच्चित् त्वम् अप्यविघ्नेन सम्प्राप्तो भगवन्न् इह ॥ (१५।३)

मार्कण्डेय उवाच । (१६।१)

बाढम् इत्येव तौ विप्रः प्रत्युवाच मुदान्वितः । (१६।२)

धर्मव्याधस् तु तं विप्रम् अर्थवद् वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१६।३)

पिता माता च भगवन्न् एतौ मे दैवतं परम् । (१७।१)

यद् दैवतेभ्यः कर्तव्यं तद् एताभ्यां करोम्यहम् ॥ (१७।२)

त्रयस्त्रिंशद् यथा देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । (१८।१)

संपूज्याः सर्वलोकस्य तथा वृद्धाविमौ मम ॥ (१८।२)

उपहारान् आहरन्तो देवतानां यथा द्विजाः । (१९।१)

कुर्वते तद्वद् एताभ्यां करोम्यहम् अतन्द्रितः ॥ (१९।२)

एतौ मे परमं ब्रह्मन् पिता माता च दैवतम् । (२०।१)

एतौ पुष्पैः फलै रत्नैस् तोषयामि सदा द्विज ॥ (२०।२)

एतावेवाग्नयो मह्यं यान् वदन्ति मनीषिणः । (२१।१)

यज्ञा वेदाश् च चत्वारः सर्वम् एतौ मम द्विज ॥ (२१।२)

एतदर्थं मम प्राणा भार्या पुत्राः सुहृज्जनाः । (२२।१)

सपुत्रदारः शुश्रूषां नित्यम् एव करोम्यहम् ॥ (२२।२)

स्वयं च स्नापयाम्येतौ तथा पादौ प्रधावये । (२३।१)

आहारं सम्प्रयच्छामि स्वयं च द्विजसत्तम ॥ (२३।२)

अनुकूलाः कथा वच्मि विप्रियं परिवर्जयन् । (२४।१)

अधर्मेणापि संयुक्तं प्रियम् आभ्यां करोम्यहम् ॥ (२४।२)

धर्मम् एव गुरुं ज्ञात्वा करोमि द्विजसत्तम । (२५।१)

अतन्द्रितः सदा विप्र शुश्रूषां वै करोम्यहम् ॥ (२५।२)

पञ्चैव गुरवो ब्रह्मन् पुरुषस्य बुभूषतः । (२६।१)

पिता माताग्निर् आत्मा च गुरुश् च द्विजसत्तम ॥ (२६।२)

एतेषु यस् तु वर्तेत सम्यग् एव द्विजोत्तम । (२७।१)

भवेयुर् अग्नयस् तस्य परिचीर्णास् तु नित्यशः । (२७।२)

गार्हस्थ्ये वर्तमानस्य धर्म एष सनातनः ॥ (२७।३)